Δικηγορικό Γραφείο Ευγενίας Α. Φωτοπούλου
Βασιλίσσης Σοφίας 6 Αθήνα 106 74
Τηλέφωνο: 210 36 24 769, 211 7 80 80 80
Email: info@efotopoulou.gr

Οι αστικές κυρώσεις σε περίπτωση προσβολής της πνευματικής ιδιοκτησίας (Άρθρο 65 του Ν.2121/1993 για την πνευματική ιδιοκτησία)

Στο άρθρο 65 του Ν. 2121/1993 για την προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας προβλέπονται τα κάτωθι: «1. Σε κάθε περίπτωση προσβολής ή επαπειλούμενης προσβολής της πνευματικής ιδιοκτησίας ή του συγγενικού δικαιώματος ο δημιουργός ή ο δικαιούχος του συγγενικού δικαιώματος μπορεί να αξιώσει κατά περίπτωση την αναγνώριση του δικαιώματός του, την άρση της προσβολής και την παράλειψή της στο μέλλον. Η άρση της προσβολής μπορεί να περιλαμβάνει κατ` αίτηση του ενάγοντος ενδεικτικά: α) την απόσυρση από το εμπόριο των εμπορευμάτων που κρίθηκε ότι προσβάλλουν δικαίωμα του παρόντος νόμου και, εφόσον απαιτείται, των υλικών που κυρίως χρησίμευσαν στη δημιουργία ή την κατασκευή των εν λόγω εμπορευμάτων, β) την οριστική απομάκρυνση αυτών από το εμπόριο ή γ) την καταστροφή αυτών. Τα δικαιώματα του πρώτου εδαφίου της παραγράφου αυτής έχουν οι δικαιούχοι και κατά διαμεσολαβητή, οι υπηρεσίες του οποίου χρησιμοποιούνται από τρίτον για την προσβολή δικαιωμάτων του παρόντος νόμου. 2. Όποιος υπαιτίως προσέβαλε την Πνευματική ιδιοκτησία ή τα συγγενικά δικαιώματα άλλου υποχρεούται σε αποζημίωση και ικανοποίηση της ηθικής βλάβης. Η αποζημίωση δεν μπορεί να είναι κατώτερη από το διπλάσιο της αμοιβής που συνήθως ή κατά νόμο καταβάλλεται για το είδος της εκμετάλλευσης που έκανε χωρίς την άδεια ο υπόχρεος. 3. Αντί για αποζημίωση και χωρίς να απαιτείται υπαιτιότητα του υποχρέου ο δημιουργός ή ο δικαιούχος του συγγενικού δικαιώματος μπορεί να αξιώσει είτε την καταβολή του ποσού κατά το οποίο ο υπόχρεος έγινε πλουσιότερος από την εκμετάλλευση του έργου ή του αντικειμένου συγγενικού δικαιώματος προβλεπόμενης στα άρθρα 46 έως 48 και 51 του παρόντος νόμου χωρίς άδεια του δημιουργού ή του δικαιούχου είτε την καταβολή του κέρδους που ο υπόχρεος αποκόμισε από την εκμετάλλευση αυτή. 4. Το δικαστήριο καταδικάζοντας σε παράλειψη  πράξης απειλεί για κάθε παράβαση χρηματική ποινή «οκτακοσίων ογδόντα (880) έως δύο χιλιάδων εννιακοσίων (2.900) ευρώ»  υπέρ του δημιουργού ή του δικαιούχου συγγενικού δικαιώματος προβλεπόμενου στα άρθρα 46 έως 48 και 51 του παρόντος νόμου καθώς και προσωπική κράτηση έως ένα έτος. Το ίδιο ισχύει και όταν η καταδίκη γίνεται κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων. Κατά τα λοιπά ισχύει το άρθρο 947 του Κ.Πολ.Δ.. 5. Οι Αστικές κυρώσεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται αναλόγως και στην περίπτωση κατά την οποία ο οφειλέτης δεν κατέβαλε σε οργανισμό συλλογικής διαχείρισης την αμοιβή που προβλέπεται από την παράγραφο 3 του άρθρου 18 του παρόντος νόμου. 6. Οι Αστικές κυρώσεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται και στην περίπτωση προσβολής του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας του δημιουργού βάσης δεδομένων, καθώς και του δικαιώματος ειδικής φύσης του κατασκευαστή βάσης δεδομένων».

