Εκτέλεση απόφασης που διατάσσει ασφαλιστικό μέτρο
Από το άρθρο 700 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ η απόφαση που διατάζει ασφαλιστικό μέτρο εκτελείται κατά τις διατάξεις της αναγκαστικής εκτελέσεως. Η εκτέλεση του μέτρου που έχει διαταχθεί γίνεται χωρίς να εκδοθεί απόγραφο, με βάση αντίγραφο ή απόσπασμα της απόφασης που το διατάζει, χωρίς να απαιτείται προηγούμενη κοινοποίηση αντιγράφου της. Στις περιπτώσεις όμως των ασφαλιστικών μέτρων 728 και 731 – 735 ΚΠολΔ, απαιτείται η προηγούμενη επίδοση επιταγής και άλλη πράξη εκτελέσεως δεν μπορεί να γίνει πριν περάσουν είκοσι τέσσερις ώρες από την επίδοση της. Στην επιταγή πρέπει, και αρκεί κατ’ άρθρο 924 εδ. β’, γ’ ΚΠολΔ, να ορίζεται με ακρίβεια η απαίτηση, η οποία αποτελεί το αντικείμενο της εκτελέσεως, δηλαδή η πράξη την οποία ο οφειλέτης υποχρεούται να εκτελέσει, χωρίς να χρειάζεται να καθορίζονται και τα χρησιμοποιηθησόμενα μέσα εκτελέσεως. Στην περίπτωση κατά την οποία, ο οφειλέτης παραβαίνει εκ προθέσεως την απόφαση που επιβάλλει την υποχρέωση του αυτή, δηλαδή από απείθεια προς τη δικαστική απόφαση, με επίγνωση των πραγματικών και νομικών όρων του παράνομου αποτελέσματος αλλά και του παράνομου χαρακτήρα της ενέργειας του, τότε η παράβαση βεβαιώνεται από το Μονομελές Πρωτοδικείο κατά την διαδικασία των άρθρων 663 επ. ΚΠολΔ πάντοτε και προκειμένου περί ασφαλιστικών μέτρων, και επιβάλλονται η χρηματική ποινή και η προσωπική κράτηση, που έχουν απειληθεί (ΜονΠρωτΑθ 1892/2013, ΤΝΠ ΔΣΑ ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ). Η απόφαση των ασφαλιστικών μέτρων αποτελεί πάντοτε εκτελεστό τίτλο ως προς τη διάταξη των δικαστικών εξόδων, η οποία εκτελείται με επίδοση αντιγράφου της απόφασης 24 ώρες πριν την εκτέλεση (βλ. ΑΠ 1734/1984 ΕΕΝ 1985.723), μαζί με επιταγή προς εκτέλεση κάτω από το αντίγραφο (ΕφΑθ 3995/1986 ΕλλΔνη 1986,977).
Κατά τις διατάξεις των άρθρων 700 παρ. 1, 947 παρ. 1, 695 ΚΠολΔ στην περίπτωση απειλής χρηματικής ποινής και προσωπικής κράτησης για κάθε παράβαση της απόφασης ασφαλιστικών μέτρων, η οποία, κατά το άρθρο 699 ΚΠολΔ, δεν υπόκειται σε ένδικο μέσο, νομίμως χωρεί καταδίκη σε χρηματική ποινή και προσωπική κράτηση για κάθε παράβαση της αποφάσεως κατά τη διάρκεια της ισχύος της, έστω και αν εν τω μεταξύ ανακλήθηκε ή μεταρρυθμίστηκε, χωρίς να ερευνώνται από το δικαστήριο που καλείται να βεβαιώσει την παράβαση, κατά την διαδικασία των άρθρων 670 – 676 ΚΠολΔ, οι ισχυρισμοί με τους οποίους αμφισβητείται η απαίτηση του δανειστή που αναγνωρίστηκε με την απόφαση ασφαλιστικών μέτρων και η ορθότητα της εκτελούμενης απόφασης. Διότι κατά την τελευταία αυτή διαδικασία είναι απαράδεκτος κάθε ισχυρισμός που κατατείνει στην αμφισβήτηση της συνδρομής των προϋποθέσεων της υποχρέωσης του οφειλέτη να παραλειφθεί ή να ανεχθεί πράξη με την απειλή των ως άνω ποινών, αφού προδήλως προσκρούει στη δεσμευτικότητα της απόφασης (Α.Π. 1103/2006, Ελλ.Δνη 2009. 1016, Κεραμέας/Κονδύλης/Νίκας, Ερμηνεία ΚΠολΔ άρθ. 947 σελ. 1822 επ., άρθ. 733 σελ. 1437 επ., 734 σελ. 1444 επ., άρθ. 700 σελ. 1374 περ. 2γ Εφ.Αθ. 8762/1995 Ελλ.Δνη 1996. 1126, Εφ.Αθ. 3574/1992, Ελλ.Δνη 1994 σελ. 145-147).
Μαρία Τζαβέλα
Δικηγόρος, LL.M.
E-mail: info@efotopoulou.gr