Η εγκυρότητα της συναλλαγματικής
Στα πλαίσια των απαιτήσεων των συναλλαγών η συναλλαγματική εκπληρώνει πλήθος λειτουργιών, με την πιο σημαντική να είναι η πιστωτική της λειτουργία. Όμως, είναι απαραίτητο να συντάσσεται σωστά για να μπορούμε να επωφεληθούμε όλων των δικαιωμάτων, που πηγάζουν από αυτήν. Εν προκειμένω, το νομοθέτημα, που μας καθοδηγεί είναι ο ν. 5325/1932.
Ειδικότερα, ορίζεται, ότι για να είναι έγκυρη η συναλλαγματική πρέπει να περιέχει τα κάτωθι:
1) Την ονομασίαν “συναλλαγματική”, καταχωριζομένην εν αυτώ τω κειμένω του τίτλου και εκφραζομένην, εν ή γλώσση συντάσσεται ο τίτλος ούτος.
2) Την απλήν και καθαράν εντολήν περί πληρωμής ωρισμένου ποσού.
3) Το όνομα εκείνου, ο οποίος οφείλει να πληρώσει (πληρωτής). Εάν ο πληρωτής υπογράψει τη συναλλαγματική τότε τεκμαίρεται ότι την αποδέχεται με μόνη την υπογραφή του.
4) Την σημείωσιν της λήξεως.
5) Την του τόπου της πληρωμής. Αν όμως τόπος πληρωμής δεν ορίστηκε, αυτό δεν καθιστά ανίσχυρη τη συναλλαγματική, καθώς εφόσον μαζί με το όνομα του πληρωτή σημειώνεται τόπος, ο τόπος αυτός θεωρείται όχι μόνο ως κατοικίας του πληρωτή, αλλά και ως τόπος πληρωμής
6) Το όνομα εκείνου, εις τον οποίον ή εις διαταγήν του οποίου θα γίνη η πληρωμή.
7) Την σημείωσιν της χρονολογίας και του τόπου της εκδόσεως της συναλλαγματικής. Αν δεν έχει αναγραφεί τόπος έκδοσης, έχει όμως δίπλα στο όνομα του εκδότη σημειωθεί τοπική ένδειξη αυτή ισχύει και ως τόπος εκδόσεως
8) Την υπογραφήν του εκδίδοντος την συναλλαγματικήν (εκδότης). Η υπογραφή πρέπει να είναι ιδιόχειρη και όχι με μηχανικό μέσο, ενώ πρέπει να αναγράφεται το όνομα και το επίθετο του εκδότη.
Αν λείπει ένα από τα μη αναπληρούμενα στοιχεία η συναλλαγματική είναι άκυρη, με συνέπεια τη μη δημιουργία υποχρέωσης για κανένα οφειλέτη. Μάλιστα λόγω της αρχής της τυπικότητας και αυστηρότητας του δικαίου της συναλλαγματικής αποκλείεται η συμπλήρωση ελλειπόντων τυπικών στοιχείων με βάση την εικαζόμενη βούληση των μερών[1].
Επίσης, να σημειωθεί, ότι τα τυπικά στοιχεία της συναλλαγματικής πρέπει να υπάρχουν όλο το χρονικό διάστημα μέχρι την άσκηση της απαίτησης από τον κομιστή[2]. Σε περίπτωση, που υπάρξει αλλοίωση της συναλλαγματικής αυτή καθίσταται άκυρη. Όμως, να διευκρινιστεί, ότι η εκ των υστέρων αλλοίωση του κειμένου της συναλλαγματικής δεν επιφέρει ακυρότητα. Από τη στιγμή, που η αλλοίωση έγινε χωρίς τη συναίνεση των μέχρι την αλλοίωση απογραφέων, αυτοί ευθύνονται μόνο σύμφωνα με το αρχικό κείμενο, ενώ οι μεταγενέστεροι σύμφωνα με το νέο[3].
Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε, εάν τελικά η συναλλαγματική μας είναι έγκυρη και μπορούμε να ασκήσουμε τα απορρέοντα από αυτή δικαιώματά μας, ότι αρμόδιο δικαστήριο για την έκδοση διαταγής πληρωμής με βάση συναλλαγματική, είναι διαζευκτικά, κατ’ επιλογή του αιτούντος, είτε το δικαστήριο του τόπου έκδοσης είτε της αποδοχής (33 ΚΠολΔ). Όταν, όμως, η αίτηση στρέφεται αποκλειστικά εναντίον του αποδέκτη, αρμόδιο δικαστήριο είναι του τόπου αποδέκτη (Μπρακατσούλας, Διαταγές πληρωμής, 2004, σελ. 76).
[1] Αξιόγραφα, Νικόλας Κ.. Ρόκας, 2η έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη
[2] Αξιόγραφα, Νικόλας Κ.. Ρόκας, 2η έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη
[3] Αξιόγραφα, Νικόλας Κ.. Ρόκας, 2η έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη
Ελένη Κλουκινιώτη
info@efotopoulou.gr