All private law disputes can be brought to mediation, provided the parties are empowered to settle the subject matter of the dispute. There are, however, cases where it is not possible to seek recourse to mediation, and a court judgment needs to be issued. A very large number of cases, though, can be resolved out of court since their outcome depends on the free will of the parties; in fact there are many more such cases than one might imagine. Why not ask us. Tell us about your case and we can offer advice about whether it can be brought to mediation or not.

This system has been successfully employed for decades abroad, and not only helps with the more amicable settlement of disputes but also decongests the courts and consequently helps speed up the administration of justice, which at present is severely affected by unbearable delays. Although it was late in coming to Greece, if we also give mediation a chance we will soon realise that it has incalculable benefits for all those involved. We’re not just talking about the obvious ones, like freeing up the courts and shorter dispute resolution times, but also about lower costs, the ability to salvage the relationship between the parties which is almost impossible in bitter litigation battles, and the option to find a solution tailored to the needs of the parties compared to the judgment handed down by the judge, as a third party, which often comes as quite a surprise to the litigants.

Put your trust in specially accredited mediators whose goal is to help you and who will try, with the assistance of your legal counsel, to shed light on all aspects of the dispute and direct you towards the best possible solution. Often a process like this takes time. Mediation provides that time, which is not possible in the court room.

Find the accredited mediator who suits you, whom you believe can contribute effectively to a positive outcome in your case. Our firm is here to provide trust-worthy, responsible accredited mediation services with all the guarantees afforded by the applicable legislation.

Call us to learn more about mediation and find out more about everything you didn’t know until now about this remarkable alternative dispute resolution mechanism! Everyone really should give it a go.

Evgenia Fotopoulou

Accredited mediator

The post MEDIATION SERVICES appeared first on efotopoulou.

Cases that can per se be subjected to a procedure like that are medical law cases, where patients claim compensation from doctors and hospitals for non lege artis operations – therapies that they have undergone. It has to do with cases relevant to the law of obligations, but mainly to the soft law, where th amount of compensation is determined by the court, but could also be agreed upon by the parties, avoiding the expensive and time-consuming judicial procedure, which, aside from everything else, as often claimed by doctors, does not fit the prestige of the medical profession.

However, in most of the medical law cases brought to court, it is the insurance company that insured a particular doctor at a given time that is ultimately called to pay. In order for the institution of mediation to flourish in the area of medical cases, more clarity is needed as to to what extent the private contract that has been signed by the doctor and the patient after the completion of a successful mediation is binding and which, as long as one of the parties demands it, can be considered to be an enforcement order (article 9, L. 3898/2010). This document could not function as an enforcement order for a party who is not part of the agreement, as in the case of the insurance company, and I believe that this is a basic reason why mediation cannot be accepted by the majority of the doctors. Anything awarded by the court will be preferable than the result of the mediation, whereby the doctor him/herself will be called to pay, in contrast to the judicial procedure, during which the defendant doctor, calling for his/her right for third-party forced intervention and ancillary complaint, s/he renders the insurance company a party of the trial, which in the end is obliged to pay the amount.

Hence, to promote the institution, which is beneficial for the concerned parties, as well as for the attorneys themselves, we suggest an adjustment of the insurance contracts to clearly include a relevant term to the mediation since this process is being applied increasingly in our country. The doctors, in the new contracts signed with the insurance companies, could ask for the inclusion of a term that is relevant to the mediation process and the adjustment of the insurance relationship in case the doctor decides for a case to be subjected to the process. Otherwise, if there is no such provision, it will be hard for the doctor to propose mediation (or, respectively to accept such a proposal by the opposing party); thus, a great number of cases that could have ended peacefully, enjoying the privileges provided by this process that result in out-of-court solutions, are destined to be resolved in court. The medical associations in the country, having the role – among others – of informing their members, can do so as to the capabilities doctors have before signing an insurance contract, or even agree with insurance companies to recommend them to their members, provided that they meet a certain term: to allow in the insurance contract for the ability of a case to be brought to mediation. What is decided in the insurance contract regarding mediation – if, for example, each agreement will be obligatory for the insurance company or if it is just the participation of the insurance company that will be obligatory – does not concern this article as its aim is to raise concern about this issue and to clarify the options of the insurance company in case the two parties are willing to resolve the case out of court within the options provided by the law in effect regarding mediation.

Evgenia Fotopoulou

evgenia@efotopoulou.gr

The post The role of insurance companies during the process of mediation in medical law cases appeared first on efotopoulou.

προκύπτει ότι για την άσκηση αναγνωριστικής αγωγής απαιτείται αφενός ύπαρξη ή ανυπαρξία κάποιας εννόμου σχέσεως, έστω και αν γι’ αυτή δεν υπάρχει ακόμη γεννημένη αξίωση, και αφ’ ετέρου έννομο συμφέρον για την αναγνώριση της καταστάσεως αυτής.

