Δικηγορικό Γραφείο Ευγενίας Α. Φωτοπούλου
Βασιλίσσης Σοφίας 6 Αθήνα 106 74
Τηλέφωνο: 210 36 24 769, 211 7 80 80 80
210 30 09 019
Email: info@efotopoulou.gr

Τρόπος εξέτασης μαρτύρων στη διαδικασία ασφαλιστικών μέτρων

Σύμφωνα με το άρθρο 409 ΚΠολΔ παρ 1: Οι μάρτυρες εξετάζονται χωριστά και μόνο αν κριθεί απαραίτητο μπορούν να εξεταστούν σε αντιπαράσταση με άλλους μάρτυρες ή και μ τους διαδίκους. Οι μάρτυρες καταθέτουν προφορικά και μπορούν, κατά τη κρίση του δικαστή, να χρησιμοποιούν σημείωμα για να βοηθήσουν τη μνήμη τους.

Η διάταξη αυτή επιβάλλει μεν τη χωριστή κατ’αρχήν εξέταση των μαρτύρων, δεν απαγορεύει όμως την παρουσία τους στο ακροατήριο του δικαστηρίου πριν αυτοί να εξετασθούν και ενώ εξετάζονται εκεί οι λοιποί μάρτυρες.[1] Τέτοια απαγόρευση δεν μπορεί να συναχθεί ότι επιβάλλεται ούτε από τις διατάξεις των άρθρ. 4§1 και 20§1 του Συντάγματος και 6§1 της ΕΣΔΑ (κύρωση με το ν.δ. 53/1974), με τις οποίες αναγνωρίζεται η ισονομία των πολιτών και το δικαίωμα για δικαστική επίλυση των ιδιωτικών διαφορών τους σε συνθήκες δίκαιης δίκης, αφού κάθε μάρτυρας υπόκειται κατά την κατάθεσή του στον έλεγχο του δικαστηρίου και των παραγόντων της δίκης και μπορεί να εξετασθεί και συμπληρωματικά (άρθρ. 411 ΚΠολΔ), η δε κατάθεσή του εκτιμάται τελικά ελεύθερα από το δικαστήριο (άρθρ. 340 ΚΠολΔ). Έτσι δεν δημιουργούνται συνθήκες ανισότητας για εκείνο το διάδικο που ο μάρτυράς του εξετάσθηκε πριν από το μάρτυρα του αντιδίκου του και ενώ ο μάρτυρας αυτός παρευρισκόταν κατά την κατάθεση του δικού του μάρτυρα στο ακροατήριο του δικαστηρίου.[2]

Περαιτέρω, δεν αποτελεί ούτε λόγο εξαίρεσής του, ούτε επιφέρει ακυρότητα της κατάθεσής του, αλλά αποτελεί ζήτημα κρίσης της αξιοπιστίας του, εφόσον η κατά τον τρόπο αυτό εξέτασή του προκύπτει από τα πρακτικά ή την έκθεση που περιέχεται η κατάθεσή του.[3]

Σύμφωνα όμως με μία άλλη άποψη, η εξέταση του μάρτυρα χωριστά ή η εξέτασή του μπροστά σε άλλους μάρτυρες, καθιστά την κατάθεσή του όχι αυτοδίκαια άκυρη, αλλά μόνο μετά από υποβολή σχετικού αιτήματος από μέρους του διαδίκου και υπό την προϋπόθεση ότι βλάφθηκε δικονομικά και κατά τρόπο που δεν μπορεί διαφορετικά να επανορθωθεί.[4] Οπωσδήποτε όμως, η παράσταση μάρτυρα στην εξέταση άλλου μάρτυρα μπορεί να θεμελιώσει λόγο αναξιοπιστίας του.[5]

Η μη εξέταση όμως χωριστά του μάρτυρα πρέπει να προκύπτει από την έκθεση του εισηγητή ή του εντεταλμένου δικαστή ή από τα πρακτικά του δικαστηρίου.[6]

Χριστίνα Ρήγα, ασκ. δικηγόρος

info@efotopoulou.gr

[1] Χαρούλα Απαλαγάκη, Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, Ερμηνεία κατ’ άρθρο Άρθρα 1-590, 4η έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σελ. 1073 – ΑΠ 791/2012 – 890/2019

[2] ΑΠ 791/2012

[3] Βασίλης Αντ. Βαθρακοκοίλης, Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, Ερμηνευτική-Νομολογιακή Ανάλυση (κατ’ άρθρο), Τόμος Β’ σελ. 833 – Ι. Τέντες σε Κεραμεύς-Κονδύλη-Νίκα, Ερμηνεία ΚΠολΔ, Ι 590, σελ. 766.

[4] Β. Μπρακατσούλας, Οι μάρτυρες στην πολιτική δίκη, Δεύτερη έκδοση, Εκδόσεις αφοί Π. Σάκκουλα, Αθήνα 1992, σελ. 198 – ΑΠ 402/1934 34 ΕΕΝ 2 172.

[5] Μπρακατσούλας, ίδιο – ΑΠ 135 12 Θ ΚΓ 513 – ΕφΑθ 64 1918 Θ Λ 45.

[6] Μπρακατσούλας, ίδιο – ΑΠ 2 1912 Θ ΚΓ 194.

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Το email σας δεν θα δημοσιευτεί