Η επιβολή κατάσχεσης για μέρος της επιδικασθείσας υπέρ του δανειστή απαίτησης -Αναγκαίο περιεχόμενο κατασχετήριας έκθεσης στην περίπτωση αυτή
Η κατάσχεση δεν πάσχει, επειδή αυτή επιβλήθηκε για ποσό μικρότερο από το πράγματι οφειλόμενο λόγω περιορισμού της απαίτησης, εφόσον ο περιορισμός είναι ορισμένος και δεν επιφέρει μετάπτωση της παροχής σε ανεκκαθάριστη, αφού, όπως προκύπτει από τα άρθρα 904, 915, 916 και 924 ΚΠολΔ, ακυρότητα δεν υπάρχει και αν ακόμα η κατάσχεση έχει επιβληθεί για ποσό μεγαλύτερο του πράγματι οφειλόμενου. Ο περιορισμός αυτός δεν προσβάλλει τα συμφέροντα του οφειλέτη, αφού συνεπάγεται τη μείωση των εξόδων που τον βαρύνουν. Για την αποτροπή, όμως, του κινδύνου προβολής μεταγενέστερα του ισχυρισμού του, ότι χώρησε παραίτηση του δανειστή από το υπόλοιπο μέρος της απαίτησής του, καθώς επίσης και του κινδύνου προσβολής της εκτέλεσης για αοριστία, σε σχέση με το ζήτημα για ποια κονδύλια της απαίτησης διενεργήθηκε, θα πρέπει να γίνεται αφενός μεν ειδική αναφορά σε συγκεκριμένα κονδύλια για τα οποία αυτή επισπεύδεται έκτοτε και αφετέρου ρητή επιφύλαξη για το υπόλοιπο μέρος της απαίτησης (ΕφΠειρ 86/2022). Επομένως, εφόσον πρέπει να υπάρχει ειδική αναφορά σε συγκεκριμένα κονδύλια για τα οποία αυτή επισπεύδεται έκτοτε (ΕφΠειρ 399/2020) και (εφόσον) δεν προσδιορίστηκαν τα συγκεκριμένα κονδύλια για τα οποία επισπεύδεται μετά τον περιορισμό, τούτο έχει ως αποτέλεσμα να καθίσταται αόριστη και αβέβαιη η απαίτηση και να μην δύνανται οι οφειλέτες να προβάλλουν τα σχετικά δικαιώματά τους. Το άρθρο 423 ΑΚ δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής εν προκειμένω, καθόσον η εν λόγω διάταξη αφορά άλλο ζήτημα και δη τη σειρά του καταλογισμού της παροχής εκ μέρους του οφειλέτη σε περίπτωση που υφίσταται μία απαίτηση και το χρέος αποτελείται από κεφάλαιο, τόκους και έξοδα, τα οποία όλα πηγάζουν από την ίδια υποχρέωση.
