Δικηγορικό Γραφείο Ευγενίας Α. Φωτοπούλου
Βασιλίσσης Σοφίας 6 Αθήνα 106 74
Τηλέφωνο: 210 36 24 769, 211 7 80 80 80
Email: info@efotopoulou.gr

Καθ” ύλην αρμοδιότητα δικαστηρίου σε δίκη προσβολής σήματος

Απόσπασμα από την υπ’ αρ. 152/2018 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ζακύνθου (υπόθεση του γραφείου μας, χειρισμός υπόθεσης δικηγόρος Κωνσταντίνα Πουρνάρα, βλ. το κείμενο της απόφασης πατώντας εδώ) αναφορικά με την καθ’ ύλη αρμοδιότητα του δικαστηρίου σε περίπτωση προσβολής δικαιωμάτων επί σήματος:

Σύμφωνα με το άρθρο 150 παρ. 9 ν. 4072/2012 (βλ. και το παλιό άρθρο 26 παρ. 2 Ν. 2239/1994), επί τακτικής αγωγής που αφορά προσβολή δικαιωμάτων επί σήματος αρμόδιο είναι το Μονομελές Πρωτοδικείο, ανεξαρτήτως ποσού. Εφόσον ασκούνται και άλλες αξιώσεις, που εισάγουν έτερο αντικείμενο δίκης, η αγωγή μπορεί να ασκηθεί στο αρμόδιο Πολυμελές Πρωτοδικείο (150 παρ. 10 ν.4072/2012, Μ. – Θ. Μαρίνος, Το νέο δίκαιο των σημάτων, ΕλλΔνη 53.327). Περαιτέρω, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 13 Ν. 146/1914 και 18 ΚΠολΔ προκύπτει ότι οι αγωγές με αίτημα την άρση και παράλειψη της χρήσεως στις συναλλαγές ιδιαίτερου διακριτικού γνωρίσματος υπάγονται στην υλική αρμοδιότητα του Πολυμελούς Πρωτοδικείου, διότι ακριβώς το αντικείμενό τους είναι ανεπίδεκτο χρηματικής αποτίμησης (βλ. ΕφΘεσ 156/2006 ΕπισκΕΔ 2006.528). Επίσης, είναι αλήθεια ότι για την ερμηνεία του άρθρου 13 Ν. 146/1914 είναι αναγκαία η αναδρομή στο δίκαιο των σημάτων, εφόσον το τελευταίο δεν είναι ασυμβίβαστο με την φύση και την λειτουργία κάθε διακριτικού γνωρίσματος του ως άνω άρθρου (βλ. Μ.-Θ. Μαρίνο, Αθέμιτος ανταγωνισμός, β” έκδ., 2009, σελ. 290, 318). Πάντως, η αναδρομή αυτή δεν εξικνείται μέχρι την αναλογική εφαρμογή της δικονομικής περί αρμοδιότητας του Μονομελούς Πρωτοδικείου διατάξεως του άρθρου 26 παρ. 2 Ν. 2239/1994. Από το προπαρατιθέμενο νομικό πλαίσιο συνάγεται ότι το Μονομελές Πρωτοδικείο είναι αποκλειστικώς καθ’ ύλην αρμόδιο για την εκδίκαση αγωγών, που έχουν ως ιστορική τους βάση την προσβολή καταχωρισθέντος σήματος κατά τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 26 παρ. 1, 18 παρ. 3 και 4 παρ. 1 Ν. 2239/1994 και αίτημά τους την άρση ή παράλειψη της προσβολής ή/και την καταβολή αποζημίωσης και ηθικής βλάβης, ανεξαρτήτως ποσού. Το Πολυμελές Πρωτοδικείο καθίσταται καθ’ ύλην αρμόδιο μόνο στην περίπτωση της κατ’ άρθρο 218 παρ. 1 ΚΠολΔ αντικειμενικής σώρευσης αγωγών ή βάσεων, όπου εισάγεται έτερο αντικείμενο δίκης ερειδόμενο στη νομοθεσία περί αθέμιτου ανταγωνισμού ή στις διατάξεις των άρθρων 914 επ. ΑΚ. Τούτο συμβαίνει π.χ. όταν το σήμα χρησιμοποιείται στα πλαίσια των συναλλαγών και ως διακριτικό γνώρισμα της επιχείρησης του ενάγοντος, οπότε με την σωρευόμενη αγωγή ζητείται η προστασία με βάση τον Ν. 146/1914 του διακριτικού γνωρίσματος (που ταυτίζεται με το σήμα) και όχι του ίδιου του σήματος (βλ. για την λεγόμενη «μη γνήσια» σύγκρουση σήματος και διακριτικού γνωρίσματος Τ, Φουντεδάκη, Η σύγκρουση των διακριτικών γνωρισμάτων, 2003, σελ. 88, επίσης ΠολΠρΑΘ 3613/2010 αδημ.), ή όταν πέραν του καταχωρισθέντος σήματος ζητείται η προστασία άλλων ιδιαίτερων διακριτικών γνωρισμάτων προϊόντος (βλ. ΠΠΑ9 1225/2006 ΕΕμπΔ 2006.466).

Ευγενία Φωτοπούλου, δικηγόρος

info@efotopoulou.gr

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Το email σας δεν θα δημοσιευτεί