Δικηγορικό Γραφείο Ευγενίας Α. Φωτοπούλου
Βασιλίσσης Σοφίας 6 Αθήνα 106 74
Τηλέφωνο: 210 36 24 769, 211 7 80 80 80
Email: info@efotopoulou.gr

Έλλειψη αρχικού και μεταγενέστερου δόλου περιέλευσης σε αδυναμία πληρωμών ληξιπρόθεσμων οφειλών συζύγου και υιού, οι οποίοι συντηρούνταν από τα οικογενειακά εισοδήματα 

Η υπ’ αριθ. 416/2016 απόφαση του Ειρηνοδικείου Πατρών απέρριψε ως ουσία αβάσιμη την ένσταση της πιστώτριας τράπεζας περί δόλιας περιέλευσης των αιτούντων (συζύγων) σε κατάσταση μόνιμης αδυναμίας πληρωμών, την οποία στηρίζει στο ότι προέβησαν σε υπερβολικό δανεισμό, μη ανταποκρινόμενο στις οικονομικές τους δυνατότητες, παρότι γνώριζαν κατά το χρόνο λήψης των δανείων ότι δε θα μπορούσαν να αντεπεξέλθουν στις δανειακές τους υποχρεώσεις και έτσι περιήλθαν σε κατάσταση αδυναμίας πληρωμών. Συγκεκριμένα δέχτηκε ότι: «[…] Τα εισοδήματα των δύο πρώτων αιτούντων συζύγων περιορίζονται στη σύνταξη του αιτούντος ποσού 1.416,83 ευρώ το μήνα. Το εισόδημά τους αυτό δε επαρκεί για την εξυπηρέτηση των ληξιπρόθεσμων δανειακών τους υποχρεώσεων, η δε αρνητική αυτή σχέση μεταξύ της ρευστότητας και των οφειλών τους κατά την τρέχουσα χρονική περίοδο δεν αναμένεται να βελτιωθεί τουλάχιστο στο εγγύς μέλλον, λαμβανομένων υπόψη της οικονομικής κρίσης που μαστίζει τη χώρα, που είχε ως συνέπεια την μείωση των συντάξεων στο δημόσιο τομέα, και τη μεγάλη ανεργία στον ιδιωτικό τομέα, που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη την εξεύρεση εργασίας από την αιτούσα, λαμβανομένης υπόψη και της μεγάλης ηλικίας της. Έτσι συντρέχει στην περίπτωση των αιτούντων μόνιμη και διαρκής πραγματική αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών τους προς τη μετέχουσα πιστώτρια. Οι μετέχουσες προβάλλουν την ένσταση της δόλιας περιέλευσης των αιτούντων σε κατάσταση μόνιμης αδυναμίας πληρωμών, την οποία στηρίζει στο ότι προέβησαν σε υπερβολικό δανεισμό […] μη ανταποκρινόμενο στις οικονομικές τους δυνατότητες, παρότι γνώριζαν κατά το χρόνο λήψης των δανείων ότι δε θα μπορούσαν να αντεπεξέλθουν στις δανειακές τους υποχρεώσεις και έτσι περιήλθαν σε κατάσταση αδυναμίας πληρωμών. Η ένσταση αυτή πρέπει ν’ απορριφθεί ως αβάσιμη στην ουσία της. Και αυτό γιατί, μέχρι το έτος 2010, οι αποδοχές του αιτούντος ήταν κατά πολύ υψηλότερες των σημερινών (23.000 ευρώ ετησίως, βλ. δήλωση φορολογίας εισοδήματος του έτους αυτού). Για το λόγο αυτό, προφανώς, οι αρμόδιοι υπάλληλοι των μετεχουσών τραπεζών, αφού έλεγξαν την πιστοληπτική τους ικανότητα ενέκριναν τη χορήγηση των δανείων. Η μεταγενέστερη μείωσή τους οφείλεται σε παράγοντες που δεν μπορούσαν να προβλέψουν και αποτρέψουν, οι οποίοι συνέτειναν στην αδυναμία πληρωμών και συγκεκριμένα η εντελώς απρόβλεπτη ακόμη και για τους πλέον ειδικούς οικονομική κρίση, η οποία μαστίζει τη χώρα την τελευταία εξαετία, και είχε ως συνέπεια τη μείωση των αποδοχών και συντάξεων των απασχολούμενων στο δημόσιο τομέα, μεταξύ των οποίων και του αιτούντος. Συνεπώς, δεν συνέτρεχε στο πρόσωπο των αιτούντων ούτε αρχικός, αλλά ούτε μεταγενέστερος δόλος, αφού το ύψος των εισοδημάτων τους από την εργασία του αιτούντος κατά το χρόνο ανάληψης του κύριου όγκου των δανειακών τους υποχρεώσεων, τους επέτρεπε να ανταποκριθούν στην εξυπηρέτησή τους, και συνεπώς δε βρισκόταν κατά το χρόνο ανάληψης των χρεών τους σε οικονομική αδυναμία […] Όσον αφορά το ειδικότερο περιεχόμενο της ρύθμισης της δεύτερης αιτούσας, όπως προαναφέρθηκε, στερείται παντελώς εισοδημάτων και συντηρείται από το σύζυγό της πρώτο αιτούντα. Συντρέχουν, επομένως στο πρόσωπό της εξαιρετικές περιστάσεις και συγκεκριμένα χρόνια ανεργία και ανεπάρκεια εισοδήματος για την κάλυψη των βασικών βιοτικών αναγκών της, γι’ αυτό θα πρέπει, κατ’ εφαρμογή της διάταξης του αρθ. 8 παρ. 5 ν. 3869/10 να οριστούν μηδενικές καταβολές».

