Ανακοπή κατά της εκτέλεσης. Προθεσμία ασκήσεως ανακοπής (934 ΚΠολΔ). Αφαίρεση αυτοκινήτου (άμεση εκτέλεση)
Σύμφωνα με το άρθρο 934 παρ. 1 ΚΠολΔ, ανακοπή κατά το άρθρο 933 είναι παραδεκτή, α) αν αφορά την εγκυρότητα του τίτλου, ή την προδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης, μέσα σε δεκαπέντε ημέρες αφότου γίνει η πρώτη μετά την επιταγή πράξη εκτέλεσης β) αν αφορά την εγκυρότητα των πράξεων της εκτέλεσης που έγιναν από την πρώτη μετά την επιταγή πράξη εκτέλεσης και πέρα ή την απαίτηση, ως την έναρξη της τελευταίας πράξης εκτελέσεως, γ) αν αφορά την εγκυρότητα της τελευταίας πράξης εκτέλεσης, μέσα σε έξι μήνες αφότου η πράξη αυτή ενεργηθεί και αν πρόκειται για εκτέλεση για την ικανοποίηση χρηματικών απαιτήσεων μέσα σε τριάντα ημέρες από την ημέρα του πλειστηριασμού ή αναπλειστηριασμού, αν πρόκειται, για κινητά, και ενενήντα ημέρες αφότου μεταγραφεί η περίληψη της κατακυρωτικής έκθεσης, αν πρόκειται για ακίνητα.
Από τη γενικότητα της διάταξης αυτής και τον επιδιωκόμενο σκοπό της, συνάγεται ότι το εδαφ. α’ (ανακοπή που αφορά το έγκυρο του τίτλου ή την προδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης) έχει εφαρμογή όχι μονάχα στην περίπτωση της έμμεσης εκτέλεσης, δηλαδή της εκτέλεσης για την ικανοποίηση χρηματικών απαιτήσεων, για την πραγμάτωση της οποίας απαιτούνται κατά νόμο περισσότερες, μετά την επίδοση της επιταγής πράξεις εκτέλεσης, αλλά και στην περίπτωση της άμεσης εκτέλεσης, για την τελείωση της οποίας απαιτείται κατά νόμο μία μόνο, μετά την επίδοση της επιταγής πράξη, που αποτελεί ταυτόχρονα την πρώτη και την τελευταία μετά την επιταγή πράξη εκτέλεσης, καθόσον αυτές συμπίπτουν χρονικά. Η αντίθετη άποψη, κατά την οποία επί αμέσου εκτελέσεως η ανακοπή είναι παραδεκτή κατά το εδάφιο γ’ του άρθ. 934 παρ. 2 μέσα σε έξι μήνες από της (πρώτης και τελευταίας) πράξης εκτέλεσης, αδιαφόρως της αιτίας της προσβολής, δηλαδή και αν ακόμη ο προβαλλόμενος λόγος ακυρότητας αφορά το έγκυρο του τίτλου ή την προδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης, προσκρούει στο γράμμα του νόμου που δεν κάνει διάκριση μεταξύ έμμεσης και άμεσης εκτέλεσης, αλλά και στο πνεύμα και το σκοπό αυτού, που είναι η αποφυγή διαιώνισης της διαδικασίας της εκτέλεσης και στην επιτυγχανομένη ασφάλεια των συναλλαγών, επιπλέον δε η άποψη αυτή οδηγεί, χωρίς λόγο, σε ευμενέστερη μεταχείριση των καθ’ ων στην άμεση εκτέλεση, έναντι των καθ’ ων στην έμμεση εκτέλεση (Ι. Μπρίνιας : Αναγκ. Εκτέλεση, Β έκδοση 1978 τόμος 1 άρθ. 534, παρ. 169 σελ. 467 επ. ΟλΑΠ 108/1981 Δίκη 12, 343). Εξάλλου, σύμφωνα με την άποψη κατά την οποία η απαγόρευση της καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος ισχύει και στα πλαίσια της αναγκαστικής εκτέλεσης (ΑΠ 431/1981 ΝοΒ 30.413, ΕφΑθ 6831/1986 Δίκη 18.703), η αντίθεση της επισπευδομένης εκτέλεσης στην καλή πίστη και τα χρηστά ήθη που θεμελιώνεται στα άρθρα 116 ΚΠολΔ και 281 ΑΚ, αποτελεί ουσιαστικό ελάττωμα του τίτλου και επομένως μπορεί να προσβληθεί, με την ανακοπή του άρθρου 933 μέσα σε προθεσμία δέκα πέντε ημερών, αφότου γίνει η πρώτη μετά την επιταγή πράξη εκτέλεσης (Ι. Μπρίνια : όπου παραπάνω, άρθ. 934 παρ. 168 σελ. 465-466, ΕΑ 6743/1985 Δίκη 17, 337).
Συνεπώς, η ανακοπή κατά της εκτέλεσης προς απόδοση κινητού πράγματος, αν αφορά το έγκυρο του τίτλου ή την προδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης, ασκείται εντός της προθεσμίας της παρ. 1α’ από την πράξη της αφαίρεσης, ενώ αν αφορά την ύπαρξη της εκτελούμενης αξίωσης ή το έγκυρο της πράξης αφαίρεσης ασκείται εντός της προθεσμίας της παρ. 1 γ’ του ΚΠολΔ (βλ. Β. Βαθρακοκοίλη, ΕρμΚΠολΔ, άρθρο 934, αριθμ. 38, σελ. 429). Πρώτη μετά την επιταγή πράξη εκτέλεσης, αν πρόκειται για εκτέλεση προς ικανοποίηση χρηματικών απαιτήσεων, είναι η σύνταξη της έκθεσης κατάσχεσης (ΑΠ 1394/80 ΝοΒ 29/683, ΕφΑθ 2675/1993 Δνη 35/456 κ.α.). Στα κινητά πρώτη πράξη είναι η αφαίρεση αυτού (ΕφΘεσ 758/70 Αρμ 25.3).
Μαρία Τζαβέλα
Δικηγόρος, LL.M.
E-mail: info@efotopoulou.gr