Από τη διάταξη αυτή προκύπτει, ότι για την ύπαρξη δεδικασμένου, που στοιχειοθετεί λόγο αναίρεσης από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. ΣΤ` του ΚΠΔ, πρέπει να συντρέχουν: α) αμετάκλητη απόφαση (ή βούλευμα) που αποφαίνεται για τη βασιμότητα ή μη της κατηγορίας ή παύει οριστικά την ποινική δίωξη για μια αξιόποινη πράξη, β) ταυτότητα προσώπου και γ) ταυτότητα πράξης, ως προς το πραγματικό σκέλος της στο σύνολό του (τρόπο, χρόνο, τόπο και λοιπές ιστορικές περιστάσεις τέλεσής της) και ανεξάρτητα από το νομικό χαρακτηρισμό της, που περιλαμβάνει τόσο την πράξη του δράστη (ενέργεια ή παράλειψη), όσο και το αξιόποινο αποτέλεσμα που προκλήθηκε από αυτή, αμέσως μετά την τέλεσή της ή σε μεταγενέστερο χρόνο (ΑΠ 544/2023, ΑΠ 445/2021, ΑΠ 37/2017 ΝΟΜΟΣ).

Ως πράξη νοείται το ιστορικό γεγονός, δηλαδή η υλική πράξη και πνευματική κίνηση, με όλα τα αποτελέσματα στον εξωτερικό κόσμο, καθ` όλη τη διαδρομή και καθ` όλες τις πραγματικές και νομικές όψεις της, τις οποίες ο δικαστής έχει δικαίωμα να ερευνήσει και να αξιολογήσει αυτεπάγγελτα. Ταυτότητα, δηλαδή, της πράξης, υπάρχει όταν η νέα κατηγορία συγκροτείται εξ αντικειμένου από τα ίδια πραγματικά περιστατικά, από τα οποία απαρτίζεται κατά τα ουσιώδη αντικειμενικά στοιχεία της και η προηγούμενη κατηγορία. Ενόψει αυτών, το δεδικασμένο εξαντλείται, όχι στην ταυτότητα του εγκλήματος, αλλά στην ταυτότητα της αξιόποινης πράξης, για την οποία ασκήθηκε η ποινική δίωξη και δεν εμποδίζει νέα δίωξη για άλλη αξιόποινη πράξη, που δεν κρίθηκε, έστω και αν στα στοιχεία της πράξης αυτής περιλαμβάνεται και εκείνο, που επίσης αποτέλεσε στοιχείο του εγκλήματος, που έχει κριθεί. Δεν υφίσταται ταυτότητας πράξης και ως εκ τούτου δεδικασμένο, οσάκις τα περισσότερα αποτελέσματα μίας φυσικής πράξης, έχουν αυτοτελή υλική υπόσταση και αποτελούν εξωτερικά καθένα ίδιο έγκλημα, το οποίο δεν τέθηκε υπό την κρίση του δικαστηρίου (ΑΠ 544/2023, ΑΠ 445/2021, ΑΠ 743/2020, ΑΠ 872/2015 ΝΟΜΟΣ), όπως, επίσης όταν διαφέρει ο χρόνος τέλεσης (ΑΠ 1638/2018 ΝΟΜΟΣ), ενώ δεν έχει σημασία αν παραλλάσσει ο τρόπος συμμετοχής (ΑΠ 544/2023, ΑΠ 733/1998 ΝΟΜΟΣ) και βέβαια η ταυτότητα της πράξης προκύπτει μόνο από το διατακτικό της απόφασης ή του βουλεύματος και όχι από το αιτιολογικό, που μπορεί να χρησιμεύσει μόνο για τη διασάφηση του πρώτου (ΑΠ 544/2023, ΑΠ 320/2014 ΝΟΜΟΣ).

