Κατάτμηση του χρόνου αδείας των μισθωτών

Το ζήτημα της κατάτμησης του χρόνου αδείας αναψυχής των μισθωτών αντιμετωπίζεται νομοθετικά ανάλογα με τη χρονική περίοδο στην οποία αναφέρεται η άδεια[1]. Έτσι:

            α)  Σύμφωνα με το άρθρο 1 του ν. 3302/2004, ισχύει πλέον νόμιμα η τμηματική χορήγηση της κανονικής αδείας τόσο κατά το ημερολογιακό έτος της πρόσληψης, όσο και κατά το δεύτερο ημερολογιακό έτος, χωρίς να απαιτείται έγκριση της οικείας Επιθεώρησης Εργασίας.

            β) Από το τρίτο ημερολογιακό έτος της απασχόλησης του μισθωτού και εξής, κατ’ αρχήν απαγορεύεται η κατάτμηση της αδείας, ήτοι πρέπει να χορηγείται ολόκληρη, εκτός αν συντρέχουν ορισμένοι ιδιαίτεροι λόγοι. Σύμφωνα με το άρθρο 1 Παρ. ΙΑ.14, περ. 3 του ν. 4093/2012 – δια του οποίου αντικαταστάθηκε το άρθρο 8 του ν. 549/1977, κατά το μέρος που είχε κυρώσει το άρθρο 7 της από 26.1.1977 Ε.Γ.Σ.Σ.Ε., και το οποίο είχε τροποποιηθεί με το άρθρο 6 του ν. 3846/2010 – προβλέφθηκαν τρεις περιπτώσεις κατάτμησης του χρόνου αδείας[2]:

            1) Είναι επιτρεπτή, με πρωτοβουλία του εργοδότη, η κατάτμηση του χρόνου αδείας ένεκα ιδιαίτερα σοβαρής ή επείγουσας ανάγκης που προκύπτει στο πλαίσιο της επιχείρησης ή εκμετάλλευσης. Η κατάτμηση μπορεί να γίνει σε δύο περιόδους εντός του αυτού ημερολογιακού έτους. Η πρώτη περίοδος της αδείας που χορηγείται κατ’ αυτό τον τρόπο δεν μπορεί να περιλαμβάνει λιγότερες των έξι (6) εργασίμων ημερών επί 6ημέρου και πέντε (5) εργασίμων ημερών επί 5θημέρου, ή προκειμένου περί ανηλίκου εργαζομένου των δώδεκα (12) εργασίμων ημερών.

            2) Επιτρέπεται η κατάτμηση του χρόνου αδείας και σε πλείονες των δύο περιόδων. Η διαδικασία αυτή, η οποία προβλέπει έγγραφη αίτηση του εργαζομένου προς τον εργοδότη, πρέπει να περιλαμβάνει τη χορήγηση ενιαίου τμήματος αδείας τουλάχιστον δώδεκα (12) εργασίμων ημερών επί 6ημέρου και δέκα (10) εργασίμων ημερών επί 5θημέρου, ή προκειμένου περί ανηλίκων δώδεκα (12) εργασίμων ημερών. Σημειωτέον ότι, σε περίπτωση κατά την οποία η αίτηση του εργαζόμενου καθώς και η έγκριση του εργοδότη λαμβάνουν χώρα μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, θα πρέπει η σχετική αλληλογραφία με την ημερομηνία πραγματοποίησής της να εκτυπώνεται σε περίπτωση ελέγχου από τα αρμόδια όργανα της Επιθεώρησης Εργασίας, ούτως ώστε με τον τρόπο αυτό να πληρoύται ο σκοπός της σχετικής νομοθετικής διάταξης[3]. Η ανωτέρω διαδικασία υπάγεται στις σχετικές διατάξεις της νομοθεσίας για την άδεια, οι οποίες προβλέπουν τη χορήγηση αδείας ή τμήματος αδείας από τον εργοδότη στον εργαζόμενο μετά από συνεννόηση των δύο μερών (άρθρο 4 Α.Ν. 539/1945, όπως ισχύει).

            3) Ειδικά σε περιπτώσεις επιχειρήσεων που απασχολούν τακτικό προσωπικό με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου και έκτακτο-εποχικό προσωπικό με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου και παρουσιάζουν, σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο του έτους, μεγάλη σώρευση εργασίας εξαιτίας του είδους ή του αντικειμένου των εργασιών τους, ο εργοδότης μπορεί, με απόφασή του, να χορηγεί στο τακτικό προσωπικό το ενιαίο τμήμα των 10 ή 12 εργασίμων ημερών αδείας, επί 5θημέρου ή 6ημέρου αντίστοιχα, σε οποιοδήποτε χρονικό σημείο του ημερολογιακού έτους, εντός του οποίου πρέπει να χορηγηθεί η άδεια και ιδιαίτερα σε σημείο κατά το οποίο έχει μειωθεί η ιδιαίτερη ένταση της εργασίας.

Και για τις τρεις ως άνω περιπτώσεις δεν απαιτείται έγκριση από την Επιθεώρηση Εργασίας. Ωστόσο, η απόφαση του εργοδότη, καθώς και η αίτηση του εργαζομένου στην ως άνω υπό (2) περίπτωση, πρέπει να διατηρούνται στην επιχείρηση επί πέντε (5) έτη και να είναι στη διάθεση των Επιθεωρητών Εργασίας.

Εμμανουέλα Μανωλιδάκη, δικηγόρος

info@efotopoulou.gr

[1] Βλ. Κ. Δ. Λαναρά, Νομοθεσία Εργατική και Ασφαλιστική, Εφαρμογή – Νομολογία – Ερμηνεία, Εκδόσεις Σάκκουλα, Αθήνα-Θεσσαλονίκη, 2016, σελ. 413-414, Β. Γαμβρούδη, Η άδεια αναπαύσεως των μισθωτών, ΕπιθΙΚΑ 2016, σελ. 583 επ. (588-589).

[2] Βλ. Έγγραφο 26352/839/2012 Υπουργ. Εργασίας – Κοιν. Ασφάλισης, ΔΕΝ 2014, σελ. 1486.

[3] Βλ. Έγγραφο 37506/730/2014 Υπουργ. Εργασίας – Κοιν. Ασφάλισης, ΔΕΝ 2014, σελ. 1486.