Η ανωτέρω διάταξη που προβλέπει τις αστικές κυρώσεις επί προσβολής της πνευματικής ιδιοκτησίας είναι μεν εμπνευσμένη από τις γενικές διατάξεις του αστικού κώδικα (αποζημίωση, ικανοποίηση ηθικής βλάβης, αδικαιολόγητος πλουτισμός), ωστόσο παρέχει ένα πλήρες και ολοκληρωμένο σύστημα προστασίας και προσφυγής ενώπιον των δικαστηρίων.

Συνεπώς  ο προσβληθείς δημιουργός ή δικαιούχος συγγενικού δικαιώματος ή δικαιούχος του ειδικής φύσεως δικαιώματος κατασκευαστής βάσης δεδομένων έχει την ευχέρεια να προστατευθεί με τους εξής τρόπους: 1) να ασκήσει αναγνωριστική αγωγή, 2) να ασκήσει αγωγή για την άρση της προσβολής, 3) να ασκήσει αγωγή για  την παράλειψη της προσβολής στο μέλλον, 4) να αξιώσει αποζημίωση για ικανοποίηση της ηθικής του βλάβης που έχει υποστεί, εφόσον υπάρχει υπαιτιότητα του προσβολέα, 5) να ασκήσει αγωγή για απόδοση αδικαιολόγητου πλουτισμού του προσβολέα και τέλος 6) να αξιώσει μέσω της αγωγής  του  την καταβολή κέρδους που αποκόμισε από τη διαχείριση της ξένης περιουσίας  ο προσβολέας (διοίκηση αλλοτρίων).

Η εν λόγω διάταξη εφαρμόζεται σε κάθε περίπτωση προσβολής, επέμβασης στις περιουσιακές και ηθικές εξουσίες των δικαιούχων, ενώ ως προσβολή νοείται «κάθε πράξη που έχει αντικείμενο και περιεχόμενο όμοιο με το αντικείμενο και περιεχόμενο της πνευματικής ιδιοκτησίας σε όσο μέτρο προστατεύεται από το νόμο, εφόσον η πράξη αυτή δεν γίνεται από το δικαιούχο ή με τη συναίνεσή του ή δεν εμπίπτει στους νόμιμους περιορισμούς  του περιουσιακού δικαιώματος» (ΠΠρ Αθ 5345/2004, ΔΙΜΕΕ 2005, 94 ΠΑΡΑΤ. Καλλινίκου· Κουμάντος, 427).

Να σημειωθεί τέλος πως μέσω της διάταξης αυτής δεν προστατεύονται οι ενοχικές υποχρεώσεις, απορρέουσες είτε από σύμβαση είτε από την μη καταβολή ποσοστιαίας ή μη  αμοιβής που απορρέει  από το νόμο, στο βαθμό που δεν προσβάλλεται η περιουσιακή εξουσία του δημιουργού  ή δικαιούχου (Μαρίνος, ΕλΔ 1994, 1449), στις οποίες εφαρμόζονται οι γενικές διατάξεις ενοχικού δικαίου του αστικού κώδικα, εκτός και αν οι ενοχικές υποχρεώσεις συμπίπτουν με το περιεχόμενο του αποκλειστικού και απόλυτου δικαιώματος του δημιουργού ή του φορέα του συγγενικού δικαιώματος (α.3/23-99/Σταματούδη, α. 46/12-35, 47/12-16, 50/3, 51/5-6, 9-10/ Κυπρούλη).

(Πηγή: Λάμπρος Ε. Κοτσίρης/ Ειρήνη Α. Σταματούδη, Νόμος για την Πνευματική Ιδιοκτησία, Κατ’ άρθρο ερμηνεία, Αρθρογραφία- Βιβλιογραφία- Νομολογία, εκδόσεις Σάκκουλα, Αθήνα- Θεσσαλονίκη)

 

Κατερίνα Μπασιαρίδου, δικηγόρος

info@efotopoulou.gr

 

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Το email σας δεν θα δημοσιευτεί