Δικαίωμα χρήσης ψευδωνύμου από το δημιουργό ενός έργου

Σύμφωνα με το άρθρο 4 (Το Ηθικό Δικαίωμα) του Νόμου 2121/1993 περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας, «1. Το Ηθικό δικαίωμα δίνει στο δημιουργό ιδίως τις εξουσίες: α) της απόφασης για το χρόνο, τον τόπο και τον τρόπο κατά τους οποίους το έργο θα γίνει προσιτό στο κοινό (δημοσίευση)` β) της αναγνώρισης της πατρότητάς του πάνω στο έργο και ειδικότερα την εξουσία να απαιτεί, στο μέτρο του δυνατού, τη μνεία του ονόματός του στα αντίτυπα του έργου του και σε κάθε δημόσια χρήση του έργου του ή, αντίθετα, να κρατάει την ανωνυμία του ή να χρησιμοποιεί ψευδώνυμο` γ) της απαγόρευσης κάθε παραμόρφωσης, περικοπής ή άλλης τροποποίησης του έργου του, καθώς και κάθε προσβολής του δημιουργού οφειλόμενης στις συνθήκες παρουσίασης του έργου στο κοινό δ) της προσπέλασης στο έργο του, έστω και αν το περιουσιακό δικαίωμα στο έργο ή  η κυριότητα στον υλικό φορέα του έργουανήκει σε άλλον, οπότε η προσπέλαση πρέπει να πραγματοποιείται κατά τρόπο που προκαλεί τη μικρότερη δυνατή ενόχληση στο δικαιούχο` ε) προκειμένου περί έργων λόγου ή επιστήμης, της υπαναχώρησης από συμβάσεις Μεταβίβασης του περιουσιακού δικαιώματος ή εκμετάλλευσής του ή άδειας εκμετάλλευσής του εφόσον αυτό είναι αναγκαίο για την προστασία της προσωπικότητάς του εξαιτίας μεταβολής στις πεποιθήσεις του ή στις περιστάσεις και με καταβολή αποζημίωσης στον αντισυμβαλλόμενο για τη θετική του ζημία».

Σύμφωνα με την ως άνω διάταξη, ο δημιουργός ενός έργου, λοιπόν, έχει δικαίωμα να κρατά την ανωνυμία του, χρησιμοποιώντας ψευδώνυμο, χωρίς αυτό να επηρεάζει την κατοχύρωση των πνευματικών του δικαιωμάτων πάνω στο έργο.

Αμυγδαλιά Τσιάρα, δικηγόρος

info@efotopoulou.gr