Η επίκληση της ύπαρξης δεδικασμένου αποτελεί αυτοτελή ισχυρισμό, που προβλέπεται από το άρθρο 57 παρ.1 του ΚΠΔ, τον οποίο ο επικαλούμενος οφείλει να αποδείξει εγγράφως, δηλαδή με την προσκομιδή του αντιγράφου της απόφασης από την οποία απορρέει και επιπροσθέτως της βεβαίωσης του αρμοδίου γραμματέα περί του αμετακλήτου αυτής. Η παραβίαση του δεδικασμένου, μπορεί να προταθεί, όπως ειδικά προβλέφθηκε στο άρθρο 510 παρ. 2 του ΚΠΔ, το πρώτον και ενώπιον του Αρείου Πάγου ως λόγος αναίρεσης κατ` απόφασης, κατά την παρ.1 στοιχ. ΣΤ` του ίδιου άρθρου, έστω και αν τα πραγματικά περιστατικά που τον θεμελιώνουν δεν προτάθηκαν στο δικαστήριο της ουσίας, ενώ εξετάζεται, σύμφωνα με το άρθρο 511 εδ. α` ΚΠΔ και αυτεπαγγέλτως (ΑΠ 420/2023, ΑΠ 721/2022, ΑΠ 1955/2019, ΑΠ 1090/2019, ΑΠ 16/2018, ΑΠ 957/2016 ΝΟΜΟΣ).

Ελένη Μακροδημήτρη, δικηγόρος

info@efotopoulou.gr

The post Δεδικασμένο και εκκρεμοδικία στην ποινική διαδικασία κατ’ άρθρο 57 ΚΠΔ –  Η παραβίασή τους ως λόγος αναίρεσης κατ’ άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. ΣΤ΄ ΚΠΔ – Έννοια κι έκταση της ταυτότητας της πράξης appeared first on Δικηγορικό Γραφείο | Ευγενία Φωτοπούλου | Δικηγόροι Αθηνών.

Η αποκλειστική προθεσμία για την άσκηση της αγωγής της περ. α` αρχίζει από τη δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως της απόφασης του Δ.Σ. του Φορέα, σύμφωνα με την παρ. 3 του άρθρου 1. Η αγωγή απευθύνεται κατά του αναγραφόμενου ως δικαιούχου του δικαιώματος στο οποίο αφορά η πρώτη εγγραφή ή κατά των καθολικών του διαδόχων. Σε περίπτωση ειδικής διαδοχής στο δικαίωμα στο οποίο αφορά η πρώτη εγγραφή, η αγωγή πρέπει να στραφεί τόσο κατά του φερόμενου με την πρώτη εγγραφή ως δικαιούχου ή των καθολικών του διαδόχων όσο και κατά των ειδικών διαδόχων αυτού. Εάν στην πρώτη εγγραφή έχει σημειωθεί ότι εκκρεμεί η εξέταση αίτησης διόρθωσης από τις Επιτροπές Εξέτασης Υποθέσεων Κτηματογράφησης του άρθρου 7Α του ν. 2308/1995 (Α` 114), η αγωγή στρέφεται υποχρεωτικά κατά του εμφανιζόμενου ως δικαιούχου στην πρώτη εγγραφή των τυχόν ειδικών ή καθολικών του διαδόχων και του αιτούντος τη διόρθωση κατά το άρθρο 6Α του ν. 2308/1995. Η άσκηση αγωγής, σύμφωνα με τα ανωτέρω, συνεπάγεται την αυτοδίκαιη λήξη της διαδικασίας ενώπιον των Επιτροπών Εξέτασης Υποθέσεων Κτηματογράφησης του άρθρου 7Α του ν. 2308/1995. [……]”

Αξίζει να σημειωθεί ότι όταν πρόκειται για αγωγή διόρθωσης πρώτων κτηματολογικών εγγραφών με χωρικές μεταβολές του ως άνω άρθρου, επειδή μία τέτοια αγωγή αποσκοπεί στην προστασία της κυριότητας και στην ακρίβεια των κτηματολογικών εγγραφών – κατ’ άρθρο 1116 του ΑΚ, αναλογικά εφαρμοζόμενου (βλ. Κων. Πλιάτσικα, Η διόρθωση ανακριβούς πρώτης κτηματολογικής εγγραφής εκδ. 2019 σελ. 322), πρέπει να διαταχθεί η διόρθωση με χωρική μεταβολή του εκάστοτε γεωτεμαχίου, ακόμη και αν τη συγκεκριμένη αγωγή δεν την άσκησαν όλοι οι συγκύριοι (590/2023 ΕΦ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ).

