Αίτηση διόρθωσης πρακτικών – Αναλογική εφαρμογή του άρθρου 315 ΚΠολΔ
Κατά τη διάταξη του άρθρου 315 ΚΠολΔ, αν από παραδρομή κατά τη σύνταξη της απόφασης περιέχονται λάθη γραφικά ή λογιστικά ή το διατακτικό της διατυπώθηκε κατά τρόπο ελλιπή ή ανακριβώς, το δικαστήριο που την έχει εκδώσει μπορεί, αν το ζητήσει κάποιος διάδικος ή και αυτεπαγγέλτως, να τη διορθώσει με νέα απόφαση. Αντικείμενο της διόρθωσης αποτελούν μόνο ακούσιες πλημμέλειες που παρεισέφρησαν κατά τη σύνταξη ή καθαρογραφή της και συνιστούν ασυμφωνία μεταξύ αυτών που ήθελε το Δικαστήριο και εκείνων που διατυπώθηκαν στην απόφαση, ακόμα και εάν επιφέρει μεταβολή στο διατακτικό της (ΑΠ 968/2022 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), ενώ, σε κάθε περίπτωση, η διόρθωση δεν μπορεί να οδηγήσει σε μεταβολή, παραλλαγή ή ανάκληση του περιεχομένου της απόφασης (βλ. Μακρίδου, σε Κεραμέα/Κονδύλη/Νίκα, ΕρμΚΠολΔ, Τόμος I, Αθήνα 2000, αρ. 315, παρ. 1, σελ. 621). Σε διόρθωση υπόκειται και το προεισαγωγικό τμήμα της απόφασης και, συνεπώς, μπορεί να συμπληρωθεί και παράλειψη είτε ως προς τα ονόματα και λοιπά στοιχεία της σύνθεσης του δικαστηρίου, είτε ως προς την ταυτότητα των διαδίκων και τον τρόπο παράστασής τους. Ειδικότερα, κατά την διάταξη του άρθρου 315 ΚΠολΔ: “Αν από παραδρομή κατά τη σύνταξη της απόφασης περιέχονται λάθη γραφικά ή λογιστικά ή το διατακτικό της διατυπώθηκε κατά τρόπο ελλιπή ή ανακριβώς, το δικαστήριο που την έχει εκδώσει μπορεί, αν το ζητήσει κάποιος διάδικος ή και αυτεπαγγέλτως, να την διορθώσει με νέα απόφαση του”.
Για την διόρθωση των πρακτικών δεν προβλέπει ειδικά ο νόμος, κατ’ αντίθεση με τον ΚΠοινΔ, όπου υπάρχει ρητή ρύθμιση (άρθ. 145 § 3 ΚΠοινΔ), θα πρέπει όμως αναλογικά να ισχύσει και για αυτά η ίδια ρύθμιση (ΑΠ 649/71 ΝοΒ 20. 2020, ΑΠ 619/70 ΕΕΝ 38/71, ΕΑ 1236/88 ΑρχΝ 1988/317, ΕΑ 7515/85 Δ 16/843 β. Βαθρακοκοίλη, Κωδ. Πολ. Δικον. υπ` αριθ. 315 τομ. Β σελ. 438, 8, 481).
Προς κάλυψη του κενού αυτού, πρέπει να εφαρμοσθεί αναλογικά και για τα πρακτικά η ως άνω διάταξη του άρθρου 315 ΚΠολΔ (ΑΠ 278/1996, ΕλλΔνη 1996/1552 και ΕφΑΘ 8276/2006, ΕλλΔνη 2007/1497). Και στην περίπτωση αυτή, όμως, πρέπει τα περιεχόμενα σε αυτά (τα πρακτικά) σφάλματα να είναι πρόδηλα και να προκύπτουν είτε από το κείμενο της απόφασης ή της απομαγνητοφώνησης ή το σύνολο των στοιχείων της δίκης, τις προτάσεις και τα δικόγραφα των διαδίκων, και όχι από νέα στοιχεία, ενώ σε κάθε περίπτωση, δεν επιτρέπεται η διόρθωση του περιεχομένου των καταθέσεων των μαρτύρων και, εν γένει, η επανεξέταση των αποδεικτικών μέσων και η επανεκτίμηση της υπόθεσης (βλ. ΕφΑΘ 8276/2006, ό.π., και Μακρίδου, σε Κεραμέα/Κονδύλη/Νίκα, ΕρμΚΠολΔ, ό.π., άρθρο 315, παρ. 12, σελ. 623). Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 318 παρ. 1 ΚΠολΔ, η συζήτηση στο ακροατήριο γίνεται κατά τη διαδικασία με την οποία εκδόθηκε η απόφαση που διορθώνεται και αφού κληθούν οκτώ τουλάχιστον ημέρες πριν από τη συζήτηση όλοι οι διάδικοι που αναφέρονται στην απόφαση. Η διάταξη αυτή, η οποία αποτελεί ειδική εφαρμογή της αρχής της «εκατέρωθεν ακρόασης», πρόδηλο έχει σκοπό την προστασία των συμφερόντων των διαδίκων, οι οποίοι μετείχαν στη δίκη κατά την οποία εκδόθηκε η προς διόρθωση απόφαση και στους οποίους πρέπει να δίδεται η ευχέρεια να διατυπώσουν προσηκόντως και νομοτύπως τις απόψεις τους περί του θέματος της διόρθωσης. Στην περίπτωση, όμως, κατά την οποία οι μη κληθέντες και μη παραστάντες διάδικοι της αρχικής δίκης δεν έχουν άμεσο ή έμμεσο έννομο συμφέρον από τη διωκόμενη διόρθωση της απόφασης, η οποία αφορά σε ζήτημα τυπικό, ούτε τα συμφέροντά τους θίγονται άμεσα ή έμμεσα σε περίπτωση αποδοχής της διωκόμενης διόρθωσης (ΑΠ 1837/2022, ΑΠ 383/2016, ΑΠ 1/2015 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ), δεν απαιτείται να διατάσσεται η κλήτευση αυτών. [3652/2024 ΕΦ ΑΘΗΝΩΝ, δημ. σε ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ]
Ελένη Μακροδημήτρη, ασκ. δικηγόρος
info@efotopoulou.gr