Πότε μειώνεται η αξία του επικοίνου σε ενδεχόμενη διανομή του;

Η αυτούσια διανομή είναι δυνατή αν το οικόπεδο μπορεί να διανεμηθεί σε μέρη ανάλογα με τις μερίδες των κοινωνών, δίχως να μειώνεται η αξία του. Για τη διαπίστωση αν με τη διαίρεση μειώνεται η αξία του επικοίνου, είναι αναγκαία η εκτίμηση δύο παραγόντων: Η εκτίμηση της αξίας του κάθε επιμέρους τμήματος, που θα σχηματιστεί από τη φυσική διαίρεση και η σύγκριση της συνολικής αξίας των τμημάτων αυτών προς τη συνολική αξία του διανεμητέου. Αυτούσια διανομή είναι δυνατή, αν το άθροισμα της αξίας των μερών που θα σχηματιστούν ισούται προς την αξία του πράγματος (ή των πραγμάτων) πριν από τη διαίρεσή του, με άλλα λόγια, αν με τη διανομή δεν επέρχεται η μείωση της αξίας του διανεμηθέντος. Έτσι, ενώ κατ’ αρχήν ενδέχεται να είναι δυνατή η φυσική διαίρεση του κοινού, μπορεί να μη διαταχθεί τελικά αυτούσια διανομή, αν με τη διαίρεση επέρχεται μείωση (ή και εκμηδένιση) της αξίας των σχηματιζόμενων μερών, το άθροισμα της οποίας εμφανίζεται και ως ουσιωδώς κατώτερο της αξίας του όλου (Λήδα Θ. Πίψου, Δικαστική Διανομή, 2006, σελ. 233, βλ. ΕφΑθ 4019/1999, ΕλλΔνη 1999,1582 όπου έχει κριθεί ως πλήρως ανέφικτη ή/και ασύμφορη η αυτούσια διανομή οικοπέδου τραπεζοειδούς σχήματος του οποίου η θέση και το εμβαδόν καθιστά προδήλως ασύμφορη και αδύνατη τη διανομή σε τόσα μέρη ώστε ο καθένας από τους κοινωνούς να λάβει μέρος ανάλογο κατ’ αξία προς το μικρό ποσοστό συγκυριότητάς του, χωρίς να μειωθεί η αξία του ως όλου, Επίσης: Κεραμεύς, Κονδύλης, Νίκας, ΕρμΚΠολΔ, Τόμος Ι, άρθρο 480, σελ. 855, όπου το ισάξιο της μερίδας κρίνεται κατ’ αξία και όχι φυσικώς ΑΠ197/1974 ΝοΒ 1974.1064, ΑΠ 235/1998 ΕλλΔνη 1998/1231).

Λένα Πολύζου

Δικηγόρος

Email: info@efotopoulou.gr