Πρόσωπα που δικαιούνται σύνταξης σε περίπτωση θανάτου συνταξιούχου ή ασφαλισμένου ΔΕΗ

Σύμφωνα με το άρθρο 9 του Νόμου 4491/1966 (Περί Ασφάλισης Προσωπικού ΔΕΗ) «1. Εν περιπτώσει θανάτου συνταξιούχου ή ησφαλισμένου, εφ` όσον ο  τελευταίος ούτος είχε συμπληρώσει 10ετή τουλάχιστον ασφάλισιν ή ασχέτως  χρόνου ασφαλίσεως και υπηρεσίας εν τη ΔΕΗ εφ` όσον ο θάνατος αυτού οφείλεται εις εργατικόν ατύχημα ή επαγγελματικήν ασθένειαν δικαιούνται συντάξεως:

 α) Η χήρα ή και επί ησφαλισμένης ο άπορος και ολικώς ανίκανος προς εργασίαν χήρος του οποίου η συντήρησις εβάρυνε την θανούσαν καθ` όλην την τελευταίαν προ του θανάτου πενταετίαν. β) Τα νόμιμα τέκνα, τα νομιμοποιηθέντα, τα αναγνωρισθέντα και τα υιοθετηθέντα.  Επί θανάτου ησφαλισμένης ή συνταξιούχου και τα φυσικά  τέκνα αυτής. γ) Οι γονείς και οι ορφανοί πατρός και μητρός αδελφοί, εφ` όσον η συντήρησις αυτών εβάρυνε τον θανόντα ή την θανούσαν.

2. Η χήρα (χήρος) δεν δικαιούται συντάξεως: Α`. Εφ` όσον ο θάνατος του συζύγου επήλθε προ της παρόδου εξ μηνών από της τελέσεως του γάμου, ή προκειμένου περί της συζύγου προς της παρόδου πενταετίας, εκτός: α) Εάν ο θάνατος οφείλεται εις ατύχημα, εργατικόν ή μη, β) Εάν υφισταμένου του γάμου, ενομιμοποιήθη τέκνον, γ) Εάν η χήρα κατά τον χρόνον του θανάτου τελή εις κατάστασιν εγκυμοσύνης.

Β`. Εφ’ όσον ο θανών ελάμβανε κατά την τέλεσιν του γάμου σύνταξιν  δε θάνατος επήλθεν προ της παρόδου 24 μηνών από της τελέσεως του γάμου ή προκειμένου περί της συζύγου προ της παρόδου πενταετίας, εκτός εάν και εν τη περιπτώσει ταύτη συντρέχη λόγος τις εκ των ως άνω υπό στοιχεία, α,β και γ, αναφερομένων.

3. Το ποσόν της συντάξεως εις ην δικαιούται η χήρα (χήρος) ισούται προς τα 70 εκατοστά του ποσού της συντάξεως του θανόντος (θανούσης).
4. Το ποσόν της συντάξεως εις ην δικαιούται έκαστον τέκνον ισούται προς τα 20 εκατοστά του ποσού της συντάξεως του θανόντος ή της θανούσης.

      Προκειμένου περί τέκνου ορφανού εξ αμφοτέρων των γονέων, η κατά το  προηγούμενον εδάφιον σύνταξις αυτού τριπλασιάζεται. Πάντως, το σύνολον των συντάξεων της χήρας (χήρου) και των τέκνων δεν δύναται να υπερβαίνη το ποσόν της συντάξεως του θανόντος και μη υπαρχούσης χήρας (χήρου) δικαιουμένης συντάξεως, τα 80 εκατοστά του εν λόγω ποσού, ούτε και να υπολείπεται του 1/5 του βασικού μισθού του 7^ου κλιμακίου της ΔΕΗ. Εάν το σύνολον των συντάξεων υπερβαίνη τα όρια του προηγουμένου εδαφίου η σύνταξις εκάστου δικαιούχου μειούται αναλόγως.

