Ρύθμιση οφειλών του Ν. 3869/2010 αισθητικού – πρώην άνεργης από το Ειρηνοδικείο Αθηνών με ακίνητη περιουσία και χωρίς προστατευόμενα μέλη

Διά της υπ’ αριθμ. 1361/2015 απόφασης του Ειρηνοδικείου Αθηνών (υπόθεση του γραφείου μας, χειρισμός υπόθεσης: Μαρία Τζαβέλα), το Δικαστήριο προσδιόρισε σε αιτούσα – οφειλέτιδα, ηλικίας 58 ετών, διαζευγμένης και μητέρας δύο ενηλίκων τέκνων, η οποία είχε απολυθεί το 2008 από την εργασία της ως αισθητικός και πλέον εργάζεται ως μισθωτή με αποδοχές το ποσό των 760,00 ευρώ/ μηνιαίως και μηνιαίο κόστος διαβίωσης 600 ευρώ, έχοντας αναλάβει καταναλωτικά δάνεια από δύο (2) Τράπεζες συνολικού ύψους 27.000 ευρώ, τις ακόλουθες δόσεις:

• Επί μία πενταετία, μηνιαίως το ποσό των εκατόν πενήντα (150,00€) ευρώ, συμμέτρως διανεμόμενο προς τους πιστωτές της, καθώς και
• Επί μία δεκαετία και για την εξαίρεση από τη ρευστοποίηση της πρώτης κατοικίας της (ενός διαμερίσματος 70 τ.μ. στην Αθήνα) αντικειμενικής αξίας 77.785,20 ευρώ, μηνιαίως το ποσό των εκατόν σαράντα έξι ευρώ και είκοσι δύο λεπτών (146,22€), με περίοδο χάριτος σε σχέση με την πενταετία, ώστε να μην συμπέσουν και οι δύο δόσεις ταυτοχρόνως.

Το Δικαστήριο δέχθηκε ότι όταν η αιτούσα ανέλαβε τα δάνεια οι οικονομικές της δυνατότητες ήταν σαφώς καλύτερες (είχε εισόδημα από την εργασία της πριν απολυθεί 1.200 περίπου ευρώ το μήνα). Η απρόσμενη όμως ανεργία της, που διήρκησε για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 5 ετών, τα σοβαρότατα προβλήματα υγείας που η ίδια αντιμετώπισε αλλά και οι λανθασμένοι υπολογισμοί ως προς τις δυνατότητες αποπληρωμής των δανειακών της υποχρεώσεων είχαν σαν αποτέλεσμα να μην μπορεί να ανταποκριθεί στις οικονομικές της υποχρεώσεις προς τις Τράπεζες, ύψους μεγαλύτερου των 300 ευρώ το μήνα και εν τέλει να καταστεί αδύνατη η εξυπηρέτηση των οφειλών της.

Περαιτέρω κρίθηκε ότι η λοιπή ακίνητη και κινητή περιουσία της αιτούσας (ήτοι το 50% επί ενός παλαιού Ι.Χ. αυτοκινήτου και μία μονοκατοικία στην επαρχία την οποία δεν μπορούσε να εκμισθώσει) δεν είναι πρόσφορη προς εκποίηση, καθώς το σύνολο της οφειλής θα καλυφθεί από την ανωτέρω ρύθμιση. Τέλος, το Ειρηνοδικείο Αθηνών απέρριψε τις σχετικές ενστάσεις δολιότητας και καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος ως κατ’ ουσίαν αβάσιμες, καθώς δεν αποδείχθηκε δόλος πλουτισμού της αιτούσας δανειολήπτριας σε βάρος των πιστωτών, οι οποίοι κατά την σύναψη των επίδικων συμβάσεων είχα, λόγω της κυρίαρχης θέσης τους στη συναλλαγή την δυνατότητα να διαπιστώσουν τις οικονομικές δυνατότητες της αιτούσας.

 

Μαρία Τζαβέλα

Δικηγόρος, LL.M.

E-mail: info@efotopoulou.gr