Αναστολή εκτέλεσης κατά της ταμειακής βεβαίωσης του Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Εισφορών (Κ.Ε.Α.Ο.) για ΙΚΑ-ΕΤΑΜ

Ο Κώδικας Διοικητικής Δικονομίας (ν. 2717/1999 – ΦΕΚ Α΄ 97) στο άρθρο 202, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 34 του ν. 3900/2010 (ΦΕΚ Α΄ 213), ορίζει ότι: «1. Η αίτηση αναστολής γίνεται δεκτή μόνο εφόσον ο αιτών επικαλεσθεί και αποδείξει ότι η άμεση εκτέλεση της προσβαλλόμενης πράξης θα του προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη ή αν το δικαστήριο εκτιμά ότι το ένδικο βοήθημα είναι προδήλως βάσιμο. 2. Ειδικώς επί φορολογικών, τελωνειακών και διαφορών με χρηματικό αντικείμενο το δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της πράξης, κατά το μέρος που συνεπάγεται τη λήψη ενός ή περισσότερων αναγκαστικών μέτρων είσπραξης ή διοικητικών μέτρων για τον εξαναγκασμό ή τη διασφάλιση της είσπραξης της οφειλής, εφόσον ο αιτών αποδεικνύει ότι η βλάβη, την οποία επικαλείται, προέρχεται από τα μέτρα αυτά. 3. Σε κάθε περίπτωση, η αίτηση απορρίπτεται: α) εάν η προσφυγή είναι προδήλως απαράδεκτη ή αβάσιμη, ακόμη και αν η βλάβη του αιτούντος από την άμεση εκτέλεση της προσβαλλόμενης πράξης είναι ανεπανόρθωτη, β) αν κατά τη στάθμιση της βλάβης του αιτούντος, των συμφερόντων τρίτων και του δημόσιου συμφέροντος, κρίνεται ότι οι αρνητικές συνέπειες από την αποδοχή θα είναι σοβαρότερες από την ωφέλεια του αιτούντος…».

Από τις διατάξεις της παρ. 2 του άρθρου 202 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας, όπως αντικαταστάθηκαν με τη διάταξη του άρθρου 34 του ν. 3900/2010, προκύπτει ότι στις περιπτώσεις διαφορών με χρηματικό αντικείμενο δεν προβλέπεται πλέον η αναστολή εκτέλεσης της προσβαλλόμενης πράξης στο σύνολό της, λόγω της γενικώς επαπειλούμενης από την άμεση εκτέλεσή της βλάβης του αιτούντα, αλλά μόνο η αναστολή εκτέλεσης της πράξης αυτής, κατά το μέρος που συνεπάγεται τη λήψη αναγκαστικών μέτρων είσπραξης από τα περιοριστικώς αναφερόμενα στη νομοθεσία (π.χ. κατάσχεση κινητών, κατάσχεση ακινήτου) επί συγκεκριμένου ή συγκεκριμένων περιουσιακών στοιχείων του (π.χ. πρώτη κατοικία, μονάδα παραγωγής, εμπορεύματα ή προϊόντα) ή διοικητικών μέτρων για τον εξαναγκασμό ή τη διασφάλιση της είσπραξης της χρηματικής οφειλής, λόγω της αποδεδειγμένως προερχόμενης από τα μέτρα αυτά βλάβης του αιτούντα. Αντίθετα, από τον συνδυασμό των διατάξεων της παραγράφου αυτής και της παραγράφου 1, προκύπτει ότι και επί διαφορών με χρηματικό αντικείμενο είναι δυνατή η καθ’ ολοκληρίαν αποδοχή της αίτησης αναστολής, αν το δικαστήριο εκτιμά ότι το κύριο ένδικο βοήθημα είναι προδήλως βάσιμο. Περίπτωση δε πρόδηλης βασιμότητας του κυρίου ενδίκου βοηθήματος συντρέχει ιδίως όταν αυτό βασίζεται σε πάγια νομολογία ή σε νομολογία της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας και, πάντως, όχι όταν πιθανολογείται απλώς η ευδοκίμησή του (βλ. Ε.Α. Σ.τ.Ε. 496/2011).

Διά της υπ’ αριθμ. απόφασης του ΜονΔιοικΠρ (σε Συμβ) Κομοτηνής 77/2014 (ΤΝΠ ΔΣΑ ΙΣΟΚΡΑΤΗΣ), το Δικαστήριο δέχθηκε την αναστολή, λαμβάνοντας υπόψη το ύψος του ποσού των 13.079,22 ευρώ (από οφειλόμενες ασφαλιστικές εισφορές ΟΑΕΕ), το οποίο ο αιτών καλείται να καταβάλει άμεσα, διότι αυτό είναι μεγάλο σε σχέση με το ετήσιο οικογενειακό εισόδημά του, σε συνδυασμό με την οικογενειακή του κατάσταση (έγγαμος και πατέρας δύο τέκνων), καθώς και το γεγονός ότι η προσβαλλόμενη πράξη συνεπάγεται τη λήψη μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης σε βάρος του μοναδικού ακινήτου ιδιοκτησίας του, που αποτελεί την κύρια κατοικία του. Κρίθηκε επίσης ότι δεν συντρέχει κάποιος επιτακτικός λόγος δημοσίου συμφέροντος που να αποκλείει τη χορήγηση της αιτούμενης αναστολής, η δε ασκηθείσα από αυτόν ανακοπή δεν παρίσταται προδήλως απαράδεκτη ή αβάσιμη. Βάσει των ανωτέρω στοιχείων, το Δικαστήριο έκρινε ότι πρέπει να ανασταλεί η εκτέλεση της προσβαλλόμενης ταμειακής βεβαίωσης, κατά το μέρος που συνεπάγεται τη λήψη ενός ή περισσότερων αναγκαστικών μέτρων είσπραξης ή διοικητικών μέτρων για τον εξαναγκασμό ή τη διασφάλιση της είσπραξης της οφειλής του αιτούντος σε βάρος της κύριας κατοικίας του.

Μαρία Τζαβέλα

Δικηγόρος, LL.M.

E-mail: info@efotopoulou.gr