Ζέτα Μασσέλου

ασκ. δικηγόρος

info@efotopoulou.gr

The post Νομιμοποίηση ενός εκ των συγκυρίων προς άσκηση αγωγής διόρθωσης πρώτων κτηματολογικών εγγραφών με χωρικές μεταβολές του άρθρου 6 παρ. 2 ν. 2664/1998 appeared first on Δικηγορικό Γραφείο | Ευγενία Φωτοπούλου | Δικηγόροι Αθηνών.

Ζέτα Μασσέλου, ασκ. δικηγόρος

info@efotopoulou.gr

The post Αλλαγή όψης πολυκατοικίας: Η πολεοδομική νομιμοποίηση αυθαιρέτου δεν αναιρεί τα δικαιώματα των συνιδιοκτητών (ΑΠ70/2019) appeared first on Δικηγορικό Γραφείο | Ευγενία Φωτοπούλου | Δικηγόροι Αθηνών.

Ζέτα Μασσέλου

ασκ. δικηγόρος

info@efotopoulou.gr

The post Προσβολή πατρότητας και αναγνώριση τέκνου γεννημένου σε γάμο appeared first on Δικηγορικό Γραφείο | Ευγενία Φωτοπούλου | Δικηγόροι Αθηνών.

Κατά ρητή νομοθετική επιταγή του άρθρου 1472 παρ. 2 ΑΚ, που προστέθηκε με το άρθρο 19 παρ. 1γ΄ του ν. 2521/1997, στην ειδική περίπτωση, που ενάγων στην αγωγή προσβολής πατρότητας είναι ο άνδρας που είχε σαρκική συνάφεια με τη μητέρα (άρθρο 1469 εδ. 5 ΑΚ), η απόφαση της προηγουμένης παραγράφου (άρθρο 1472 παρ. 1 ΑΚ, ήτοι αμετάκλητη απόφαση που δέχεται την προσβολή), επιφέρει αυτοδικαίως δικαστική αναγνώριση του παιδιού από τον άνδρα αυτόν. Στην τελευταία περίπτωση, εφαρμόζεται ως προς αυτόν το άρθρο 1484 ΑΚκαι το τέκνο έχει ως προς όλα θέση τέκνου γεννημένου σε γάμο απέναντι και στους δύο γονείς και τους συγγενείς τους (βλ. Ε. Κουνουγέρη-Μανωλεδάκη ό.π., σελ. 22 επ.). Η απόφαση που δέχεται ή απορρίπτει την αγωγή προσβολής της πατρότητας είναι διαπλαστική και κατά τη ρητή επιταγή της διάταξης του άρθρου 1472 του ΑΚ, τα αποτελέσματά της επέρχονται από τη στιγμή που αυτή γίνει αμετάκλητη.

Ζέτα Μασσέλου

ασκ. δικηγόρος

info@efotopoulou.gr

The post Άσκηση αγωγής προσβολής πατρότητας από τον βιολογικό πατέρα: Παθητική νομιμοποίηση, αποτελέσματα appeared first on Δικηγορικό Γραφείο | Ευγενία Φωτοπούλου | Δικηγόροι Αθηνών.

Ζέτα Μασσέλου

ασκ. δικηγόρος

info@efotopoulou.gr

The post Τέκνο γεννημένο κατά τη διάρκεια σύμφωνου συμβίωσης: αναλογική εφαρμογή των διατάξεων για τέκνο γεννημένο κατά τη διάρκεια γάμου (1466 επ. ΑΚ και 614 επ. ΚΠολΔ) appeared first on Δικηγορικό Γραφείο | Ευγενία Φωτοπούλου | Δικηγόροι Αθηνών.

