Προσεπίκληση δικονομικού εγγυητή και ιδιότητα διαδίκου
Στις περιπτώσεις των άρθρων 86 και 87 ΚΠολΔ, ήτοι στην περίπτωση προσεπίκλησης των αναγκαστικών ομοδίκων και του αληθινού κύριου ή νομέα, ο προσεπικαλούμενος αποκτά την ιδιότητα του διαδίκου με μόνη την προσεπίκληση, χωρίς να ασκήσει παρέμβαση και γίνεται αναγκαίος ομόδικος. (βλ. Νίκα, ό.π., παρ. 31 V αρ. 15. Γέσιου-Φαλτσή, Η πολιτική δίκη σε κίνηση, IIα, 1985, 138, 139). Στην περίπτωση όμως του δικονομικού εγγυητή που προσεπικλήθηκε από τον εναγόμενο και ενάγεται από αυτόν για να τον αποζημιώσει εάν ευδοκιμήσει η κύρια αγωγή, γίνεται δεκτό ότι δεν γίνεται διάδικος στην κύρια δίκη αν δεν προσέρχεται ή προσέρχεται και χωρίς να παρέμβει περιορίζεται στην απόκρουση της προσεπικλήσεως και στην άρνηση της υποχρέωσής του για αποζημίωση (ΑΠ 135/2005, ΝΟΜΟΣ, ΑΠ 165/2004 ΕλλΔνη 2004, 802), αλλά μόνο στη δίκη επί της προσεπίκλησης (βλ. ΕφΠατρ 270/1993 ΑχΝομ 1994,123), ούτε δημιουργείται ομοδικία μεταξύ αυτού (προσεπικληθέντος) και του προσεπικαλέσαντος αυτόν εναγομένου (βλ. ΑΠ 1365/2005, ό.π., ΕφΑθ 2902/2001 ΕλλΔνη 2002,242).
Εν προκειμένω, οι δυνατότητες που έχει ο δικονομικός εγγυητής όταν προσεπικληθεί είναι είτε να ασκήσει πρόσθετη παρέμβαση υπέρ του προσεπικαλουμένου είτε να ασκήσει παρέμβαση με την πρόσθετη δήλωση ότι υποκαθίσταται στη θέση του προσεπικαλέσαντα ως κύριου διαδίκου, χωρίς τη συναίνεση του τελευταίου ή του αντιδίκου του, οπότε θα δεσμεύεται από το δεδικασμένο και την εκτελεστότητα της απόφασης (άρ. 278 ΚΠολΔ) είτε να προσέλθει στη δίκη και με τις προτάσεις του να αμφισβητήσει τη βασιμότητα της προσεπίκλησης είτε να μην προσέλθει στη διαδικασία. Αν ο προσεπικαλούμενος δεν εμφανισθεί ενώ κλητεύθηκε (άρθρο 271 παρ. 1 ΚΠολΔ) και εμφανισθούν οι κύριοι διάδικοι, αυτός δικάζεται σα να ήταν παρών (άρθρο 277 αρ. 2 ΚΠολΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 13 παρ. 3 του Ν. 2915/2001). Το ίδιο ισχύει εάν δεν εμφανισθούν τόσο ο προσεπικαλών όσο και ο προσεπικαλούμενος αλλά μόνο ο ενάγων (άρθρο 277 αρ. 1 ΚΠολΔ).
Κωνσταντίνα Ι. Ζούτη
δικηγόρος