Απαγόρευση εκτέλεσης απόφασης προσωποκράτησης πτωχού μόνο για πτωχευτικές και όχι για μεταπτωχευτικές απαιτήσεις
Σύμφωνα με το άρθρο 1049 ΚΠολΔ «1. Η διάταξη για προσωπική κράτηση εκτελείται μόνο αφότου η δικαστική απόφαση που τη διατάζει γίνει τελεσίδικη και αφού προηγουμένως επιδοθεί σ’ αυτόν που καταδικάστηκε. Όταν πρόκειται για εκπρόσωπο νομικού προσώπου, η προσωπική κράτηση δεν εκτελείται πριν περάσουν τρεις ημέρες αφότου η απόφαση του επιδόθηκε. 2. Όποιος καταδικάστηκε σε προσωπική κράτηση συλλαμβάνεται από το δικαστικό επιμελητή, πάντα μπροστά σε μάρτυρα που προσλαμβάνεται για το σκοπό αυτό, και συντάσσεται σχετική έκθεση. Η σύλληψη απαγορεύεται α) στον τόπο όπου συνεδριάζει δικαστήριο και όσο διαρκεί η συνεδρίαση β) σε καθιερωμένο τόπο ιερουργίας γνωστής θρησκείας και όσο διαρκεί η ιερουργία και γ) από 1 έως 31 Αυγούστου δ) από 23 Δεκεμβρίου μέχρι 7 Ιανουαρίου του επόμενου έτους, ε) από τη Μεγάλη Δευτέρα μέχρι την Κυριακή του Θωμά και στ) την προηγούμενη και την επόμενη εβδομάδα των εκλογών για την ανάδειξη βουλευτών, αντιπροσώπων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Οργάνων Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Η απαγόρευση αυτή ισχύει και για επαναληπτικές εκλογές και μόνο για τις περιφέρειες που διεξάγονται τέτοιες.»
Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 25 του Πτωχευτικού Κώδικα (Ν. 3588/2007) «1. Με επιφύλαξη της διάταξης του άρθρου 26, από την κήρυξη της πτώχευσης αναστέλλονται αυτοδικαίως όλα τα ατομικά καταδιωκτικά μέτρα των πιστωτών κατά του οφειλέτη προς ικανοποίηση ή εκπλήρωση πτωχευτικών απαιτήσεων τους. Ιδίως απαγορεύεται η έναρξη ή συνέχιση της αναγκαστικής εκτέλεσης, η άσκηση αναγνωριστικών ή καταψηφιστικών αγωγών, η συνέχιση των δικών επ’ αυτών, η άσκηση ή εκδίκαση ένδικων μέσων, η έκδοση πράξεων διοικητικής ή φορολογικής φύσεως, ή η εκτέλεση τους σε στοιχεία της πτωχευτικής περιουσίας. 2. Πράξεις κατά παράβαση της κατά την παράγραφο 1 αναστολής είναι απολύτως άκυρες».
Στην απαγόρευση εμπίπτει και η προσωπική κράτηση του οφειλέτη, όχι η διαδικασία απαγγελίας, αλλά η εκτέλεση της απόφασης (270/2004 Εφ Αθ ΔΕΕ 2004, σελ. 552).
Με τον όρο πτωχευτικοί δανειστές ή πιστωτές αναφερόμαστε σε εκείνους που κατά την κήρυξη της πτώχευσης έχουν κατά του οφειλέτη-πτωχού γεννημένη και δικαστικώς επιδιώξιμη χρηματική ενοχική απαίτηση, ανεξάρτητα εάν παραιτήθηκαν από την πτωχευτική διαδικασία ή εάν δεν συμμετέχουν σε αυτήν (Λάμπρος Κοτσίρης, Πτωχευτικό Δίκαιο, 7η έκδοση, σελ. 279). Η αρχή της αναστολής των ατομικών διώξεων κατά του οφειλέτη που καθιερώνεται ρητά στο προαναφερθέν άρθρο 25 του ΠτΚ, αφορά μόνο την απαγόρευση ενάσκησης ατομικών διώξεων κατά του οφειλέτη προς ικανοποίηση ή εκπλήρωση πτωχευτικών απαιτήσεων. Συνεπώς, δεν καταλαμβάνονται οι διώξεις που τείνουν στην ικανοποίηση ή εκπλήρωση μεταπτωχευτικών απαιτήσεων (Λάμπρος Κοτσίρης, Πτωχευτικό Δίκαιο, 7η έκδοση, σελ. 279).
Αμυγδαλιά Τσιάρα, δικηγόρος
info@efotopoulou.gr