Έννομο συμφέρον υφίσταται όταν η ύπαρξη ή ανυπαρξία της εννόμου σχέσεως είναι αμφίβολη ή αμφισβητούμενη ή όταν υπάρχει καύχηση για έννομη σχέση που δεν υπάρχει, αλλά πρέπει η σχέση αυτή να αναφέρεται στο δικόγραφο της αγωγής μαζί με τα παραγωγικά αυτής γεγονότα για να προκύπτει και το έννομο συμφέρον προς άσκηση της αγωγής αυτής (βλ. ΕφΑθηνών 2798/1998, ΑΠ 269/83 ΝοΒ 31. 1564, ΑΠ 603/1985 ΝοΒ 34. 399-400).

 Τέλος η ύπαρξη εννόμου συμφέροντος, το οποίο μπορεί να είναι υλικό ή ηθικό εξαρτάται από τις εκάστοτε περιστάσεις. Αυτό υπάρχει όταν πρόκειται για αβεβαιότητα της σχέσης από την οποία δημιουργείται για τα συμφέροντα του ενάγοντος   κίνδυνος,   είτε   άμεσος   είτε επικείμενος, είτε κίνδυνος που εξαρτάται από τη συνδρομή και άλλου μέλλοντος περιστατικού, στην αποτροπή του οποίου τείνει η ζητούμενη αναγνώριση της ακυρότητας (ΑΠ 137/1974 ΝοΒ 22, 926).  

Ειδικότερα αυτός που μεταβιβάζει την κυριότητα οικοπέδου, εφόσον αυτή συνεπάγεται τη δημιουργία οικοπέδου μη αρτίου έχει έννομο συμφέρον ηθικό αλλά κυρίως υλικό, να ζητήσει την αναγνώριση της ακυρότητας   της σύμβασης μεταβίβασης κυριότητας του ακινήτου, διότι μόνον έτσι αίρεται η αβεβαιότητα ως προς το δικαίωμα κυριότητας του, ιδίως όταν αυτό αμφισβητείται από τον εναγόμενο προς τον οποίο έχει μεταβιβασθεί (βλ. ΠΠρωτΜυτ 138/1989, ΑΠ 369/1970, ό.π.). Εξ άλλου, λόγω της φύσεως της διάταξης του άρθ. 2 του Ν.Δ. 690/1948 ως δημόσιας τάξης, σκοπός της διάταξης αυτής, σε συνδυασμό και με τις άλλες διατάξεις της πολεοδομικής νομοθεσίες, είναι η ορθή πολεοδομική διαρρύθμιση και ανάπτυξη των πόλεων και όχι   βέβαια η προστασία των συμφερόντων των αγοραστών μη αρτίων οικοπέδων.

Θεώνη Κάδρα, Δικηγόρος

e-mail: theoni@efotopoulou.gr

The post ΤΟ ΕΝΝΟΜΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΣΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΗΣ ΑΓΩΓΗΣ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟΤΕΡΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗΣ ΚΥΡΙΟΤΗΤΑΣ ΑΚΙΝΗΤΟΥ ΜΗ ΑΡΤΙΟΥ appeared first on efotopoulou.

με τον τίτλο «Απαγορεύσεις κατατμήσεων οικοπέδων», απαγορεύεται η μεταβίβαση της κυριότητας οικοπέδων που συνεπάγεται τη δημιουργία μη άρτιων οικοπέδων είτε κατά το ελάχιστο εμβαδόν, είτε κατά το ελάχιστο πρόσωπο, είτε κατά το βάθος.

Κατά δε το άρθρο 1 παρ. 1 περ. α΄ του 24/31-5-1985 Π.Δ., όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 10 παρ.1 ν.3212/2003, τα γήπεδα που ευρίσκονται εκτός των ρυμοτομικών σχεδίων των πόλεων, κωμών ή οικισμών ή εκτός των ορίων των νομίμως υφισταμένων προ του έτους 1923 οικισμών είναι άρτια και οικοδομήσιμα μόνον αν έχουν ελάχιστο εμβαδόν 4.000 τετραγωνικά μέτρα και πρόσωπο σε κοινόχρηστο δρόμο είκοσι πέντε (25) μέτρα.

Περαιτέρω ορίζεται στην παρ. 3 του ίδιου άρθρου 2 παρ. 1 του ν.δ. 690/1948 (ομοίως και στην κωδικοποιηθείσα παρ. 3 του άρθρου 417 του Π.Δ. της 14/27-7-1999) ότι κάθε δικαιοπραξία εν ζωή ή αιτία θανάτου που έχει αντικείμενο μεταβίβαση κυριότητας που απαγορεύεται από την προηγούμενη παράγραφο είναι αυτοδικαίως και εξ υπαρχής απολύτως άκυρη.