5. Οι περί ων η επομένη παράγραφος 6, γονείς και αδελφοί δικαιούνται συντάξεως εφ` όσον δεν υπάρχουν χήρα (χήρος) ή τέκνα δικαιούμενα συντάξεως ή, επί υπαρχόντων τοιούτων, διά της ικανοποιήσεως των εις σύνταξιν δικαιωμάτων αυτών δεν εξαντλείται το ποσόν της συντάξεως του θανόντος (θανούσης). Εάν μεταξύ αυτών που δικαιούνται σύνταξη περιλαμβάνεται, και ειδικό προβληματικό   παιδί   και   εφόσον,   μετά   την   ικανοποίηση    του συνταξιοδοτικού  δικαιώματος  των  παραπάνω,  απομένει υπόλοιπο από τη σύνταξη του  θανόντα  (θανούσης),  το  υπόλοιπο  αυτό  προσαυξάνει  τη σύνταξη   του   ειδικού   προβληματικού  παιδιού  μέσα  πάντοτε  στους περιορισμούς που προβλέπονται την προηγούμενη παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου.
6. Το ποσόν της συντάξεως του πατρός, της μη χήρας μητρός ή του αδελφού, ισούται προς τα 20% της συντάξεως του θανόντος (θανούσης), της δε χήρας μητρός εις 40% της αυτής συντάξεως, χωρίς όμως το σύνολον των συντάξεων των γονέων και αδελφών να δύναται να υπερβή εις μεν την πρώτην περίπτωσιν της προηγουμένης παραγράφου το ποσόν της συντάξεως του θανόντος (θανούσης) εις δε την δευτέραν περίπτωσιν της αυτής παραγράφου το απομένον ποσόν εκ της εν λόγω συντάξεως μετά την ικανοποίησιν του εις σύνταξιν δικαιώματος της χήρας (χήρου) ή τέκνων. Αι διατάξεις του τελευταίου εδαφίου της παραγράφου 4 εφαρμόζονται αναλόγως και εν προκειμένω.
7. Ως σύνταξις του θανόντος (θανούσης) διά τον υπολογισμόν των ποσοστών των συντάξεων, περί ων το παρόν άρθρον μελών οικογενείας, λογίζεται η μηνιαία σύνταξις, την οποίαν ελάμβανεν ο θανών συνταξιούχος ή εις ην θα εδικαιούτο ο θανών εάν κατά την ημέραν του θανάτου του καθίστατο ανίκανος διά πάσαν εργασίαν. Πρόσωπα εκ των κατά το παρόν άρθρον δικαιουμένων συντάξεως στερούντα παντός επ` αυτής δικαιώματος εά δι` αποφάσεως Ποινικού Δικαστηρίου θελον καταδικασθή δι` εκ προθέσεως πράξιν αποτέλεσμα της οποίας υπήρξεν ο θάνατος του ησφαλισμένου ή του συνταξιούχου (ησφαλισμένης ή συνταξιούχου)».

                Σύμφωνα περαιτέρω με το άρθρο 13 του ως άνω Νόμου «1. Το δικαίωμα εις σύνταξιν άρχεται από της πρώτης του επομένου μηνός εκείνου καθ` ον επήλθεν η ανικανότης, ο θάνατος ή καθ` ον απεχώρησεν ο ησφαλισμένος της υπηρεσίας και εφ` όσον παύσουν καταβαλλόμεναι υπό της ΔΕΗ εις τον αποχωρήσαντα ή τους κληρονόμους του θανόντος αποδοχαί ενεργείας. Εν πάση περιπτώσει δεν δύναται να ανατρέξη εις χρόνον προγενέστερον του έτους από της υποβολής της αιτήσεως περί απονομής συντάξεως.

2. Το δικαίωμα για σύνταξη λήγει στο τέλος  του μήνα  κατά  τον οποίο επήλθε ο θάνατος του συνταξιούχου, ή προκειμένου  για χήρα στο τέλος του μήνα κατά τον οποίο συνήψε γάμο και για  παιδιά  και  αδέλφια στο τέλος του μήνα κατά τον οποίο συμπλήρωσαν το 20ό έτος της ηλικίας τους, ή εφόσον συνεχίζουν τις σπουδές τους σε σχολές μέσης  ή ανώτατης εκπαίδευσης το 25ό έτος, ή και πριν  από  αυτό  αν  συνήψαν γάμο».

Αμυγδαλιά Τσιάρα, δικηγόρος

info@efotopoulou.gr