Καταψηφιστική και Αναγνωριστική αγωγή κατά του Δημοσίου. Ισότιμη προστασία και από τα δύο είδη αγωγών

Από τη διάταξη του άρθρου 29 του ισχύοντος Κώδικα Δικών Δημοσίου, η οποία δεν διακρίνει μεταξύ αναγνωριστικής και καταψηφιστικής αγωγής και τις διατάξεις των άρθρων 73 παρ. 3 και 197 του Κ.Δ.Δικ., που ορίζουν ότι το αίτημα της αγωγής μπορεί να είναι καταψηφιστικό ή αναγνωριστικό και ότι οι τελεσίδικες αποφάσεις αποτελούν, δεδικασμένο, συνάγεται ότι με την ασκούμενη ενώπιον των διοικητικών δικαστηρίων αναγνωριστική αγωγή, η οποία έχει αντικείμενο την αυθεντική διάγνωση κάποιας χρηματικής αξιώσεως από σχέση δημοσίου δικαίου κατά το άρθρο 79 του Κ.Δ.Δικ., παρέχεται από τον Κώδικα αυτόν ισότιμη προστασία με εκείνη της καταψηφιστικής αγωγής. Και τούτο, γιατί η αναγνωριστική αγωγή δεν έχει επικουρικό χαρακτήρα έναντι της καταψηφιστικής, η κατάθεσή της διακόπτει την παραγραφή της αξιώσεως (άρθρο 75 παρ. 2 του Κ.Δ.Δικ.) και τέμνεται η διαφορά με δύναμη δεδικασμένου και έτσι, η ασφάλεια του δικαίου, στην οποία εκτός των άλλων αποβλέπει η δίκη, πραγματώνεται πλήρως και με την απλή αναγνώριση της χρηματικής αξιώσεως. Συνεπώς, και στην αναγνωριστική αγωγή οφείλονται τόκοι επιδικίας (υπερημερίας), από της επιδόσεως του δικογράφου στο Δημόσιο ή στα Ν.Π.Δ.Δ. (πρβλ. ΣτΕ 536/2004, 34/2003, ΣτΕ 2537/1997, 2897/1995, 416/2018 ΔΕΦ ΘΕΣΣΑΛ).

Λένα Πολύζου

Δικηγόρος

Email : info@efotopoulou.gr