Το ίδιο έκανε και ως προς τον τρίτο αιτούντα και άνεργο υιό των δύο ως άνω αιτούντων συζύγων, ήτοι απέρριψε την ένσταση περί δόλιας περιέλευσής του σε κατάσταση αδυναμίας πληρωμών, ως εξής: «Όσον αφορά τον τρίτο αιτούντα, είναι χρόνια άνεργος (από το 2008 βλ. δελτία ανεργίας ΟΑΕΔ) και στερείται παντελώς εισοδημάτων (βλ. φορολογικές δηλώσεις 2010 και 2015), φιλοξενείται δε από τους γονείς του (βλ. φορολογικές του δηλώσεις), οι οποίοι καλύπτουν τις βασικές ανάγκες διαβίωσής του. Συνέπεια αυτού είναι να μην μπορεί ανταποκριθεί στην εξυπηρέτηση των δανειακών του υποχρεώσεων προς τη μετέχουσα «………………BANK», (ήδη «ΤΡΑΠΕΖΑ ………………..»). Η αρνητική αυτή σχέση μεταξύ της ρευστότητας και των οφειλών του κατά την τρέχουσα χρονική περίοδο και το εγγύς μέλλον δεν αναμένεται να βελτιωθεί, λόγω της οικονομικής κρίσης, που μαστίζει τη χώρα και έχει πλήξει κάθε τομέα της ελληνικής αγοράς, όπως αυτόν της απασχόλησης με συνέπεια την απώλεια χιλιάδων θέσεων εργασίας και τη συνεχώς αυξανόμενη ανεργία ιδιαίτερα στου νέους, που καθιστά εξαιρετικά δύσκολο σ’ αυτόν να βρει εργασία με ικανοποιητικές αποδοχές. Έτσι συντρέχει στην περίπτωση του τρίτου αιτούντος μόνιμη και διαρκής πραγματική αδυναμία πληρωμής των ληξιπρόθεσμων οφειλών του προς τη μετέχουσα πιστώτριά του. 

Η τελευταία προβάλλει την ένσταση της δόλιας περιέλευσης του αιτούντος σε κατάσταση μόνιμης αδυναμίας πληρωμών, την οποία στηρίζει στο ότι προέβη σε υπερβολικό δανεισμό, παρότι γνώριζε κατά το χρόνο λήψης των δανείων ότι δε θα μπορούσε με βάση τις οικονομικές τους δυνατότητες, να αντεπεξέλθει στις δανειακές του υποχρεώσεις. Είναι γεγονός ότι κατά το χρόνο ανάληψης των δανειακών του υποχρεώσεων ο αιτών στερούνταν εισοδημάτων. Όμως πίστευε βάσιμα με βάση τα δεδομένα της εποχής στον τομέα της απασχόλησης, λαμβανομένου υπόψη και του νεαρού της ηλικίας του, ότι θα μπορούσε να βρει εργασία που θα του απέφερε ικανοποιητικό εισόδημα. Τα δεδομένα αυτά ανατράπηκαν εντελώς απρόβλεπτα στη συνέχεια με αποτέλεσμα να περιέλθει σε κατάσταση χρόνιας ανεργίας και να φιλοξενείται και συντηρείται από τους γονείς του, σύνηθες πλέον φαινόμενο της εποχής για τους νέους, λόγω της οικονομικής κρίσης. Συνεπώς στην περιέλευσή του σε κατάσταση αδυναμίας πληρωμών συνέτειναν αποφασιστικά εξωγενείς παράγοντες, εκτός της σφαίρας επιρροής του αιτούντος, που όμως δεν μπορούσε να προβλέψει και αποτρέψει γι’ αυτό και δε συντρέχει δόλια συμπεριφορά του. Εκτός αυτού, στο δανεισμό του συνέβαλε αποφασιστικά και η πιστώτρια τράπεζα, η οποία παρότι γνώριζε την οικονομική του κατάσταση από τα οικονομικά του στοιχεία που έθεσαν υπόψη της και πάντως ήταν ευχερής σ’ αυτήν ο έλεγχός τους, τα οποία μπορούσε να ζητήσει αρνούμενη τη χορήγηση των δανείων, όχι μόνο δεν τον απέτρεψε, αλλά αντίθετα, υπό το κλίμα πιστωτικής εφορίας της εποχής, με ευκολία του χορήγησε τα παραπάνω δάνεια, προκαλώντας του την πεποίθηση και αισιοδοξία ότι θα μπορέσει να ανταποκριθεί στην εξυπηρέτησή τους, και έτσι τον ενέπλεξε σε υπερβολικό δανεισμό και σε εξάρτησή του απ’ αυτόν, συμβάλλοντας σε σημαντικό βαθμό στο οικονομικό του αδιέξοδο. Με τα δεδομένα αυτά μόνο ενσυνείδητη αμέλεια μπορεί να αποδοθεί στον αιτούντα για τον υπερδανεισμό του, αν ήθελε θεωρηθεί ότι υπήρχε τέτοιος κατά το χρόνο σύναψης των συμβάσεων, την οποία ο νόμος δεν θεωρεί αρκετή για τη μη ένταξή του στις ρυθμίσεις του. Κατόπιν αυτών πρέπει ν’ απορριφθεί η περί δόλιας περιέλευσης του αιτούντος σε κατάσταση μόνιμης αδυναμίας πληρωμών ένσταση της μετέχουσας ως αβάσιμη στην ουσία της».

 

Λένα Πολύζου, δικηγόρος

Email: info@efotopoulou.gr

 

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Το email σας δεν θα δημοσιευτεί