ΜΠΑ 4209/2016: απόρριψη ως απαραδέκτου λόγω αοριστίας του εισαγωγικού της δίκης δικογράφου λόγω μη αναγραφής σ’ αυτό του ΑΦΜ του αιτούντος δικαστική προστασία
Σύμφωνα με το άρθρο 118 ΚΠολΔ, όπως τούτο αντικαταστάθηκε από το άρθρο 1 άρθρο πρώτο παρ. 2 του Ν. 4335/2015, τα δικόγραφα που επιδίδονται από ένα διάδικο σε άλλον ή υποβάλλονται στο δικαστήριο πρέπει να αναφέρουν, μεταξύ άλλων, και τον αριθμό φορολογικού μητρώου του διαδίκου που επιδίδει ή υποβάλλει το δικόγραφο και αν πρόκειται για νομικά πρόσωπα, πρέπει να αναγράφουν και τον αριθμό του φορολογικού μητρώου τους.
Κατά τα προβλεπόμενα στην Αιτιολογική Έκθεση του ως άνω Ν. 4335/2015, προστέθηκαν στα υποχρεωτικά στοιχεία που πρέπει να αναφέρονται στα δικόγραφα (αλλά και στις εκθέσεις, στις δικαστικές αποφάσεις, στις διαταγές πληρωµής, στις κατασχετήριες εκθέσεις και στα αποσπάσματα αυτών – άρθρα 117, 305, 630, 955 παρ. 2, 995 παρ. 4 αντίστοιχα) ο αριθµός φορολογικού µητρώου (ΑΦΜ) των διαδίκων και των εν γένει συµµετεχόντων στη δικονοµική διαδικασία µερών. «Σκοπός της ρύθµισης αυτής είναι η ακριβής και επαρκής ταυτοποίησή τους, ώστε να εξασφαλίζεται η ασφάλεια και η τυπικότητα της διαδικασίας και να διευκολύνεται η πραγµάτωση της αξίωσης του ενάγοντος και γενικότερα η ορθή απονοµή της δικαιοσύνης. Ο ΑΦΜ είναι µοναδικός για κάθε φυσικό και νοµικό πρόσωπο και δεν αλλάζει και ως εκ τούτου το πρόσωπο αυτό προσδιορίζεται µε ασφάλεια. Η υποχρεωτική αναγραφή ισχύει για όλους τους διαδίκους και τα υπόλοιπα πρόσωπα που είναι παρόντα και συµπράττουν κατά τη διενέργεια διαδικαστικών πράξεων (άρθρο 117). Με αυτόν τον τρόπο ο ενάγων, αιτών κ.λπ. θα υποχρεούται να αναφέρει στο εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο που καταθέτει το δικό του ΑΦΜ και τα υπόλοιπα ως άνω αναγκαία στοιχεία, ο εναγόµενος, καθ’ ου στις προτάσεις, ανταγωγή, ανακοπή κ.λπ. τα δικά του στοιχεία, τα οποία θα συµπεριληφθούν στην απόφαση που θα εκδοθεί. Σε περιπτώσεις βέβαια ερηµοδικίας ή εκδόσεως διαταγής πληρωµής, η αναγραφή των στοιχείων του εναγοµένου και καθ’ ου αντίστοιχα θα πραγµατοποιηθεί, µόνο εάν τα στοιχεία αυτά είναι µε κάποιον τρόπο γνωστά. Στις εκθέσεις αναγκαστικής κατάσχεσης και στα αντίγραφα αυτών, η συμπλήρωση των παραπάνω στοιχείων προσδιορισµού των διαδίκων είναι ευχερέστερη, καθόσον η αναγκαστική εκτέλεση επισπεύδεται µε εκτελεστό τίτλο, ο οποίος κατά κανόνα στηρίζεται σε δικαστική απόφαση ή διαταγή πληρωµής. Τέλος πρέπει να σηµειωθεί ότι η υποχρεωτική αναγραφή του ΑΦΜ στις παραπάνω περιπτώσεις διευκολύνει σηµαντικά την προάσπιση των δικαιωµάτων του Δηµοσίου, δεδοµένου ότι οι αρµόδιες Δ.Ο.Υ. θα µπορούν να προσδιορίζουν µε µεγαλύτερη ευκολία τους πλειστηριασµούς, στους οποίους πρέπει να αναγγέλλονται».
Παρά την ανωτέρω χωρήσασα τροποποίηση του άρθρου 118 ΚΠολΔ, η υπ’ αριθμ. 17/2016 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λαμίας[1] έκρινε ότι «η παράλειψη αναγραφής στο δικόγραφο της ανακοπής, των στοιχείων που ορίζονται στη διάταξη του άρθρου 118 ΚΠολΔ (όπως αυτή ισχύει μετά την τροποποίησή της με το ν. 4335/2015), ήτοι ΑΦΜ και Δ.Ο.Υ ανακόπτοντος καθώς και διεύθυνσης ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του πληρεξουσίου δικηγόρου, δεν επιφέρει ακυρότητα του δικογράφου, εφόσον στην ως άνω διάταξη, δεν ορίζεται καμία δικονομική συνέπεια σε περίπτωση μη αναγραφής των ανωτέρω στοιχείων, τα οποία δύνανται να συμπληρωθούν εκ των υστέρων, απορριπτομένου ως αβασίμου του σχετικού ισχυρισμού του καθ’ ου».
