Αοριστία λόγων έφεσης

Οι λόγοι έφεσης πρέπει να είναι σαφείς και ορισμένοι, να καθορίζονται δηλαδή με πληρότητα οι αιτιάσεις που αποδίδονται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να μπορεί ο δικαστής να κρίνει για το νόμιμο και το βάσιμο αυτών.

Η αοριστία του εφετηρίου δεν μπορεί να συμπληρωθεί με τις προτάσεις, ούτε να αναπληρωθεί με παραπομπή σε άλλα δικόγραφα και της αυτής έστω δίκης ή στο δικόγραφο της αγωγής, το οποίο άλλωστε έχει δικαίωμα να ερευνήσει το εφετείο μόνο αν δεχθεί λόγο εφέσεως ως βάσιμο και εξαφανίσει την πρωτόδικη απόφαση. Οι αόριστοι λόγοι θεωρούνται ανύπαρκτοι.

Νομολογιακά έχουν κριθεί ως αόριστοι οι λόγοι που προσάπτουν στην εκκαλούμενη απόφαση το σφάλμα:

Α) ότι εσφαλμένως απέρριψε την αγωγή, ενώ έπρεπε να τη δεχθεί ως νόμιμη, βάσιμη και αληθινή,

Β) ότι όχι ορθώς και κατά παραγνώριση των δοθέντων πραγματικών περιστατικών απέρριψε την αγωγή,

Γ) ότι κακώς ο δικαστής εφάρμοσε νόμιμους κανόνες και ένεκα τούτου δέχθηκε τη αγωγή,

Δ) ότι το δικαστήριο υπέπεσε σε σφάλματα, πλάνες και παραλείψεις, χωρίς να καθορίζεται το περιεχόμενο αυτών,

Ε) ότι όχι ορθώς και νομίμως έγινε δεκτή η ένδικη αγωγή, ενώ έπρεπε να απορριφθεί ως νόμω και ουσία αβάσιμη, ανακριβής, αόριστη και ανεπίδεκτη δικαστικής εκτίμησης,

ΣΤ) ότι ουδόλως έλαβε υπόψη τα έγγραφα, από τα οποία αποδεικνύονται οι ισχυρισμοί του εκκαλούντος,

Ζ) ότι όχι ορθώς και παρά τον νόμο δέχθηκε την αγωγή, ενώ έπρεπε να την απορρίψει, ως νόμω και ουσία αβάσιμη,

Η) ότι εσφαλμένως εκδόθηκε, διότι για τη διαφορά υπάρχει απόφαση του εφετείου και ως εκ τούτου δεδικασμένο, χωρίς άλλη διευκρίνιση ως προς το σφάλαμ και τα συνιστώντα το δεδικασμένο περιστατικά,

Θ) ότι παραβίασε ορισμούς του νόμου που καθορίζουν τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων,

Ι) ότι δεν τάχθηκαν αποδείξεις επί των ενστάσεων των εναγομένων, ούτε έγιναν δεκτά τα αιτήματα αυτών, χωρίς να καθορίζονται οι ενστάσεις, επί των οποίων δεν τάχθηκαν αποδείξεις και τα αιτήματα που δεν έγιναν δεκτά.

Οι λόγοι της έφεσης δεν αρκεί να είναι σαφείς και ορισμένοι, αλλά απαιτείται να είναι και λυσιτελείς, δηλαδή να άγουν, αν θεωρηθούν βάσιμοι, σε εξαφάνιση της προσβαλλόμενης απόφασης. Αν ένας λόγος είναι ή όχι λυσιτελής, θα κριθεί κατά περίπτωση με γνώμονα τις διατάξεις του ουσιαστικού νόμου και τη λογική ακολουθία της διαδικασίας.

 

Αμυγδαλιά Τσιάρα, δικηγόρος

info@efotopoulou.gr