Λύση υιοθεσίας ενηλίκου με δικαστική απόφαση

Κατά το άρθρο 1588 ΑΚ, η υιοθεσία ενηλίκου λύεται με δικαστική απόφαση, ύστερα από αγωγή του θετού γονέα ή του θετού τέκνου, αν συντρέχει παράπτωμα που δικαιολογεί την αποκλήρωση ή που συνιστά λόγο αχαριστίας του θετού τέκνου απέναντι σ’ αυτόν που το υιοθέτησε κατά τους όρους του άρθρου 505 Α.Κ.

Κατά δε το τελευταίο άρθρο, ο δωρητής έχει το δικαίωμα να ανακαλέσει την δωρεά, αν ο δωρεοδόχος φάνηκε, με βαρύ παράπτωμα, αχάριστος απέναντι στον δωρητή ή στο σύζυγο ή σε στενό συγγενή του και ιδίως αν αθέτησε την υποχρέωσή του να διατρέφει τον δωρητή.

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι η λύση της υιοθεσίας για αχαριστία του θετού τέκνου έναντι του υιοθετήσαντος χωρεί αν τούτο έδειξε αχαριστία με βαρύ παράπτωμα, ήτοι με υπαίτια διαγωγή που προσβάλλει τόσο τις ηθικές αρχές, ώστε από την αξιολόγηση του βαθμού της προσβολής ανακύπτει, με βάση τις περί ηθικής και ευπρέπειας αντιλήψεις που κρατούν στην κοινωνία, ο χαρακτηρισμός του υπαίτιου ως αχάριστου (ΕφΠατρ 278/2003, ΑΠ 439/1998 Ελλ.Δικ. 39.1332, ΑΠ 329/1982 ΝοΒ 30.1458, ΕΑ 10332/1995 Ελλ.Δικ. 38.693).

Πρέπει δε να παρατηρηθεί ότι το δικαίωμα λύσης της υιοθεσίας αυτής είναι απόλυτα προσωποπαγές και αποκλείεται η άσκηση σχετικής αγωγής από τρίτους, πχ από τους δανειστές του δικαιούχου με πλαγιαστική αγωγή ή από τους κληρονόμους του. Πρόκειται για διαπλαστικό δικαίωμα, αφού με την άσκησή του επιδιώκεται η κατάργηση της έννομης σχέσης της υιοθεσίας. Ο θάνατος διαδίκου κατά το στάδιο εκκρεμούς δίκης καταργεί τη δίκη κατ’ άρθρο 617 εδ.β΄ ΚΠολΔ και η οποία δεν μπορεί να συνεχιστεί από τους κληρονόμους, αφού δε μεταβιβάζεται σε αυτούς το δικαίωμα, ως απόλυτα προσωποπαγές και αν ακόμη η αγωγή είχε ασκηθεί πριν από το θάνατο του κληρονομουμένου (Βαθρακοκοίλη Β., ΕρμΑΚ άρθρο 1588, α.2, Παπαδόπουλου Κων., Αγωγές Οικογενειακού Δικαίου , 2003, τομ. 2003, σελ. 484, ΑΠ 1221/1997, ΑΠ 1582/1980, ΕφΑθ 1141/1987).

Θεώνη Κάδρα, Δικηγόρος

e-mail: info@efotopoulou.gr