Η βοσκή ως μη αποδεκτή πράξη νομής
Κατά τις διατάξεις του άρθρου 2 παρ. 2 εδ. γ του α.ν. 1539/1938 που επαναλήφθηκαν στις διατάξεις του άρθρου 58 παρ. 3 του ν.δ/τος 86/1969 ορίζεται ότι «Προκειμένου ειδικώς περί δημοσίων δασών μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων ή λιβαδίων και χορτολιβαδικών εδαφών ουδέποτε η βοσκή θεωρείται ως πράξις νομής ή οιονεί νομής δουλείας βοσκής» και «Μόνη η βοσκή επί δημοσίων δασών, μερικώς δασοσκεπών εκτάσεων ή λιβαδίων και χορτολιβαδικών εδαφών ουδέποτε θεωρείται ως πράξις νομής ή οιονεί νομής δουλείας βοσκής», ήτοι πρόκειται για βοσκή σε δημόσια δάση (ΑΠ 10/2020, 1870/2025 ΑΠ NOMOS). Επομένως η βοσκή δεν είναι πρόσφορη να θεμελιώσει έναντι του Δημοσίου δικαίωμα κυριότητας βάσει χρησικτησίας, σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 2 του ΑΝ 1539/1938. Ο τρόπος αυτός φυσικής εξουσίασης με βοσκή δεν ενείχε χρησιδεσποτεία στην βοσκήσιμη δημόσια γη, αφού σε μία τέτοια περίπτωση θα είχε απολεσθεί η κυριότητα σε μεγάλο τμήμα των δημοσίων ακινήτων.
Έλενα Ψαρρού
Δικηγόρος