Αοριστία επιταγής προς πληρωμή

Όπως έχει κριθεί από τη θεωρία η απαίτηση πρέπει  να προσδιορίζεται κατά τρόπο ορισμένο, ευσύνοπτο και αναμφίβολο. Πρέπει να καθορίζεται η έκταση της απαίτησης του επιτάσσοντος κατά ποσό και ποιότητα και της αντίστοιχης υποχρεώσεως του καθ’ ου, έτσι που ο επιτασσόμενος να γνωρίζει τι και γιατί καλείται να παράσχει στον επιτάσσοντα και να καθίσταται δυνατή η συμμόρφωση εκείνου και σε περίπτωση απραξίας η αναγκαστική εκτέλεση. Απαιτείται να εκτίθεται στην επιταγή η οφειλή κατά κεφάλαιο τόκους και έξοδα και εφόσον γίνει ο διαχωρισμός αυτός, η επιταγή παρουσιάζει πληρότητα και απόκειται στον οφειλέτη  να ισχυριστεί την απόσβεση της απαίτησης ή την ανακρίβεια των κονδυλίων ή τον εσφαλμένο υπολογισμό ή το παράνομο των τόκων. Πρέπει επομένως να προσδιορίζονται τα στοιχεία που βασίζουν τους τόκους (Β. Βαθρακοκοίλης, ΚΠολΔ, άρθρο 924, σελ. 283-301). Όπως έχει κριθεί δε από τη νομολογία είναι αόριστη η επιταγή όταν δεν προσδιορίζονται καθόλου τα στοιχεία που βασίζουν το οφειλόμενο ποσό των τόκων (βλ. ΕφΑθ 2659/1992 ΕλλΔνη 1994, 456) ή όταν δεν εξειδικεύονται οι δαπάνες απογράφου, αντιγράφου εξ απογράφου και εξόδων συντάξεως και εκδόσεως της επιταγής (βλ. ΜΠρΘες/κης 2904/1988 Αρμ 1989, 59). Επίσης, στη επιταγή πρέπει να αναφέρεται και το όνομα του επισπεύδοντος (Χ. Απαλαγάκη, ΚΠολΔ, άρθρο 924, σελ. 2408).

Λένα Πολύζου, δικηγόρος,

Email: info@efotopoulou.gr