Καθ’ ύλην αρμοδιότητα Δικαστηρίου σε περίπτωση αιτήματος αγωγής για επιδίκαση μισθών υπερημερίας με αίτημα για αναγνώριση της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας
Από τα άρθρα 7, 9 και 11 περ. 7 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι προκειμένου περί περιοδικών παροχών (ήτοι παροχών, που ανεξαρτήτως αν απορρέουν από σύμβαση, αδικοπραξία ή ευθέως εκ του νόμου, έχουν εκ των προτέρων καθορισμένο περιεχόμενο, επαναλαμβάνονται σε ορισμένα χρονικά διαστήματα και δεν εξαρτώνται ως προς τη γένεση και την ύπαρξή τους από αίρεση, αλλά καθίστανται απαιτητές με μόνη την παρέλευση του αναγκαίου χρόνου, που έχει ταχθεί από το νόμο ή τη βούληση των συμβαλλομένων), η αξία του αντικειμένου της διαφοράς και επομένως η υλική αρμοδιότητα του Δικαστηρίου κρίνεται από την αξία των περιοδικών παροχών, που αξιώνονται με την αγωγή. Αν, όμως, ζητείται με την αγωγή και η διάγνωση της έννομης σχέσης, ως αμφισβητούμενης και αυτής από τον εναγόμενο, από την οποία έννομη σχέση πηγάζουν οι περιοδικές παροχές, η υλική αρμοδιότητα κρίνεται από το δεκαπλάσιο ή εικοσαπλάσιο της αξίας της ετήσιας παροχής κατά τις διακρίσεις του ά. 11 περ. 7 ΚΠολΔ, και όχι βάσει του αγωγικού αιτήματος κατ’ ά. 9 ΚΠολΔ (Ολ. ΑΠ 5/2001 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, Εφ. Αθ. 8164/2005, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, Β. Βαθρακοκοίλης, Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, ερμηνευτική-νομολογιακή ανάλυση (κατ’ άρθρο), τόμος Α΄, 1994, άρθρο 11 αριθ. 25 , σελ. 147). Περαιτέρω, σε περίπτωση αγωγής για την αναγνώριση της καταγγελίας σύμβασης εργασίας, η καθ’ ύλην αρμοδιότητα καθορίζεται από το δεκαπλάσιο των μισθών υπερημερίας ενός έτους (ΕΑ 9804/1979 ΝοΒ 28/548). Το ίδιο ισχύει, εάν ζητείται και η καταβολή μισθών υπερημερίας και η αναγνώριση της ακυρότητας της καταγγελίας της σύμβασης εργασίας (ΑΠ 1241/77 ΝοΒ 26/1033, ΑΠ 1038/78 ΝοΒ 27/768, ΕφΑθ 9804/79 ΝοΒ 28/548, Β. Βαθρακοκοίλης, ό.π., άρθρο 11, αριθ. 25, σελ. 147). Ήτοι, όταν αντικείμενο της αγωγής είναι όχι μόνο το αιτούμενο ποσό των περιοδικών παροχών, αλλά και η αναγνώριση της ακυρότητας της καταγγελίας της συμβάσεως (και συνεπώς της διατηρήσεως σε ισχύ της έννομης σχέσης της συμβάσεως μετά την καταγγελία αυτή), ιδίως, μάλιστα, όταν διατυπώνεται ρητώς στο αιτητικό της αγωγής το αίτημα αυτό περί αναγνώρισης, στην περίπτωση αυτή, αν το δεκαπλάσιο των μισθών υπερημερίας ενός έτους υπερβαίνει το ποσό των 20.000€, αρμόδιο είναι το Μονομελές Πρωτοδικείο (ΕφΑθ 922/2008, ΕφΑθ 8164/2005, ΠΠρΘεσαλον. 40724/2008, άπασες δημοσιευμένες στην ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, ad hoc ΕιρΘηβών 35/2014, αδημοσίευτη). Οι μισθοί υπερημερίας, δε, αποτελούν περιοδική παροχή (Β. Βαθρακοκοίλης, ό.π., άρθρο 11, αριθ. 25 και 27, σελ. 147), καθότι απορρέουν από την έννομη σχέση της συμβάσεως εργασίας, έχουν εκ των προτέρων καθορισμένο το ύψος τους, οφείλονται σε ορισμένα χρονικά διαστήματα και δεν εξαρτώνται από αίρεση (Εφ. Αθ. 8164/2005, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).
Μαρία Τζαβέλα
Δικηγόρος, LL.M.
E-mail: info@efotopoulou.gr