Για το κύρος της δικαστικής πληρεξουσιότητας που δίδεται στην αλλοδαπή για δίκη ενώπιον Ελληνικού Δικαστηρίου αρκεί η τήρηση του τύπου, του προβλεπομένου είτε από το ημεδαπό είτε από το αλλοδαπό δίκαιο (βλ. ΔΕφΑθ 3587/2013, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ)
Σύμφωνα με τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας στο άρθρο 23 αυτού ορίζεται ότι: «Ικανότητα να είναι διάδικοι έχουν, εκτός από τα φυσικά και τα νομικά πρόσωπα, οι ενώσεις προσώπων, καθώς και οι ομάδες περιουσίας», στο άρθρο 25 ότι: «2. Τα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου εκπροσωπούνται από τους νομίμους εκπροσώπους τους, ενώ οι ενώσεις προσώπων και οι ομάδες περιουσίας από τα πρόσωπα στα οποία έχει ανατεθεί η διαχείριση των υποθέσεών τους. 3. Η εκπροσώπηση των αλλοδαπών νομικών προσώπων, εφόσον ειδική διάταξη δεν ορίζει διαφορετικά, διέπεται από το δίκαιο της έδρας τους», στο άρθρο 26 ότι: «Τα στοιχεία νομιμοποίησης των νόμιμων αντιπροσώπων και των εκπροσώπων των διαδίκων υποβάλλονται στο δικαστήριο ως την πρώτη συζήτηση. Οι διατάξεις των παρ. 2, 3 και 4 του άρθρου 28 εφαρμόζονται αναλόγως και ως προς τους νόμιμους αντιπροσώπους και τους εκπροσώπους των διαδίκων», στο άρθρο 27 ότι : «1.Οι διάδικοι, οι νόμιμοι αντιπρόσωποι και οι εκπρόσωποί τους διενεργούν τις διαδικαστικές πράξεις και παρίστανται κατά τη συζήτηση με δικαστικούς πληρεξουσίους….», στο άρθρο 28 ότι: «1. Για τις πράξεις της προδικασίας θεωρείται ότι υπάρχει η πληρεξουσιότητα, εφόσον είτε επακολουθήσει η νομιμοποίηση δικαστικού πληρεξουσίου είτε εμφανιστεί στο ακροατήριο ο διάδικος ή ο νόμιμος αντιπρόσωπος ή ο εκπρόσωπός του και δηλώσει ότι εγκρίνει τη διενέργειά τους. 2. Αν, ως την πρώτη συζήτηση, δεν έχουν υποβληθεί τα στοιχεία της νομιμοποίησης ή αυτά που έχουν υποβληθεί δεν είναι πλήρη, το δικαστήριο, ύστερα από αίτηση του διαδίκου ή του νόμιμου αντιπροσώπου ή του εκπροσώπου ή του εμφανιζόμενου ως δικαστικού πληρεξουσίου του, είτε αναβάλλει τη συζήτηση είτε προχωρεί σε αυτή χορηγώντας εύλογη προθεσμία για την υποβολή τους. 3. Αν, κατά τη διάσκεψη, διαπιστωθεί ότι τα κατά νόμο στοιχεία της νομιμοποίησης έχουν μεν υποβληθεί όλα, είτε εξαρχής είτε ύστερα από τη χορήγηση της κατά την προηγούμενη παράγραφο προθεσμίας, πλην αυτά παρουσιάζουν ελλείψεις, ο πρόεδρος του δικαστηρίου ή του οικείου τμήματος, με πράξη του, καλεί τον εμφανιζόμενο ως δικαστικό πληρεξούσιο να τα συμπληρώσει, μέσα σε τασσόμενη από αυτόν ανατρεπτική προθεσμία. 4. Τα στοιχεία της νομιμοποίησης που υποβάλλονται σύμφωνα με τις προηγούμενες παραγράφους μπορούν να είναι και μεταγενέστερα από την ημερομηνία της συζήτησης. 5. Αν ο δικαστικός πληρεξούσιος του διαδίκου τελικώς δεν νομιμοποιηθεί, οι διαδικαστικές πράξεις που διενεργήθηκαν από αυτόν είναι αυτοδικαίως άκυρες και το σχετικό ένδικο βοήθημα … απορρίπτεται. 6. …», στο άρθρο 30 ότι: «1. Δικαστικοί πληρεξούσιοι των λοιπών, πλην του Δημοσίου και των άλλων νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, διαδίκων ορίζονται δικηγόροι, σύμφωνα με το Δικηγορικό Κώδικα…. 2. Η κατά την προηγούμενη παράγραφο, δικαστική πληρεξουσιότητα παρέχεται: α) με προφορική δήλωση του διαδίκου ή του νόμιμου αντιπροσώπου ή του εκπροσώπου του, στο ακροατήριο, η οποία και καταχωρείται στα πρακτικά, ή β) με συμβολαιογραφική πράξη ή με ιδιωτικό έγγραφο, οπότε όμως απαιτείται η βεβαίωση του γνησίου της υπογραφής του διαδίκου ή του νόμιμου αντιπροσώπου ή του εκπροσώπου του, από οποιαδήποτε δημόσια, δημοτική ή κοινοτική αρχή. ….3…..4. Αν η πράξη με την οποία παρέχεται η πληρεξουσιότητα έχει καταρτισθεί από αλλοδαπή αρχή, διέπεται από το δίκαιο του τόπου κατάρτισής της. 5….6…..7….», στο άρθρο 45 ότι: «5. Τα δικόγραφα και τα υπομνήματα υπογράφονται από τους δικαστικούς πληρεξουσίους των διαδίκων ……….…» και, τέλος, στο άρθρο 35 ότι : «Το δικαστήριο ελέγχει και αυτεπαγγέλτως τη συνδρομή των διαδικαστικών προϋποθέσεων».
