Σύγκριση αναρρωτικών αδειών ιδιωτικών και δημοσίων υπαλλήλων

1. Ειδική άδεια περιοδικής νοσηλείας

 Στο άρθρο 50 παρ. 2 του Υπαλληλικού Κώδικα προβλέπεται ότι «Υπάλληλοι που πάσχουν ή έχουν σύζυγο ή τέκνο που πάσχει από νόσημα το οποίο απαιτεί τακτικές μεταγγίσεις αίματος ή χρήζει περιοδικής νοσηλείας δικαιούνται ειδική άδεια με αποδοχές έως είκοσι δύο (22) εργάσιμες ημέρες το χρόνο. Με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται μετά από πρόταση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, καθορίζονται τα νοσήματα του προηγούμενου εδαφίου».

Παρατηρήσεις:

Κατά τα διαλαμβανόμενα στην από 14/05/2007 Εγκύκλιο του ΥΠ.ΕΣ.Δ.Δ.Α:

• Έως την έκδοση του προεδρικού διατάγματος που προβλέπεται στην παράγραφο 2 του άρθρου 50 του Υ.Κ. για τον καθορισμό των ανωτέρω νοσημάτων, η εν λόγω άδεια θα πρέπει να χορηγείται στους δικαιούχους εφόσον υπάρχουν οι εξής δύο προϋποθέσεις:

1) Γνωμάτευση της πρωτοβάθμιας υγειονομικής επιτροπής, με την οποία θα πιστοποιείται αιτιολογημένα ότι η πάθηση από την οποία πάσχουν οι ίδιοι οι υπάλληλοι ή κάποιο τέκνο τους, χρήζει τακτικών μεταγγίσεων αίματος ή περιοδικής νοσηλείας σε δημόσιο ή ιδιωτικό νοσηλευτικό ίδρυμα.

2) Προσδιορισμός του χρονικού διαστήματος για το οποίο απαιτείται η νοσηλεία αυτή.

1. Δεν προβλέπεται αντίστοιχο δικαίωμα άδειας περιοδικής νοσηλείας με αποδοχές ως 22 ημέρες, εφόσον ο μισθωτός- υπάλληλος χρήζει νοσηλείας σε ιδιωτικό ή δημόσιο νοσοκομείο.

Εξαίρεση:  Στο άρθρο 8 της ΕΓΣΣΕ των ετών 2002 και 2003 προβλέπεται ότι εργαζόμενοι με εξαρτημένη σχέση εργασίας, που έχουν υπηρεσία μέχρι τεσσάρων ετών στον ίδιο εργοδότη, οι οποίοι πάσχουν από νόσημα  που απαιτεί μεταγγίσεις αίματος και παραγώγων του ή αιμοκάθαρση και το οποίο έχει γνωστοποιηθεί στον εργοδότη, δικαιούνται έως είκοσι δύο (22) εργάσιμες ημέρες το χρόνο επιπλέον άδεια με αποδοχές.

2. Παροχή άδειας έξι (6) ημερών, επιπλέον της κανονικής τους άδειας

Στο άρθρο 50 παρ. 4 του ΥΚ προβλέπεται επίσης ότι «Υπάλληλοι με ποσοστό αναπηρίας πενήντα τοις εκατό (50%) και άνω δικαιούνται από την υπηρεσία κάθε ημερολογιακό έτος άδεια με αποδοχές έξι (6) εργάσιμων ημερών επιπλέον  της κανονικής τους άδειας».

