Η διενέργεια νόμιμων μεταφράσεων από δικηγόρους και συμβολαιογράφους
Η κατοχύρωση δικαιώματος εκπόνησης νόμιμων μεταφράσεων από τους δικηγόρους προκύπτει κυρίως από το άρθρο 36 παρ. 2 περ. γ’ νόμου 4194/2013 του Κώδικα περί Δικηγόρων, καθώς και από το άρθρο 454 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας.
Σύμφωνα με το ανωτέρω άρθρο 36 παρ. 2 περ. γ’ του Κώδικα περί Δικηγόρων, στα καθήκοντα του δικηγόρου, περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων «… γ) Η μετάφραση εγγράφων που έχουν συνταχθεί σε ξένη γλώσσα, καθώς και η μετάφραση ελληνικών εγγράφων σε οποιαδήποτε ξένη γλώσσα. Η μετάφραση έχει πλήρη ισχύ έναντι οποιασδήποτε Δικαστικής ή άλλης Αρχής, εφόσον συνοδεύεται από επικυρωμένο αντίγραφο του εγγράφου που μεταφράστηκε και ο δικηγόρος βεβαιώνει ότι έχει επαρκή γνώση της γλώσσας από και προς την οποία μετέφρασε».
Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 454 ΚΠολΔ, «Αν το έγγραφο που προσάγεται έχει συνταχθεί σε ξένη γλώσσα, υποβάλλεται μαζί και επίσημη μετάφραση του επικυρωμένη από το Υπουργείο Εξωτερικών ή άλλο αρμόδιο κατά το νόμο πρόσωπο ή από την πρεσβεία ή το προξενείο της Ελλάδας στη χώρα, στην περιοχή της οποίας έχει συνταχθεί το έγγραφο ή από την πρεσβεία στην Ελλάδα ή το προξενείο της ίδιας χώρας. Σε οποιαδήποτε περίπτωση το δικαστήριο μπορεί να διατάξει να μεταφραστεί το έγγραφο στα ελληνικά από πραγματογνώμονα».
Σύμφωνα με την ανωτέρω διάταξη, όταν προσκομίζεται ένα έγγραφο συντεταγμένο σε ξένη γλώσσα πρέπει να συνυποβάλλεται και η επίσημη μετάφρασή του, και μάλιστα επικυρωμένη από το Υπουργείο Εξωτερικών ή άλλο αρμόδιο κατά νόμο πρόσωπο ή από την πρεσβεία ή το προξενείο της Ελλάδας στη χώρα στην περιοχή της οποίας έχει συνταχθεί το έγγραφο ή από την πρεσβεία στην Ελλάδα ή το προξενείο της ίδιας χώρας ή από δικηγόρο (βλ. Χ. Απαλλαγάκη, Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας [Ν. Ταραντίλης/ Ε. Μπαλογιάννη], 3η έκδοση, σελ. 920). Τα ξενόγλωσσα έγγραφα, τα οποία δεν συνοδεύονται από επίσημη επικυρωμένη μετάφρασή τους, αποτελούν μη πληρούντα τους όρους του νόμου αποδεικτικά μέσα, δηλαδή υποστατά μεν, πλην ελαττωματικά και γι’ αυτό άκυρα, τα οποία μπορούν να ληφθούν υπόψη μόνον όταν αυτό ειδικά προβλέπεται (ΑΠ 1627/2010 ΕλλΔνη 2011.431).
Αναφορικά με τους συμβολαιογράφους, σύμφωνα με το άρθρο 1 παρ. 2 του Ν. 2830/2000 (Κώδικα Συμβολαιογράφων) «Ο συμβολαιογράφος μπορεί να μεταφράζει με ευθύνη του στην ελληνική γλώσσα έγγραφα συνταγμένα σε ξένη γλώσσα τα οποία του προσκομίζονται και είναι χρήσιμα για την κατάρτιση μιας από τις αναφερόμενες πράξεις, θεωρώντας τα για την πραγματοποίηση της μετάφρασης και για την ακρίβειά τους». Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι η αρμοδιότητα των συμβολαιογράφων είναι περιορισμένη (συγκριτικά με των δικηγόρων) και αφορά αποκλειστικώς έγγραφα χρήσιμα για την κατάρτιση συμβολαιογραφικών πράξεων.
Μαρία Τζαβέλα
Δικηγόρος, LL.M.
E-mail: info@efotopoulou.gr