Παραδεκτό άσκησης δεύτερης προσφυγής σε περίπτωση απορρίψεως της πρώτης ως απαράδεκτης

Στο άρθρο 70 του Ν. 2717/1999 (Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας), ορίζεται ότι: «1. Είναι απαράδεκτη η άσκηση δεύτερης προσφυγής από τον ίδιο προσφεύγοντα κατά της αυτής πράξης ή παράλειψης. 2. Προσφυγή, από το δικόγραφο της οποίας παραιτήθηκε ο προσφεύγων, θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε».

Με τη διάταξη αυτή, καθίσταται δικονομικός κανόνας η αρχή κατά την οποία, μόνο μία φορά επιτρέπεται να ζητήσει κάποιος τη δικαστική προστασία στον ίδιο βαθμό κρίσεως κατά της ίδιας διοικητικής πράξης. Κατ’ αυτό τον τρόπο αποκλείεται η άσκηση δεύτερης προσφυγής, αδιάφορα από τους προβαλλόμενους λόγους και ανεξάρτητα από την τύχη της πρώτης (πρβλ. ΟλΣτΕ 3620/1995, 2549/1998, 391/2006). Κατά την έννοια δε της διατάξεως αυτής, ως πρώτη προσφυγή θεωρείται εκείνη που προηγήθηκε χρονικά, δηλαδή εκείνη για την οποία συντάχθηκε χρονικά προγενέστερη πράξη καταθέσεως. Εξάλλου, η παρ. 2 του άρθρου 144 του ίδιου Κώδικα ορίζει μεταξύ άλλων, ότι το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη αυτεπαγγέλτως και χωρίς να διατάζει απόδειξη, τα πραγματικά γεγονότα που είναι γνωστά σε αυτό από προηγούμενη δικαστική του ενέργεια (βλ. σχετικά και απόφαση 201/2009 ΔΠρΡοδ, Α’ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ).

Περαιτέρω, η άσκηση νέας χωριστής προσφυγής δεν αποτελεί “διαδικαστική πράξη” κατά την έννοια του άρθρου 278 του ΚΔΔ, έτσι ώστε να εφαρμοστεί η διάταξη αυτή καθώς και τα άρθρα 121 παρ. 2 και 122 του ΚΔΔ (βλ. σχετικά και απόφαση 510/2009 ΔΕφΑθ, Α’ ΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΝΟΜΟΣ).

Μαρία Τζαβέλα

Δικηγόρος, LL.M.

E-mail: info@efotopoulou.gr