Δικαίωμα εναγομένου σε αγωγή σύστασης κανονισμού πολυκατοικίας να αρνηθεί την αγωγή χωρίς να υποβάλει νέο σχέδιο κανονισμού
Στην αγωγή σύστασης κανονισμού πολυκατοικίας, οι εναγόμενοι μπορούν να προτείνουν διαφορετικό κανονισμό από αυτόν που προτείνουν οι ενάγοντες, καταθέτουντας στον ίδιο συμβολαιογράφο 15 τουλάχιστον ημέρες πριν από τη δικάσιμο, τα αναγκαία σχέδια συμβάσεων.
Αν οι ενάγόμενοι δεν καταθέσουν στον συμβολαιογράφο αντίθετα σχέδια συμβάσεων, μπορούν να αρνηθούν την αγωγή και ιδίως την ανάγκη κατάρτισης κανονισμού ή τη νομιμότητα όρων του προτεινόμενου κανονισμού, να προβούν σε προτάσεις για τροποποίηση διατάξεων του προτεινόμενου κανονισμού που κατέθεσαν και να προβάλουν τυχόν άλλες ενστάσεις, π.χ. κατάχρησης δικαιώματος.
Η ΑΠ 596/2000 δέχθηκε σχετικώς τα εξής: “Κατά το άρθρο 559 παρ. 8 περ. α΄ και 9 περ. α΄ του ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως ιδρύεται και αν το δικαστήριο παρά τον νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ή αν επιδίκασε κάτι που δεν ζητήθηκε. Και ως “πράγματα” μεν νοούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί, οι οποίοι τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση του δικαιώματος που ασκείται με την αγωγή, την ένσταση ή την αντένσταση, “αίτηση δε είναι όχι οποιαδήποτε τοιαύτη, αλλά εκείνη που αποτελεί κεφάλαιο της δίκης. Τα προσόντα αυτά δεν συγκεντρώνουν οι προτάσεις της μειοψηφίας, που αποσκοπούν στην υποβοήθηση της κρίσεως του δικαστηρίου για την υιοθέτηση ενός κανονισμού με ρυθμιστικό περιεχόμενο διαφορετικό από εκείνο που πρότεινε η πλειοψηφία των συνιδιοκτητών, αφού με αυτές δεν προβάλλεται αυτοτελής ισχυρισμός, περιέχων πραγματικά γεγονότα διάφορα των αποτελούντων την ιστορική βάση της αγωγής, ούτε ιδιαίτερο αίτημα διατυπώνεται, γιατί τούτο προϋποθέτει ότι η μειοψηφία έχει τη δυνατότητα να ζητήσει από το δικαστήριο τη σύνταξη κανονισμού, που μόνο στην πλειοψηφία του 60% παρέχεται. Εξάλλου, ορίζοντας το άρθρο 4 παρ. 3 ν. 1562/1985 ότι “οποιοσδήποτε από τους συγκυρίους που περιλαμβάνονται στη μειοψηφία δικαιούται να προτείνει διάφορη λύση από αυτή που προτείνει η πλειοψηφία, καταθέτοντας στον ίδιο συμβολαιογράφο, δεκαπέντε τουλάχιστον ημέρες πριν από τη δικάσιμο, τα αναγκαία σχέδια συμβάσεων κ.λπ., συντεταγμένα και υπογεγραμμένα, όπως προβλέπεται στην παράγραφο 2″, δεν καθιερώνει απαράδεκτο των υποδείξεων της μειοψηφίας, αν αυτές προβληθούν ενώπιον του δικαστηρίου, χωρίς προηγουμένως να έχουν περιληφθεί στο σχέδιο κανονισμού που έχει κατατεθεί στον συμβολαιογράφο, πολύ μάλλον γιατί η κατάθεση τέτοιου σχεδίου από τη μειοψηφία δεν είναι υποχρεωτική. Άλλωστε, όπως σαφώς προκύπτει από τη διάταξη του άρθρου 3 παρ. 2 του ν. 1562/1985, το απαράδεκτο αυτό αποτελεί αρνητική προϋπόθεση για την εξέταση μόνο της αγωγής και όχι των αρνητικών ισχυρισμών, όπως είναι οι κατά τ’ άνω προτάσεις της μειοψηφίας των συνιδιοκτητών” (Κατράς, Δίκαιο οροφοκτησίας, 2020, σελ. 537).
Ευγενία Φωτοπούλου, δικηγόρος
info@efotopoulou.gr