Έλενα Ψαρρού

Δικηγόρος

info@efotopoulou.gr

The post Ίδρυση Μονής σύμφωνα με το βυζαντινορωμαϊκό δίκαιο appeared first on Δικηγορικό Γραφείο | Ευγενία Φωτοπούλου | Δικηγόροι Αθηνών.

Έλενα Ψαρρού

Δικηγόρος

info@efotopoulou.gr

The post Η βοσκή ως μη αποδεκτή πράξη νομής appeared first on Δικηγορικό Γραφείο | Ευγενία Φωτοπούλου | Δικηγόροι Αθηνών.

Τα χρυσόβουλα, ανάλογα με τη σπουδαιότητα της παρεχόμενης δωρεάς, διακρίνονταν σε τρεις κατηγορίες, οι οποίες κατά σειρά πανηγυρικότητας εγγράφου ήταν: α) ο χρυσόβουλος λόγος, β) το χρυσόβουλο σιγίλιο και γ) ο χρυσόβουλος ορισμός. Τα χρυσόβουλα είναι επίσημα αυτοκρατορικά έγγραφα, ήτοι συνιστούν επίσημα δημόσια έγγραφα και αποτελούν βασική πηγή του δικαίου της Βυζαντινής περιόδου. Με τα χρυσόβουλα που έφεραν την σφραγίδα του αυτοκράτορα, ο τελευταίος συνήθως παραχωρούσε προνόμια: έκανε δωρεές σε μοναστήρια κατά κυριότητα ή τους παραχωρούσε μόνο τη νομή ή κατοχή ή παραχωρούσε φορολογικές απαλλαγές ή πλήρη φορολογική ατέλεια. Η αυτοκρατορική δωρεά με τον ανωτέρω τρόπο, συνιστά, κατά την ορθότερη άποψη, παράγωγο τρόπο κτήσεως κυριότητος και όχι πρωτότυπο. Το δικαίωμα κυριότητος που αποκτούσαν οι εκάστοτε δωρεοδόχοι με την κατά κυριότητα αυτοκρατορική παραχώρηση δεν είναι νέο, ανεξάρτητο από το παλαιό (την κυριότητα δηλαδή του Βυζαντινού Δημοσίου), αλλά προϋπέθετε την ύπαρξη κυριότητας του δωρητή και εν προκειμένω του Δημοσίου, διότι τα δωρηθέντα προέρχονταν από την περιουσία του Δημοσίου και όχι από την ιδιωτική περιουσία του αυτοκράτορα (Γεωργίου Στ. Αποστολάκη «Οι αυτοκρατορικές δωρεές στην Ιερά Μονή Πάτμου και η νομική αξία των Χρυσόβουλων Λόγων», σελ. 47, 147, Ιωάννης Κονιδάρης, το δίκαιον της μοναστηριακής περιουσίας σελ. 55 επ., Παντελή Αποστολά, Το ιδιαίτερο νομικό πλαίσιο που αφορά διαχρονικά την ακίνητη περιουσία στα Δωδεκάνησα [2017], Τ.Ν.Π. Νόμος – βλ. και αντίθετη άποψη σε ΠολΠρΡοδόπ 87/2008 [επικυρωθείσα με τις ΕφΘρακ 197/2015 και ΑΠ 781/2020, στην πρώτη εκ των οποίων όμως ο επικαλούμενος στην εκεί κριθείσα αγωγή τρόπος κτήσης κυριότητας διά Χρυσόβουλου Λόγου, αναφέρεται ως παράγωγος και όχι ως πρωτότυπος], Πάνου Λαζαράτου, Τα Αυτοκρατορικά Χρυσόβουλα των ετών 1088, 1292 και 1329 και οι Κτήσεις της Ιεράς Μονής Πάτμου, σε Τιμητικό Τόμο Ι. Κονιδάρη, σελ. 348, ο οποίος παραθέτει το σκεπτικό της ως άνω πρωτοβάθμιας απόφασης, σύμφωνα με το οποίο «οι αυτοκρατορικές δωρεές δεν συνιστούν παράγωγο τρόπο κτήσης κυριότητας, αλλά αποτελούν νόμιμους τίτλους κυριότητας που συνδυαζόμενες με άσκηση διακατοχικών πράξεων προσπορίζουν κυριότητα με πρωτότυπο τρόπο [χρησικτησία]»).

