Αγωγή που στηρίζεται στη σχέση οροφοκτησίας είναι απορριπτέα ως παθητικώς ανομιμοποίητη, όταν στρέφεται κατά τρίτων προσώπων που δεν έχουν την ιδιότητα του συγκυρίου της οικοδομής
Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 614 αρ. 2 του ΚΠολΔ (βλ. και άρθρ. 14 παρ. 1 στ’ & 17 παρ. 3 του ΚΠολΔ) στην ειδική διαδικασία των διαφορών από οριζόντια ή κάθετη ιδιοκτησία υπάγονται οι διαφορές ανάμεσα σε ιδιοκτήτες ορόφων ή διαμερισμάτων από τη σχέση της οροφοκτησίας, καθώς και οι διαφορές ανάμεσα στους διαχειριστές ιδιοκτησίας κατ’ ορόφους και στους ιδιοκτήτες ορόφων και διαμερισμάτων, εφόσον πάντως υφίσταται έγκυρα συνεστημένη οροφοκτησία, άλλως εφαρμοστέα καθίσταται η τακτική διαδικασία.
Ειδικότερα, στην προκείμενη διαδικασία υπάγονται οι διαφορές ανάμεσα στους ιδιοκτήτες ορόφων ή διαμερισμάτων, οι οποίες απορρέουν από τη σχέση της οροφοκτησίας, έχουν ενοχικό χαρακτήρα και ανάγονται είτε στη σύγχρηση των κοινών μερών, είτε στην άσκηση των εξουσιών που πηγάζουν από την αποκλειστική κυριότητα επί ορόφου ή διαμερίσματος ή επί αυτοτελούς οικοδομής εντός του κοινού οικοπέδου και τελούν υπό ιδιάζοντες περιορισμούς έναντι των συνιδιοκτητών. Αντίθετα δεν εμπίπτουν στην προκείμενη διαδικασία οι διαφορές με αντικείμενο εμπράγματα δικαιώματα ή τη συννομή των συνιδιοκτητών, ούτε και οι διαφορές μεταξύ των συνιδιοκτητών και τρίτων. (βλ. Απαλαγάκη, Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, Ερμηνεία κατ’ άρθρο, Άρθρα 591-1054, 20164, 1655 επ).
Με βάση τα ανωτέρω λεχθέντα έχει κριθεί νομολογιακά (βλ. σχετικά την απόφαση του ΜΠρΑθ 2498/1998, δημ. ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ= ΕΔΙΚΠΟΛΥΚ 2000, 332) ότι αγωγή που στηρίζεται στη σχέση οροφοκτησίας είναι απορριπτέα ως παθητικώς ανομιμοποίητη, όταν στρέφεται κατά τρίτων προσώπων που δεν έχουν την ιδιότητα του συγκυρίου της οικοδομής. Αντιθέτως ο επικαρπωτής και ο ψιλός κύριος νομιμοποιούνται ενεργητικώς να ασκήσουν από κοινού αγωγή κατά άλλου ιδιοκτήτη της οικοδομής. Υπάρχει, όμως και αντίθετη νομολογία (βλ. ΕφΘεσ 2295/96, ΕΔΠ 1996, 276 υπέρ της άποψης ότι νομιμοποιείται μόνο ο ψιλός κύριος, βλ. για το εν γένει ζήτημα: Ι. Κωστόπουλο ΕΔΠ 1996.96).
Περαιτέρω έχει κριθεί προς την ίδια κατεύθυνση (ΕφΑθ 3361/1992, δημ. ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ) ότι στην ως άνω διαδικασία, νομιμοποιούμενα πρόσωπα ως διάδικοι (ενάγοντες-εναγόμενοι) στις διαφορές αυτές, είναι μόνο εκείνοι που έχουν την ιδιότητα του κυρίου ορόφου ή διαμερίσματος, ή το ένα από αυτά είναι διαχειριστής της πολυκατοικίας και το άλλο ιδιοκτήτης ορόφου ή διαμερίσματος. Πρόσωπα που δεν έχουν τις παραπάνω ιδιότητες, όπως οι μισθωτές ή χρήστες των διαμερισμάτων, δεν νομιμοποιούνται να ενάγουν ή να ενάγονται με βάση τις διαφορές από την οριζόντια ιδιοκτησία.
Κωνσταντίνα Β. Πουρνάρα
Δικηγόρος