Διευθύνοντες υπάλληλοι. Εξαίρεση από προστατευτικές διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας σχετικά με υπερεργασία, υπερωριακή απασχόληση, εργασία τις Κυριακές και εορτές και ετήσια χορήγηση αδείας

Από τις διατάξεις του άρθρου 2 της “Διεθνούς Συνδιασκέψεως Εργασίας της Ουάσιγκτον κλπ”, η οποία κυρώθηκε με το ν. 2269/1920 και έγινε εσωτερικό δίκαιο, προκύπτει ότι οι υπάλληλοι που κατέχουν θέσεις εποπτείας, διεύθυνσης ή εμπιστοσύνης, ταυτίζονται πολλές φορές με τον εργοδότη και δεν υπάγονται στο νόμιμο ωράριο, ούτε έχουν αξίωση αμοιβής για υπερεργασία ή υπερωριακή εργασία, νόμιμη ή παράνομη, Τέτοιες θέσεις νοούνται αυτές που κατέχουν ανώτατα στελέχη των επιχειρήσεων, στις οποίες ο υπάλληλος έχει αρμοδιότητα λήψης βασικών αποφάσεων, κρίσιμων για την πορεία της εκμετάλλευσης, όπως επίσης και όταν ο υπάλληλος κατέχει θέση εμπιστευτική με την έννοια της ανεξαρτησίας, ανάπτυξης πρωτοβουλίας και παροχής γενικά εργασίας επιτελικής (56/2013 MΠρΧαλκ). Aπό τη διάταξη του άρθρου 2 εδ. α΄ της Διεθνούς Συνδιάσκεψης Εργασίας της Ουάσιγκτον, που κυρώθηκε με το ν. 2269/1920 το νόμιμο καθημέρα και εβδομάδα ωράριο εργασίας των μισθωτών δεν εφαρμόζεται επί προσώπων που κατέχουν θέσεις εποπτείας ή διευθύνσεως, ή εμπιστοσύνης, προκύπτει ότι οι υπάλληλοι μεγάλης επιχείρησης, στους οποίους, λόγω εξαιρετικών προσόντων (όπως εξειδίκευσης, τεχνικής ή εμπορικής, μόρφωσης, μεγάλης πείρας κ.λ.π.) και της προς αυτούς εμπιστοσύνης του κυρίου της επιχείρησης, ανατίθενται καθήκοντα διεύθυνσης των υποθέσεων της όλης επιχείρησης και οι οποίοι διακρίνονται σαφώς των λοιπών υπαλλήλων, ως ασκούντες κατά κάποιο τρόπο τα δικαιώματα του εργοδότη, διατηρούντες πρωτοβουλία και έχοντες ανεξαρτησία κατά τη λήψη των αποφάσεων ή τη σύναψη συμφωνιών σημαντικού αντικειμένου, εξ ονόματος του εργοδότη και αμειβόμενοι συνήθως με σημαντικά μεγαλύτερο μισθό από το μισθό που καταβάλλεται στους λοιπούς υπαλλήλους, αν και δεν παύουν να είναι μισθωτοί, εξαιρούνται παρόλα αυτά της εφαρμογής των ασυμβιβάστων, με την εξέχουσα αυτή θέση τους, προστατευτικών των εργαζομένων διατάξεων της εργατικής νομοθεσίας. Ειδικότερα εξαιρούνται των διατάξεων οι οποίες αφορούν υπερεργασία, υπερωριακή απασχόληση, εργασία κατά τις Κυριακές, ετήσια χορήγηση αδείας, αντισταθμιζομένων, των απωλειών αυτών, από τις καταβαλλόμενες σ΄ αυτούς αυξημένες αποδοχές. Επομένως οι υπάλληλοι αυτοί δεν δικαιούνται να λαμβάνουν πρόσθετη αμοιβή ή αποζημίωση είτε πρόκειται για ώρες εργασίας, που θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν ως υπερεργασία, ως υπερωρία, νόμιμη ή παράνομη, μη έχοντες για την τελευταία, αξίωση απόδοσης της ωφέλειας του εργοδότη τους κατά το άρθρ. 904 ΑΚ, αφού αυτή δεν οφείλεται σε παράνομη αιτία, είτε πρόκειται για νυκτερινή εργασία ή εργασία κατά Κυριακές και σε ημέρες εβδομαδιαίας ανάπαυσης, καθώς επίσης και για αποδοχές, επίδομα και αποζημίωση λόγω υπαίτιας μη χορήγησης της ετήσιας αδείας ανάπαυσης. Η έννοια του διευθύνοντος υπαλλήλου, όπως αυτή προσδιορίζεται ανωτέρω, δεν αναιρείται από το γεγονός ότι στην εργασιακή σχέση ενυπάρχει και το στοιχείο της εξάρτησης του μισθωτού από τον εργοδότη, έστω και σε χαλαρή μορφή (1030/2005 ΑΠ).

Λένα Πολύζου

Δικηγόρος

Email: info@efotopoulou.gr