Δικηγορικό Γραφείο Ευγενίας Α. Φωτοπούλου
Βασιλίσσης Σοφίας 6 Αθήνα 106 74
Τηλέφωνο: 210 36 24 769, 211 7 80 80 80
Email: info@efotopoulou.gr

Ένσταση εκκρεμοδικίας προβαλλόμενη ενόψει νέας αγωγής ασκηθείσης προ της τελεσιδικίας της αποφάσεως επί της πρώτης τοιαύτης

Καίτοι ο χρόνος λήξης της εκκρεμοδικίας δεν καθορίζεται ρητά από τον νόμο, η εκκρεμοδικία ως αρνητική προϋπόθεση για την έγερση νέας αγωγής λήγει με την έκδοση οριστικής απόφασης επί της προηγηθείσης αγωγής (βλ. ΕφΑθ 2041/1974 ΝοΒ 1974.527, ΕφΑθ 2361/1979 ΝοΒ 28.102, ΑΠ 12/1980 ΝοΒ 28.1132, ΑΠ 2056/1984 Δ 17.65 ΝοΒ 33.1161, ΕφΑθ 10279/1984 ΕλΔ 26.505, ΕφΑθ 4924/1985 ΕλΔ 26.970, ΕφΑθ 4159/1986 ΕλΔ 27.1328, ΕφΑθ 4067/1990 ΕΔΠολ 1992.43, 45, ΕφΑθ 3895/1996 ΝοΒ 45.798, ΑΠ 240/1998 Δ 29.719, ΜΠρΑθ 237/1998 ΑρχΝ 49.403, ΜΠρΠειρ 4540/1998 ΑρχΝ 51.572, ΕφΑθ 5646/2002 Αρμ 57.1807, ΑΠ 929/2006 ΝοΒ 55.2129, ΕφΑθ 5357/2011 ΝοΒ 2013.76, ΕφΘες 2402/2013 Αρμ 2013.858), ενώ για τη λήξη αυτή δεν απαιτείται επίδοση της περί ης πρόκειται οριστικής αποφάσεως (βλ. ΑΠ 5/1970 Δνη 1970.566, ΠΠρΘεσ 2546/1970 Δ 4.183, ΠΠρΑθ 586/1982 ΑρχΝ 34.580). Κατά συνέπεια, στο διάστημα μεταξύ της εκδόσεως οριστικής αποφάσεως και της ενδεχόμενης ασκήσεως ενδίκου μέσου – που άγει σε αναβίωση της εκκρεμοδικίας – ή την πάροδο απράκτου της τασσόμενης προς τούτο προθεσμίας, δεν προτείνεται παραδεκτώς η ένσταση εκκρεμοδικίας ενόψει ασκήσεως νέας αγωγής (βλ. ΕφΑθ 6975/1996 ΕλλΔνη 1998.157, ΕφΑθ 3895/1996 ΝοΒ1997.798, ΠολΠΤρικ 409/1998 Αρμ 52.1196, 1198, ΕιρΑργ 12/1998 ΑρχΝ 52.86, ΜΠρΘεσ 27278/1999 Αρμ 54.406, ΑΠ 436/2003 ΧρΙΔ 3.628, ΑΠ 201/2006  ΧρΙΔ 6.533). Τα ανωτέρω διαλαμβανόμενα, που συνιστούν πάγια θέση της νομολογίας, έχουν απασχολήσει και τη θεωρία της πολιτικής δικονομίας, που καταγράφει τις δικαστηριακές παραδοχές (βλ. Κεραμέως/Κονδύλη/Νίκα, Ερμηνεία ΚΠολΔ, Ι, 1-590, Εκδόσεις Σάκκουλα, 2000, σελ. 484, Ζόμπολα/Ηλιακόπουλου/Καλαντζή/Καπετσώνη/Κατρά/Μπλάτσιου/Οικονομόπουλου/Παπαευαγγέλου, Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, Σχόλια – Νομολογία, Νομική Βιβλιοθήκη, 1991, σελ. 331, Τσάκου, Οι ενστάσεις του Αστικού Δικαίου και της Πολιτικής Δικονομίας, Τεύχος Γ΄, Εκδόσεις Σάκκουλα, 2005, σελ. 540, Μπέη, παρατηρήσεις στην ΑΠ 240/1998, Απαλαγάκη, Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, Ερμηνεία κατ’ άρθρο, Άρθρα 1-590, Νομική Βιβλιοθήκη, Δ΄ έκδοση, 2016, σελ. 675-676).

Όσον αφορά, δε, στην εν άρθρω 263 ΑΚ αναγραφόμενη «τελεσιδικία», πρέπει να σημειωθεί ότι η προρρηθείσα διάταξη δεν ρυθμίζει τα περί ενάρξεως και λήξεως της εκκρεμοδικίας, αλλά την αναβίωση του διακοπτικού αποτελέσματος πράξεων που υποδηλώνουν τη βούληση του δικαιούχου για διασφάλιση της ενέργειας του δικαιώματός του. Εξ ετέρου, η εν λόγω διάταξη του ΑΚ αποσκοπεί στην προστασία του δικαιούχου δια της αποτροπής συμπλήρωσης της παραγραφής της αξίωσής του (βλ. Βαθρακοκοίλη, ΕρΝομΑΚ, Ερμηνεία Νομολογία Αστικού Κώδικα, Τόμος Α΄, Γενικές Αρχές, Άρθρα 1-286, 2001, σελ. 1080)· σκοπός που ουδόλως συνάδει με την απόρριψη της νέας αγωγής ως προώρως ασκηθείσης.

 

Ανδρέας Ματσακάς

LL.M. Ποινικών Επιστημών

Advanced LL.M. Δικαίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

E-mail: info@efotopoulou.gr

 

 

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Το email σας δεν θα δημοσιευτεί