Δικηγορικό Γραφείο Ευγενίας Α. Φωτοπούλου
Βασιλίσσης Σοφίας 6 Αθήνα 106 74
Τηλέφωνο: 210 36 24 769, 211 7 80 80 80
210 30 09 019
Email: info@efotopoulou.gr

Αρμοδιότητα Μονομελούς Πρωτοδικείου σε υποθέσεις οροφοκτησίας. Άρθρο 17 παρ. 3 ΚΠολΔ. Ποιες διαφορές υπάγονται;

Από τη διατύπωση του άρθρου 17 παρ. 3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι δύο είναι τα στοιχεία που καθορίζουν την υλική αρμοδιότητα του μονομελούς πρωτοδικείου στις υποθέσεις αυτές: α) η διαφορά μεταξύ οροφοκτητών και β) η διαφορά αυτή να προέρχεται από τη σχέση της οροφοκτησίας, μεταξύ αυτών (οροφοκτητών), ανεξάρτητα εάν αφορά τις διαιρετές ιδιοκτησίες τους ή τα κοινά μέρη της οικοδομής. Σαν τέτοιες διαφορές πρέπει να νοηθούν, μεταξύ άλλων, εκείνες που αναφέρονται: αα) στην ερμηνεία και εφαρμογή του Ν. 3741/1929, των άρθρων 1002 και 1117 του ΑΚ και του Ν.Δ. 1024/1971, ββ) στην ερμηνεία και εφαρμογή των συστατικών της οροφοκτησίας πράξεων και κατά τα άρθρα 4 παρ. 1 και 13 του Ν. 3741/1929 ειδικών συμφωνιών και του κανονισμού της οροφοκτησίας και γγ) στις διενέξεις γενικά μεταξύ των οροφοκτητών και της ίδιας οροφοκτησίας ως άνω προς τα εκατέρωθεν δικαιώματα και υποχρεώσεις τους. Δηλαδή, πρώτον εδώ υπάγονται οι διαφορές μεταξύ των διαχειριστών και των ιδιοκτητών ορόφων ή διαμερισμάτων, μεταξύ των επιμέρους κυρίων ορόφων ή διαμερισμάτων ή μεταξύ κυρίων και του επικαρπωτή, όχι όμως κατά τρίτων νομέων ή κατόχων, ούτε με τον μισθωτή (Μαργαρίτης, Μ., «Ερμηνεία Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας», Τ. Ι, 2012, Άρθρο 17, αρ. περ. 12, σελ. 56, όπου και παραπομπή στη νομολογία). Δεύτερον, οι διαφορές πρέπει να είναι συναφείς προς την εφαρμογή του Ν. 3741/1929 και προς την ύπαρξη, ενάσκηση ή εκπλήρωση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που απορρέουν από το νόμο αυτό ή τον από τον ίδιο νόμο προβλεπόμενο και καταρτισθέντα κανονισμό. Η ύπαρξη ή σύσταση μεταξύ των διαδίκων σχέσης οριζόντιας ιδιοκτησίας πρέπει, με βάση το συγκεκριμένο ιστορικό της αγωγής, να αποτελεί την αναγκαία προϋπόθεση για τη σύσταση του επίδικου δικαιώματος, το έννομο συμφέρον για την άσκηση της αγωγής ή την ενεργητική και παθητική νομιμοποίηση των διαδίκων (ΑΠ 520/1987 ΝοΒ 36, 1411, ΕφΑΘ 7580/1999 ΕΔΠολ 2001, 19, ΕφΠειρ 1186/1999 ΠειρΝομ 2000, 165, ΕφΑΘ 2281/1997 ΕλλΔνη 38, 1917, ΕφΠειρ 12/1984 ΕλλΔνη 25, 1418, Κανέλλος, Χ., Η Οροφοκτησία, έκδοση 1988 σελ. 162-163, Κατράς, Ι., Πανδέκτης Μισθώσεων και Οροφοκτησίας 9η έκδ. 2009, παρ. 223, αρ. 7, σελ. 764 και τις εκεί παραπομπές σε νομολογία). Οι διαφορές αυτές είναι αδιάφορο αν είναι χρηματικές ή αν αναφέρονται σε πράξεις ή παραλείψεις των συνιδιοκτητών ή του διαχειριστή, αφού ο νόμος δεν κάνει καμιά διάκριση. Είναι δυνατό δε να αφορούν όχι μόνο τα κοινά πράγματα της αδιαίρετης συνιδιοκτησίας, αλλά και τα πράγματα της αποκλειστικής ιδιοκτησίας καθενός από τους συνιδιοκτήτες (Βαθρακοκοίλης, Β., ΚΠολΔ, 1994, Άρθρο 17, αριθμ.7, όπου και παραπομπές σε θεωρία, Τζίφρας, Π., Ασφαλιστικά Μέτρα, έκδοση β, 1976, σελ.315, ΑΠ 528/87 ΝοΒ 36, 1411). Επομένως, το κριτήριο για να χαρακτηρισθεί μια διαφορά μεταξύ οροφοκτητών ως προερχόμενη από τη σχέση της οροφοκτησίας είναι το εάν πραγματικά η συγκεκριμένη διαφορά ή διένεξη προκύπτει απ’ αυτή την ίδια τη σχέση της κατ’ όροφο ιδιοκτησίας, ανεξάρτητα από τη σχέση του ουσιαστικού δικαίου, στην οποία στηρίζεται (π.χ. εντολή, νομή, κυριότητα κλπ) ή από άλλη σχέση, άσχετη και τυχαία με την ειδική σχέση της οροφοκτησίας. Από το μονομελές πρωτοδικείο κατά την ειδική διαδικασία των περιουσιακών διαφορών εκδικάζονται όλες οι διαφορές οι σχετικές με τα δικαιώματα και την προσβολή και παρεμπόδιση της χρήσης των κοινοχρήστων πραγμάτων, μερών και εγκαταστάσεων του ακινήτου [ΑΠ 1867/2006, ΤΝΠ ΔΣΑ Ισοκράτης (για το αν επιτρέπεται η πρόσβαση συνιδιοκτήτη ισόγειας οριζόντιας ιδιοκτησίας στην ταράτσα, με βάση το ιδιοκτησιακό της καθεστώς, προς εγκατάσταση και επισκευή κεραίας τηλεοράσεως και ηλιακού θερμοσίφωνα), ΑΠ 1232/1979 ΝοΒ 28,708, ΑΠ 648/1978 ΝοΒ 27, 512 (αφορά κοινόχρηστη πρασιά), ΑΠ 91/1990 ΕΔΠ 1990, 24 (αφορά κατάληψη κοινοχρήστων χώρων), ΕφΠειρ 1227/2005, ΤΝΠ ΔΣΑ Ισοκράτης (κατά την οποία η τοποθέτηση κατασκευάσματος που εμποδίζει την πρόσβαση και τη χρήση κοινοχρήστων χώρων του κεντρικού κλιμακοστασίου και του δώματος δεν συνιστά διαφορά που θα εκδικασθεί κατά την τακτική διαδικασία ως αγωγή νομής), ΕφΑθ 2978/1986 ΕΔΠ 1986, 132, ΠολΠρωτΑθ 6512/1972 ΑρχΝομ 23, 57, ΕιρΧαλανδρ 178/1993, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ [58/2017 ΕΙΡ ΡΟΔ (ΑΣΦ)].

Λένα Πολύζου

Δικηγόρος

Email: info@efotopoulou.gr

 

ΑΦΗΣΤΕ ΕΝΑ ΣΧΟΛΙΟ

Το email σας δεν θα δημοσιευτεί