Περαιτέρω, στο άρθρο 11 του Αστικού Κώδικα ορίζεται ότι: «Η δικαιοπραξία είναι έγκυρη ως προς τον τύπο αν είναι σύμφωνη είτε με το δίκαιο που διέπει το περιεχόμενό της είτε με το δίκαιο του τόπου όπου επιχειρείται είτε με το δίκαιο της ιθαγένειας όλων των μερών». Κατά την έννοια της διατάξεως αυτής του Αστικού Κώδικα, ερμηνευομένης σε συνδυασμό με τις προεκτεθείσες διατάξεις του Κ.Δ.Δικ., ο συμβολαιογραφικός τύπος για τη δικαιοπραξία περί χορηγήσεως δικαστικής πληρεξουσιότητας στις δίκες ενώπιον Διοικητικών Δικαστηρίων απαιτείται, επί ποινή απαραδέκτου, για τα δικαστικά πληρεξούσια, τα οποία συντάσσονται στην Ελλάδα, ενώ όταν η δικαστική πληρεξουσιότητα για δίκη ενώπιον Ελληνικού Δικαστηρίου δίδεται στην αλλοδαπή, για το κύρος της αρκεί η τήρηση του τύπου, του προβλεπομένου είτε από το ημεδαπό είτε από το αλλοδαπό δίκαιο (πρβλ. ΑΠ 1144/2007, ΣτΕ 2866/2012).
Στο δε άρθρο 172 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας ορίζεται ότι: «Όλα τα έγγραφα που έχουν συνταχθεί σε ξένη γλώσσα υποβάλλονται μαζί με μετάφραση, η οποία πρέπει να είναι επικυρωμένη από το Υπουργείο Εξωτερικών ή την πρεσβεία ή το προξενείο της ξένης χώρας στην Ελλάδα ή από αρμόδιο κατά το νόμο όργανο. Το δικαστήριο μπορεί, σε κάθε περίπτωση, να διατάξει μετάφραση από ειδικό μεταφραστή». Κατά την έννοια των διατάξεων του ως άνω άρθρου το Δικαστήριον ευχέρειαν έχει, να διατάξει τη συμπλήρωση των αποδεικτικών στοιχείων νομιμοποιήσεως του πληρεξουσίου [(Ολομ.) ΣτΕ 485/1991], ομοίαν δε ευχέρειαν έχει και προκειμένου να διορίσει ειδικό πρόσωπο για να μεταφράσει, προσαχθέν έγγραφον, συντεταγμένον εις ξένην γλώσσαν (ΣτΕ 4129, 4285/1987, 2978/1989, 3363/1991).
Η περίπτωση που απασχόλησε το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, ήταν όταν μία ιταλική εταιρεία που ετύγχανε αλλοδαπό νομικό πρόσωπο, προσέφυγε ενώπιον του, ζητώντας την ακύρωση απόφαση της Διεύθυνσης Τελωνείου Αθηνών, προσκόμισε σε φωτοτυπία πληρεξούσιο, καταρτισθέν στην αλλοδαπή, προς τον υπογράφοντα την προσφυγή της Έλληνα δικηγόρο. Το Δικαστήριο, δε μπορούσε, όμως, να εκτιμήσει οριστικά την κρινόμενη προσφυγή και συνακόλουθα διέταξε με την απόφασή του την προσφεύγουσα εταιρεία να ζητήσει από τις αρμόδιες εθνικές αρχές, συγκεκριμένα δε και από το Ινστιτούτο Διεθνούς και Αλλοδαπού Δικαίου, (νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, το οποίο έχει ως σκοπό, μεταξύ άλλων, την παροχή νομικών πληροφοριών περί του διεθνούς και του αλλοδαπού δικαίου προς τα Δικαστήρια της Χώρας). Ειδικότερα, να της προσκομίσουν στοιχεία για να τεθούν υπόψη του Δικαστηρίου αναφορικά με τις διατάξεις του Ιταλικού δικαίου (συνταγματικές διατάξεις, νόμοι, διατάγματα ή εν γένει κανονιστικές πράξεις), οι οποίες ρυθμίζουν τα ζητήματα παροχής δικαστικής πληρεξουσιότητας ενώπιον Διοικητικών Δικαστηρίων και ειδικότερα ενώπιον του συγκεκριμένου Δικαστηρίου (Διοικητικού Εφετείου), ούτως ώστε να ερευνηθεί, περαιτέρω, το ανακύψαν μετά τη συζήτηση της υποθέσεως ζήτημα νομιμοποιήσεως του υπογράφοντος το δικόγραφο της κρινόμενης προσφυγής και παραστάντος ως πληρεξουσίου δικηγόρου με βάση το προσκομισθέν και συνταχθέν στην αλλοδαπή πληρεξούσιο.
Κωνσταντίνα Β. Πουρνάρα
Δικηγόρος