Επίδοση επιταγής προς εκτέλεση – πρώτη πράξη της αναγκαστικής εκτέλεσης – μη επίδοση επιταγής προς εκτέλεση μαζί με το αντίγραφο του απογράφου
Από το συνδυασμό των άρθρων 904, 918, 924, 926 και 927 ΚΠολΔ προκύπτουν τα εξής : Ο δανειστής που με βάση εκτελεστό τίτλο επιθυμεί να επισπεύσει αναγκαστική εκτέλεση κατά του οφειλέτη του πρέπει να έχει ζητήσει και λάβει απόγραφο από τον τίτλο αυτό, δηλαδή αντίγραφο του πρωτότυπου εκτελεστού τίτλου επί του οποίου έχει γίνει περιαφή του εκτελεστήριου τύπου. Η διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης αρχίζει με την επίδοση στον φερόμενο βάσει του εκτελεστού τίτλου υπόχρεο αντιγράφου του απογράφου κάτω από το οποίο περιέχεται επιταγή προς εκτέλεση. Η επίδοση της επιταγής προς εκτέλεση αποτελεί την πρώτη πράξη της αναγκαστικής εκτέλεσης, με την οποία ο δανειστής λαμβάνει τη θέση του επισπεύδοντος και ο οφειλέτης τη θέση του καθ’ ου η εκτέλεση και, επιπλέον, αποτελεί την προδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης. Προπαρασκευαστικές εργασίες της εκτέλεσης είναι όσες προηγούνται της επιταγής, δηλαδή η περιαφή του εκτελεστήριου τύπου και η λήψη απογράφου. Η επιταγή προς εκτέλεση αποτελεί έγγραφη πρόσκληση του δανειστή, απευθυνόμενη προς τον οφειλέτη του, για την εκπλήρωση της περιεχόμενης στον εκτελεστό τίτλο της υποχρέωσής του, συγχρόνως δε και προειδοποίηση για τις συνέπειες της μη συμμόρφωσής του προς το περιεχόμενο της επιταγής. Συνέπεια του γεγονότος ότι η επίδοση της επιταγής επιφέρει το δικονομικό αποτέλεσμα της δημιουργίας εκκρεμούς εκτελεστικής διαδικασίας, ευρισκόμενης στο στάδιο της προδικασίας της, είναι ότι η προσβολή της επιταγής προς εκτέλεση γίνεται με την κατ’ άρθρο ανακοπή και με τους κανόνες των λεγόμενων δικών περί την εκτέλεση. Η επίδοση της επιταγής θέτει σε κίνηση την τριήμερη προθεσμία μέσα στην οποία ο καθ’ ου η εκτέλεση έχει τη δυνατότητα να συμμορφωθεί εκουσίως και μετά την άπρακτη παρέλευση της οποίας, ο επισπεύδων να επιχειρήσει εναντίον του καθ’ ου τις προβλεπόμενες από τον νόμο πράξεις αναγκαστικής εκτέλεσης. Οι πράξεις αυτές πραγματοποιούνται μόνο μετά από εντολή του επισπεύδοντος, που δίνεται επί του απογράφου προς τον δικαστικό επιμελητή (πρβλ. ΜΠΛαρ 431/2015 ΤΝΠ Νόμος, Γ. Νικολόπουλου Αναγκ.Εκτελ. 2002 σελ.91 επ., Τριανταφυλλίδης/Βαφειάδου σε ΕρμΚΠολΔ Χ. Απαλαγάκη 3η εκδ. άρθρο 924 αριθμ. 1, Μπαλογιάννη σε Εφαρμογ. Πολιτ. Δικόν, τομ. 2β σελ.504,505, Μπρίνιας Αναγκαστ. Εκτελεσ. I άρθρο 924, 299).
Συνεπώς και σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν ανωτέρω, εάν επιδοθεί στον οφειλέτη αντίγραφο του απογράφου, χωρίς να περιέχεται κάτω από αυτό επιταγή προς εκτέλεση, η οποία (επιταγή προς εκτέλεση) αποτελεί την εναρκτήρια πράξη της προδικασίας της αναγκαστικής εκτέλεσης, ο οφειλέτης δεν αποκτά την θέση του καθ’ ου η εκτέλεση, ο δε δανειστής δεν λαμβάνει ποτέ την θέση του επισπεύδοντος, καθώς δεν έχει εκκινήσει η διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης, αφού δεν επιδόθηκε επιταγή προς εκτέλεση (βλ. αναλυτικά την υπ’ αριθμ. 1221/2017 απόφαση του ΜονΠρωτΑθ, δημ. ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).
Μαρία Τζαβέλα
Δικηγόρος, LL.M.
E-mail: info@efotopoulou.gr