2. Δεν προβλέπεται αντίστοιχο δικαίωμα

3. Δικαίωμα αναρρωτικής άδειας

Στο άρθρο 54 του ΥΚ ορίζεται ότι: «1.Στον υπάλληλο που είναι ασθενής ή χρειάζεται να αναρρώσει, χορηγείται αναρρωτική άδεια με αποδοχές τόσων μηνών όσα είναι τα έτη της υπηρεσίας του, από την οποία αφαιρείται το σύνολο των αναρρωτικών αδειών που τυχόν έχει λάβει μέσα στην προηγούμενη πενταετία. Αναρρωτική άδεια χορηγούμενη χωρίς διακοπή δεν μπορεί να υπερβεί τους 12 μήνες. Χρόνος υπηρεσίας τουλάχιστον έξι μηνών θεωρείται ως πλήρες έτος. 2. Στην αναρρωτική άδεια συνυπολογίζονται και οι ημέρες απουσίας λόγω ασθενείας που προηγήθηκαν της άδειας. 3. Στον υπάλληλο που πάσχει από δυσίατο νόσημα, χορηγείται αναρρωτική άδεια, της οποίας η διάρκεια είναι διπλάσια από τη διάρκεια των αδειών των προηγούμενων παραγράφων. 4. Τα δυσίατα νοσήματα καθορίζονται με απόφαση του Υπουργού Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης που εκδίδεται ύστερα από γνώμη του Κεντρικού Συμβουλίου Υγείας.».

• Ο Χαρακτηρισμός των δυσίατων νοσημάτων λαμβάνει χώρα μέσω του υπ’ αριθμ. 1386/22.10.2001 ΦΕΚ (Τεύχος Β), μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και ο καρκίνος του μαστού.

3. Δικαίωμα αναρρωτικής άδειας:

Από το συνδυασμό των διατάξεων  τουάρθρου 5 παρ.3 Ν. 2112/1920 και του άρθρου 8 του Β.Δ/τος 16/18.07.1920 προκύπτει ότι οι μισθωτοί γενικά δικαιούνται να απουσιάσουν από την εργασία τους, χωρίς να διατρέχουν τον κίνδυνο να θεωρηθούν ότι έχουν καταγγείλει σιωπηρώς τη σύμβαση εργασίας (δηλαδή ότι αποχώρησαν οικειοθελώς), όταν η απουσία τους οφείλεται σε ασθένεια μικρής διάρκειας (βραχεία). Επομένως οι εργοδότες  υποχρεούνται να τους δεχθούν  στην εργασία μετά την επάνοδο από την ασθένειά τους.

Χρονικά Όρια ασθένειας «βραχείας διάρκειας»:  Πότε η ασθένεια θωρείται σαν βραχείας διάρκειας χωρίς να συνεπάγεται τη λύση  της σύμβασης εργασίας, καθορίζεται από το άρθρο 3 του Ν. 4558/1930, με τον οποίο τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε ο Ν. 2112/1920. Έτσι σαν βραχείας διάρκειας ασθένεια θεωρείται αυτή που διαρκεί:

Α) Ένα μήνα για υπαλλήλους που υπηρετούν μέχρι τέσσερα  (4) έτη.

Β) Τρείς μήνες για υπαλλήλους που υπηρετούν περισσότερο από τέσσερα (4) έτη και μέχρι δέκα (10) έτη.

Γ) Τέσσερις μήνες για υπαλλήλους που υπηρετούν περισσότερο από δέκα (10) έτη.

Δ) Έξι μήνες για υπαλλήλους που υπηρετούν επί χρόνο περισσότερα από 15 έτη.

4. Μειωμένο ωράριο:

Στην παρ. 5 του άρθρου 16 του Ν. 2527/1997 προβλέπεται η μείωση του ωραρίου εργασίας κατά μία ώρα την ημέρα για τους έχοντες αναπηρία 67% και άνω υπαλλήλους του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ. και Ο.Τ.Α. Το εν λόγω δικαίωμα  δύναται να ασκείται με την προϋπόθεση πρωτίστως ότι διαφυλάσσεται το δημόσιο συμφέρον και δεν διαταράσσεται η εύρυθμη λειτουργία των υπηρεσιών στις οποίες υπηρετούν οι δικαιούχοι.

4. Δεν προβλέπεται μειωμένο ωράριο για τους έχοντες ποσοστό αναπηρίας 67% και άνω στον ιδιωτικό τομέα.