Τέλος, σε αντίθεση με τα αυτοκρατορικά χρυσόβουλα, τα «φιρμάνια» (οι διαταγές δηλαδή που εκδίδονταν στο όνομα του Σουλτάνου και έφεραν την «τουγρά», το ειδικό σήμα με το όνομά του και το όνομα του πατέρα του), απλώς αναγνωρίζουν προϋπάρχοντα δικαιώματα, εξαιτίας κάποιας αφορμής ή αμφισβήτησης, την οποία έλυσε ο σουλτάνος, δεν είναι δηλαδή παραχωρητήρια πρωτογενών δικαιωμάτων (Γ. Αποστολάκης, ό.π., σελ. 116), (148/2021 Εφετείο Δωδεκανήσου NOMOS).

Έλενα Ψαρρού

Δικηγόρος

info@efotopoulou.gr

The post Χρυσόβουλα, έγγραφο δωρεάς του Βυζαντινορωμαϊκού δικαίου, εκδοθέν από τον Αυτοκράτορα appeared first on Δικηγορικό Γραφείο | Ευγενία Φωτοπούλου | Δικηγόροι Αθηνών.

Επίσης, από τη διάταξη του άρθρου 280 παρ. 3 του Δασικού Κώδικα (ν.δ. 86/1969), που ορίζει ότι σε περίπτωση μεταβίβασης κυριότητας ή οποιουδήποτε εμπράγματου δικαιώματος σε δάσος ή δασική έκταση, με αιτία την πώληση, δωρεά ή άλλη πράξη, ο μεταβιβάζων υποχρεούται κατά την κατάρτιση του προσυμφώνου ή του οριστικού συμβολαίου να προσκομίσει, με ποινή απόλυτης ακυρότητας της δικαιοπραξίας, στο συμβολαιογράφο, που υποχρεούται να κάνει μνεία στο συμβόλαιο, δήλωση του ν.δ. 105/1969 (και ήδη του άρθρου 8 του ν. 1599/1986), στην οποία να δηλώνεται ότι το δημόσιο ουδέποτε είχε διεκδικήσει κυριότητα ή άλλο εμπράγματο δικαίωμα σ’ αυτή και εφόσον είχε εγερθεί τέτοια διεκδίκηση ή αμφισβήτηση να δηλώνεται ότι η κυριότητα του μεταβιβάζοντος έχει κριθεί έναντι του Δημοσίου είτε με απόφαση Διοίκησης είτε, με απόφαση τελεσίδικη των τακτικών δικαστηρίων και ότι σε περίπτωση υποβολής από τον μεταβιβάζοντα δήλωση στην οποία αναφέρεται ότι υπάρχει διεκδίκηση ή αμφισβήτηση του Δημοσίου ο συμβολαιογράφος είναι υποχρεωμένος να μη συντάξει το συμβόλαιο με απειλή ποινικής κύρωσης, προκύπτει ότι είναι άκυρη (άρθρο 174 ΑΚ) η μεταβίβαση δάσους ή δασικής έκτασης χωρίς την τήρηση των νόμιμων προϋποθέσεων που ορίζονται στην παραπάνω διάταξη, δηλαδή χωρίς την προσκόμιση της πιο πάνω δήλωσης (ΑΠ 1330/2008 ΤΝΠΝΜΟΣ) (227/2025 Εφετείο Δωδεκανήσου NOMOS).

Έλενα Ψαρρού

Δικηγόρος

info@efotopoulou.gr

The post Πώληση δασικής έκτασης appeared first on Δικηγορικό Γραφείο | Ευγενία Φωτοπούλου | Δικηγόροι Αθηνών.