Δικηγορικό Γραφείο Ευγενίας Α. Φωτοπούλου
Βασιλίσσης Σοφίας 6 Αθήνα 106 74
Τηλέφωνο: 210 36 24 769, 211 7 80 80 80
210 30 09 019
Email: info@efotopoulou.gr

Χωρεί εικονικότητα στο γάμο; (βλ. σχετικά την υπ’ αριθμ. 759/2012 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, δημ. ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ)

Σύμφωνα με το άρθρο 1372 εδ. α’ του ΑΚ, άκυρος είναι μόνο ο γάμος που έγινε κατά παράβαση των άρθρων 1350 έως 1352, 1354, 1356, 1357 και 1360. Από τη διάταξη αυτή, στην οποία γίνεται περιοριστική απαρίθμηση των λόγω ακυρότητας του γάμου, προκύπτει σαφώς ότι δεν αναγνωρίζονται άλλοι λόγοι ακυρότητας, εκτός από αυτούς, που αναφέρει ρητά ο νόμος. Επομένως, στην περίπτωση των λεγόμενων εικονικών γάμων, οι οποίοι δεν τελούνται για την ίδρυση μόνιμης συμβίωσης, αλλά με άλλους σκοπούς, ξένους προς την ηθικά και νομικά αναγνωρισμένη φύση του γάμου, όπως για την απόκτηση ιθαγένειας, για λόγους φορολογικούς κλπ, δεν επηρεάζεται το κύρος του γάμου, ακόμη και όταν οι σύζυγοι δηλώνουν απροκάλυπτα ότι ενήργησαν κατά προσποίηση  και με σκοπό τη διακωμώδηση της ηθικής σχέσης του γάμου (βλ. ΑΠ. Γεωργιάδη σε Αστικό Κώδικα ΑΠ. Γεωργιάδη – Μιχ. Σταθόπουλου, τόμος VII, εκ. 2η, άρθρο 1372, αρ. 5, σελ. 120, ΑΠ 789/1978, ΝοΒ 27569). Εξάλλου,  η σπουδαιότητα του γάμου και ο πανηγυρικός τύπος της τέλεσής του, στην οποία μετέχει δημόσια αρχή, δεν επιτρέπουν να επηρεάζεται το κύρος του γάμου από την τυχόν εκούσια διάσταση μεταξύ των βουλήσεων και των δηλώσεων των συζύγων (βλ. Κ. Παπαδόπουλου, Αγωγές Οικογενειακού Δικαίου, τόμος Α’, 2001, παρ. 60, σελ 99).

Στην προκειμένη περίπτωση ασκήθηκε αγωγή από Ελληνίδα πολίτη κατά νιγηριανού συζύγου, με τον οποίο είχαν τελέσει πολιτικό γάμο προκειμένου να χορηγηθεί στον τελευταίο άδεια παραμονής στην Ελλάδα, με αίτημα αναγνώρισης της ακυρότητας του γάμου λόγω εικονικότητας. Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, απεφάνθη ότι η υπόθεση εμφάνιζε στοιχεία αλλοδαπότητας, καθώς η μεν ενάγουσα ήταν Ελληνίδα ο δε εναγόμενος νιγηριανός και συνακόλουθα έκρινε ότι δεν είχε δικαιοδοσία κανένα Δικαστήριο κράτους μέλους με βάση τις δικαιοδοτικές βάσεις του τότε ισχύοντος Κ 2201/2003 και ότι κατ’ επέκταση η δικαιοδοσία για την εν θέματι υπόθεση θα ρυθμιζόταν με βάση το εσωτερικό δίκαιο, διότι η ενάγουσα ήταν Ελληνίδα και ο εναγόμενος είχε την τελευταία γνωστή κατοικία του στην Ελλάδα πριν ακόμη καταστεί αγνώστου διαμονής. Πλην όμως η τελική κρίση του Δικαστηρίου ήταν ότι έπρεπε η αγωγή να απορριφθεί ως νόμω αβάσιμη καθώς στο ελληνικό δίκαιο που εφαρμοζόταν στην παρούσα υπόθεση η εικονικότητα δε συνιστά λόγο ακυρότητας του γάμου.

Κωνσταντίνα Β. Πουρνάρα

Δικηγόρος

info@efotopoulou.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Το email σας δεν θα δημοσιευτεί