Ωστόσο, η πλέον πρόσφατη υπ’ αριθμ. 4209/2016 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών (Διαδικασία Ασφαλιστικών Μέτρων)[2] δε συντάχθηκε με την ανωτέρω απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λαμίας περί μη υποχρεωτικότητας αναγραφής του ΑΦΜ του αιτούντος τη δικαστική προστασία στο εισαγωγικό της δίκης δικόγραφο, διακηρύσσοντας ότι η περί ης ο λόγος παράλειψη αναγραφής ιδρύει λόγο απαραδέκτου του κρινόμενου δικογράφου.
Ειδικότερα, η μείζων και η ελάσσων πρόταση της ως άνω απόφασης διέλαβε τα κάτωθι: «Από τον συνδυασμό των άρθρων 111, 118 αρ. 3, 119, 216 παρ. 2, 688 παρ. και 692 παρ. 1 του Κ.Πολ.Δ. συνάγεται ότι για τήρηση της για κάθε αίτηση δικαστικής προστασίας εγγράφου προδικασίας, με ποινή απαράδεκτου, απαιτείται να αναγράφονται τα σε αυτά οριζόμενα, δηλαδή το Δικαστήριο στο οποίο απευθύνεται, το ονοματεπώνυμο και την κατοικία του αιτούντος και του καθ’ ου η αίτηση, καθώς και τον αριθμό φορολογικού μητρώου του διαδίκου που επιδίδει ή υποβάλλει το δικόγραφο (όπως το άρθρο 118 αντικαταστάθηκε από το άρθρο 1 άρθρο πρώτο παρ. 2 του Ν. 4335/2015 – ΦΕΚ Α΄87/23.7.2015. Έναρξη ισχύος από 1.1.2016 – άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 4 Ν. 4335/2015). Όταν στο δικόγραφο της αίτησης δεν περιλαμβάνονται όλα τα παραπάνω στοιχεία ή περιέχονται αυτά ασαφώς ή ελλειπώς, τότε η αίτηση απορρίπτεται ως αόριστη. Τούτο ερευνάται αυτεπάγγελτα από τον Δικαστή, γιατί ανάγεται στην προδικασία και δεν μπορεί να συμπληρωθεί ούτε με το γραπτό σημείωμα, ούτε με παραπομπή σε άλλα έγγραφα της δίκης, ούτε με την εκτίμηση των αποδείξεων (βλέπε Τζίφρα, Ασφαλιστικά μέτρα, σελ. 24, Α.Π. 915/80 ΝοΒ 29. 296)… Με αυτό το περιεχόμενο η αίτηση αρμοδίως εισάγεται προς συζήτηση ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου (άρθρα 683 παρ. 1, 22, 37 παρ. 1 ΚΠολΔ) κατά την ειδική διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων, πλην όμως τυγχάνει απορριπτέα ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας, κατά παραδοχή και του σχετικού ισχυρισμού των καθ’ ων η αίτηση, καθόσον το ένδικο δικόγραφο αυτής, το οποίο κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου στις 23-5-2016, δηλαδή μετά την έναρξη ισχύος (1.1.2016) του άρθρου 118 ΚΠολΔ όπως αυτό αντικαταστάθηκε με τις διατάξεις του Ν. 4335/2015, (επιδόθηκε δε στους καθ’ ων στις 25-5-2016 – βλ. τις υπ’ αρ. 921Β΄/25-5-2016 και 920Β΄/25-5-2016 εκθέσεις επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας Πειραιά …), δεν περιέχει τα απαραίτητα για τη θεμελίωση του στοιχεία και συγκεκριμένα δεν αναγράφεται σε αυτό ο αριθμός φορολογικού μητρώου (ΑΦΜ) των αιτούντων (του οποίου η αναγραφή απαιτείται με ποινή απαραδέκτου, σύμφωνα και με όσα αναπτύχθηκαν στη μείζονα σκέψη της παρούσας). Τέλος, τα δικαστικά έξοδα των διαδίκων πρέπει να συμψηφισθούν στο σύνολό τους, καθόσον η ερμηνεία του κανόνα δικαίου που εφαρμόσθηκε ήταν ιδιαίτερα δυσχερής (άρθρο 179 ΚΠολΔ)».
Εμμανουέλα Μανωλιδάκη, δικηγόρος
info@efotopoulou.gr
[1] Βλ. ΜονΠρΛαμ 17/2016, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ.
[2] Βλ. ΜΠΑ 4209/2016, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ.