Μη συμμετοχή των δικηγόρων στην εύρεση παιδιού προς υιοθεσία
Πολλά είναι τα ζευγάρια που έχοντας αδυναμία να αποκτήσουν τέκνο με φυσικό τρόπο, προσφεύγουν στην οδό της υιοθεσίας. Η υιοθεσία μπορεί να τελεστεί είτε λαμβάνοντας κάποιο ανήλικο από δημόσιο ίδρυμα, είτε μέσω της ιδιωτικής υιοθεσίας, κατά την οποία μια φυσική μητέρα, ή και ο φυσικός πατέρας εφόσον η τελευταία είναι έγγαμη, συναινεί να δώσει το παιδί της για υιοθεσία απευθείας σε υποψήφιους θετούς γονείς. Εννοείται πως σε κάθε περίπτωση οι υποψήφιοι θετοί γονείς εξετάζονται από κοινωνική λειτουργό που συντάσσει πόρισμα σχετικά με την καταλληλότητά τους να αποκτήσουν τέκνο.
Συχνά λαμβάνουμε τηλεφωνήματα σχετικά με τον τρόπο εύρεσης παιδιού προς ιδιωτική υιοθεσία, την οποία οι περισσότεροι γονείς προτιμούν λόγω της χρονοβόρας διαδικασίας της δημόσιας υιοθεσίας. Η απάντηση που πάντα δίνουμε είναι ότι παιδί πρέπει να βρίσκουν οι ίδιοι οι υποψήφιοι θετοί γονείς ενώ οι δικηγόροι τελούν μόνο τη νομική διαδικασία, συνδράμουν δηλαδή στην έκδοση της δικαστικής απόφασης που απαιτείται προκειμένου να τελεστεί η υιοθεσία καθώς και στη διεκπεραίωση της γραφειοκρατίας με την αρμόδια Περιφέρεια για να εκδοθεί το πόρισμα των κοινωνικών λειτουργών. Πηγή εύρεσης παιδιών είναι είτε η τυχαία γνωριμία με γονείς -συνήθως μόνες μητέρες- που δεν επιθυμούν να κρατήσουν το παιδί που θα γεννηθεί και δεν έχουν προλάβει εγκαίρως να προβούν σε τεχνητή διακοπή της κύησης, είτε γυναικολόγοι, οι οποίοι αντιμετωπίζουν περιστατικά τέτοιων γυναικών και ειδοποιούν ενδιαφερόμενους θετούς γονείς που γνωρίζουν ότι βρίσκονται σε αναμονή. Η μεσολαβηση και η ευαγής αλτρουϊστική συνδρομή ώστε μια οικογένεια που θέλει να αποκτήσει ένα παιδί, να βρει, δεν απαγορεύεται, αρκεί να μη γίνεται επί χρήμασι. Το άρθρο 10 παρ. 2 του ν. 2447/1996 ορίζει ότι “2. Με φυλάκιση τουλάχιστον ενος έτους και με χρηματική ποινή μέχρις ενός εκατομμυρίου δραχμών τιμωρούνται: εκείνος που δίνει σε υιοθεσία το παιδί του καθώς και εκείνος που μεσολαβεί στην υιοθεσία αποκομίζοντας οι ίδιοι ή προσπορίζοντας σε άλλους αθέμιτο όφελος. 3. Εκείνος που τελεί κατ’ επάγγελμα με πρόθεση κερδοσκοπείας τις αξιόποινες πράξεις που προβλέπονται απο τις δυο προηγούμενες παραγράφους του παρόντος άρθρου τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών και με χρηματική ποινή μέχρι (5) εκατομμυρίων δραχμών”. Πολύ ορθά ο νόμος θέλει να τιμωρήσει την εμπορία βρεφών και επιβάλλει αυστηρές ποινές σε όσουν συμβάλλουν σε αυτή.
Από τους δικηγόρους, τους οποίους ο κόσμος συχνά αντιμετωπίζει σαν “πασπαρτού”, ζητείται να βρουν παιδί, να το μεταφέρουν από τη φυσική μητέρα στους θετούς γονείς για να μην ειδωθούν μεταξύ τους και κατόπιν να διεκπεραιώσουν και τη νόμιμη διαδικασία έκδοσης της απόφασης. Όλες οι ανωτέρω ενέργειες, πλην της τελευταίας, δεν άπτονται της νομικής επιστήμης και γνώμη μου είναι πως καλό είναι να αποφεύγονται, ακόμα κι αν δεν γίνονται επί χρήμασι. Ο δικηγόρος είναι εκεί για να διεκπεραιώσει τη δίκη της υιοθεσίας, τη συλλογή των απαιτούμενων εγγράφων, το συντονισμό με την Κοινωνική Υπηρεσία ώστε να ληφθούν εγκαίρως οι συνεντεύξεις από τους θετούς γονείς και τη φυσική μητέρα και βέβαια να συνδράμει όσο μπορεί και στη γραφειοκρατία της δημόσιας υιοθεσίας στην περίπτωση λήψης παιδιού από ίδρυμα.
Ευγενία Φωτοπούλου
info@efotopoulou.gr