Τρόποι παραίτησης από το δικόγραφο

Στο άρθρο 297 ΚΠολΔ καθιερώνεται πανηγυρικός τύπος για την παραίτηση από το δικόγραφο της αγωγής, προκειμένου να υπάρχει αντικειμενικώς δεδομένο και ασφαλές στοιχείο ότι αυτές έλαβαν χώρα και επήλθε κατάργηση της εκκρεμοδικίας.   Από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 294, 295 παρ.1 εδ.α`, 296, 297 και 299 ΚΠολΔ,, προκύπτει ότι η παραίτηση από το δικόγραφο ή το δικαίωμα της αγωγής, η οποία έχει ασκηθεί, μπορεί να γίνει ή με δήλωση, που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή με δικόγραφο, που επιδίδεται στον αντίδικο του παραιτουμένου, πριν αρχίσει η προφορική συζήτηση της ουσίας της υποθέσεως, χωρίς τη συναίνεση του αναιρεσιβλήτου και την κλήτευσή του στην ορισθείσα συζήτηση, αφού αυτός και αν ακόμη είχε κληθεί και παρασταθεί, δεν θα μπορούσε να αντιταχθεί στην παραίτηση αυτή (ΑΠ 351/2004). Ως δικόγραφο νοείται κάθε έγγραφο που συντάσσεται από το διάδικο ή το δικαστικό πληρεξούσιό του, για την πιστοποίηση των διαδικαστικών πράξεων που ενεργούν, ή από το δικαστήριο και το οποίο (έγγραφο), κατ’ άρθρο 118 ΚΠολΔ, είτε υποβάλλεται στο δικαστήριο είτε επιδίδεται από τον ένα διάδικο στον άλλο.

Με τις παραπάνω διατάξεις ορίζονται αποκλειστικώς οι τρόποι με τους οποίους μπορεί να χωρήσει η παραίτηση από το δικογράφο ή το δικαίωμα της αγωγής και συνεπώς, παραίτηση που έγινε με κατάθεση απλώς του σχετικού δικογράφου στο δικαστήριο, χωρίς επίδοση τούτου στον αντίδικο του παραιτουμένου, είναι ανίσχυρη, μη συνεπαγόμενη έννομα αποτελέσματα (Ολ ΑΠ 1187/1981, ΑΠ 729/2024, ΑΠ 471/2018). Γίνεται, δηλαδή δεκτό ότι παραίτηση που έγινε με κατάθεση απλώς του δικογράφου στο δικαστήριο, χωρίς επίδοσή του στον αντίδικο του παραιτούμενου ή με έγγραφη σύμβαση μεταξύ των διαδίκων είναι ανίσχυρη και δεν συνεπάγεται έννομα αποτελέσματα (ΑΠ 297/07 ΤΝΠ ΔΣΑ, 902/03 ΝοΒ 2004.833.

Υπάρχει και μειοψηφούσα άποψη, που λέει ότι αυτόν τον πανηγυρικό τύπο, που απαιτεί ο νομοθέτης σχετικά με τη  δήλωση  παραιτήσεως  και  έχει  σαν σκοπό να γνωστοποιηθεί η παραίτηση είτε στο  δικαστήριο είτε στον αντίδικο του παραιτουμένου, εκπληρώνει αναμφισβήτητα και η παραίτηση που προκύπτει εγγράφως, πολύ περισσότερο δε όταν  έχει προηγηθεί ματαίωση της υποθέσεως  και  όταν  γι’  αυτήν  έχουν  καταβληθεί  δικαστικά έξοδα  (Κ.  Μπέης,  ο.π. παρ.7 σελ. 1254. Λ. Σινανιώτης ΚΠολΔ άρθρ. 97, III, 1, σελ. 21) οπότε στην περίπτωση αυτή  που  η  ανάκληση  η παραίτηση  γίνεται  μ’  αυτό  το  τρόπο δεν καταργείται αυτοδικαίως η δίκη, αλλά απαιτείται η έκδοση απορριπτικής αποφάσεως ως απαραδέκτου για έλλειψη εννόμου συμφέροντος, αν είχε γίνει ανάκληση της αγωγής (Κ. Μπέης, ο.π. παρ. 6. ΕφΑθ 8245/1980 ΝοΒ 29, 566).

Ελένη Μακροδημήτρη, ασκ. δικηγόρος

info@efotopoulou.gr