Με βάση τις σκέψεις αυτές, το Εφετείο Αθηνών, με την υπ’ αριθμ. 134/2024 απόφασή του έκρινε τα κάτωθι: «[…] Στην προκειμένη περίπτωση, επισπεύδεται σε βάρος του αιτούντος διαδικασία αναγκαστικής εκτέλεσης, δυνάμει της με αριθ. 27424/24-11-2011 Διαταγής Πληρωμής του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία ο ανωτέρω υποχρεούται να καταβάλλει στην καθ’ ης, με την από 12-10-2023 επιταγή προς πληρωμή: α) Για κεφάλαιο το ποσό των 31.238,38 ευρώ εντόκως, με το προβλεπόμενο συμβατικό επιτόκιο υπερημερίας, από την 1-11-2008 και, με εξαμηνιαίο ανατοκισμό των καθυστερούμενων τόκων, μέχρι εξοφλήσεως, β) για επιδικασθείσα δικαστική δαπάνη το ποσό των 542 ευρώ, νομιμότοκα από την επομένη της κοινοποίησης της α΄ επιταγής προς πληρωμή (20-12-2011), γ) για αντίγραφα ποσό 3 ευρώ, νομιμότοκα από την επομένη της κοινοποίησης της α΄ επιταγής προς πληρωμή (20-12-2011), δ) για σύνταξη χαρτοσήμανση και επίδοση α΄ επιταγής προς πληρωμή ποσό 90 ευρώ, νομιμότοκα από την επομένη της κοινοποίησης της α΄ επιταγής προς πληρωμή (20-12-2011), ε) για επίδοση απογράφου με την παρούσα επιταγή ποσό 43,40 ευρώ, νομιμότοκα. Δηλαδή, η απαίτηση για την ικανοποίηση της οποίας επισπεύστηκε αναγκαστική εκτέλεση συντίθετο από κεφάλαιο και λοιπά έξοδα, εντόκως, με διαφοροποίηση του ποσού και της χρονικής αφετηρίας του ποσού των τόκων, ανά είδος. Περαιτέρω, με την προσβαλλόμενη έκθεση κατάσχεσης επιβλήθηκε κατάσχεση σε ποσοστό 100% του δικαιώματος ψιλής κυριότητας των περιγραφόμενων στην έκθεση ιδιοκτησιών του αιτούντος, ήτοι […], δυνάμει σχετικής εντολής της καθ’ ης προς τον προαναφερόμενο δικαστικό επιμελητή για το ποσό των 31.000 ευρώ έναντι της επιδικασθείσας απαίτησης της προαναφερόμενης διαταγής πληρωμής, με την μνεία ότι ο περιορισμός αυτός έγινε αποκλειστικά για τον περιορισμό των εξόδων εκτέλεσης και με την ρητή επιφύλαξη για την είσπραξη του υπολοίπου ποσού με άλλη αναγκαστική εκτέλεση ή με αναγγελία στον ίδιο ή άλλον πλειστηριασμό, χωρίς ωστόσο να προσδιορίζεται σε τι αφορά ο περιορισμός αυτός, ώστε να καθίσταται σαφές για ποια ακριβώς κονδύλια θα διενεργηθεί εφεξής η εκτέλεση. Τα ανωτέρω έχουν ως αποτέλεσμα την μετάπτωση της παροχής σε ανεκκαθάριστη, σύμφωνα και με τις νομικές σκέψεις που προηγήθηκαν, εφόσον έλαβε χώρα περιορισμός του δανειστή από το υπόλοιπο μέρος της απαίτησής του χωρίς ειδική αναφορά σε συγκεκριμένα κονδύλια για τα οποία αυτή επισπεύδεται έκτοτε. Επομένως, κατά τα ανωτέρω εκτεθέντα, δεδομένου ότι κατά την κρίση του Δικαστηρίου τούτου πιθανολογήθηκε, ότι, αφενός θα ευδοκιμήσει ο […] λόγος της ασκηθείσας έφεσης, αφετέρου, πιθανολογήθηκε ότι θα υποστεί ο αιτών ανεπανόρθωτη βλάβη από την συνέχιση της εκτελεστικής διαδικασίας, που αφορά αμφότερες τις ανωτέρω οριζόντιες ιδιοκτησίες (η πρώτη εξ αυτών αποτελεί την μοναδική κατοικία του, στην οποία διαμένει με την υπερήλικη μητέρα του, η οποία παρουσιάζει σοβαρά κινητικά προβλήματα), πρέπει να γίνει δεκτή η αίτηση ως ουσιαστικά βάσιμη και να ανασταλεί η επισπευδόμενη σε βάρος του αιτούντος αναγκαστική εκτέλεση, μέχρι να εκδοθεί οριστική απόφαση επί της ανωτέρω ασκηθείσης έφεσης, παρελκομένης της εξέτασης των λοιπών λόγων αυτής. […]» (ΕφΑθ 134/2024 – ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).
Αγγελική Πολυδώρου, Δικηγόρος
e-mail: info@efotopoulou.gr