Κατά την αληθινή έννοια των διατάξεων αυτών, όπως έχουν ερμηνευθεί από τη νομολογία (βλ. ΑΠ 1476/2012, ΑΠ 696/2009, ΑΠ 1296/2006, ΠΠρΡοδ 140/2012, ΕιρΠρεβ 38/2012, ΣτΕ 1727/2012) απαγορεύεται και είναι απολύτως άκυρη η δικαιοπραξία με την οποία γίνεται μεταβίβαση της κυριότητας οικοπέδου, εξαιτίας της οποίας δημιουργούνται μη άρτια οικόπεδα. Στη δίκη διανομής μάλιστα μπορεί ο εναγόμενος, μεταξύ των άλλων ενστάσεων, να προβάλει νομίμως την ένσταση ότι με την αυτούσια διανομή δημιουργούνται μη άρτια οικόπεδα (βλ. ΑΠ 515/2013).

Όμως, δεν αποκλείεται από τις ως άνω διατάξεις η απόκτηση κυριότητος επί τμήματος οικοπέδου με έκτακτη χρησικτησία, έστω και αν αυτή επάγεται τη δημιουργία οικοπέδου μη αρτίου ή τις ως άνω σε ότι αφορά τη μείωση των ακαλύπτων αποστάσεων του ακαλύπτου ποσοστού συνέπειες (βλ. ΑΠ 894/2001 και ΑΠ 982/2007). Δηλαδή δεν απαγορεύεται και δεν είναι άκυρη η δικαιοπραξία με την οποία μεταβιβάζεται οικόπεδο το οποίο είναι ήδη μη άρτιο, ούτε αποκλείεται η απόκτηση κυριότητας σε τμήμα οικοπέδου με έκτακτη χρησικτησία, έστω και αν αυτή συνεπάγεται τη δημιουργία οικοπέδου μη άρτιου (βλ. ΑΠ 696/2009).

Θεώνη Κάδρα, Δικηγόρος

e-mail: theoni@efotopoulou.gr

The post ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΩΣ ΚΑΙ ΕΞ ΥΠΑΡΧΗΣ ΑΚΥΡΗ Η ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΚΥΡΙΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΠΡΟΚΥΠΤΟΥΝ ΜΗ ΑΡΤΙΑ ΟΙΚΟΠΕΔΑ appeared first on efotopoulou.

Περαιτέρω, στο άρθρο 114 του Ν. 2901/2001 «Κύρωση του Κώδικα Διατάξεων Φορολογίας Κληρονομιών, Δωρεών, Γονικών Παροχών, Προικών και Κερδών από Λαχεία» (ΦΕΚ Α’/266) ορίζεται ότι: «1. Κατά την ενέργεια αποσφράγισης ή απογραφής αντικειμένων που ανήκουν σε κτήση αιτία θανάτου κατά το άρθρο 2 ή σε δωρεά αιτία θανάτου και βρίσκονται στην ημεδαπή, παρίσταται και ο προϊστάμενος της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας της περιφέρειας, στην οποία ενεργείται η αποσφράγιση ή η απογραφή, ή ο οριζόμενος από αυτόν οικονομικός υπάλληλος. 2. Οι αρχές ή οι συμβολαιογράφοι, οι οποίοι ενεργούν την αποσφράγιση ή απογραφή καθώς και όσοι ζητούν τη διενέργεια αυτής, υποχρεώνονται πριν από κάθε ενέργεια να γνωστοποιήσουν εγγράφως και με απόδειξη στον προϊστάμενο της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας της περιφέρειας, στην οποία θα γίνει η Αποσφράγιση ή απογραφή, τον τόπο, την ημέρα και ώρα της ενέργειας αυτής. Η μετά τη γνωστοποίηση μη παράσταση του προϊσταμένου της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας δεν παρεμποδίζει την ενέργεια της αποσφράγισης ή απογραφής. 3. Στην έκθεση, που συντάσσεται κατά την Αποσφράγιση ή απογραφή, πρέπει απαραίτητα να γίνεται μνεία της ώρας και ημέρας της ενέργειας αυτής και να προσαρτάται το αποδεικτικό της γνωστοποίησης που έγινε προς τον προϊστάμενο της δημόσιας οικονομικής υπηρεσίας».

Μοναδική κύρωση στην περίπτωση μη τηρήσεως της υποχρεώσεως που επιβάλλει η ως άνω διάταξη είναι η επιβολή προστίμου σε βάρος του υπέχοντος την υποχρέωση αυτή, και όχι η ακυρότητα της καταρτισθείσης άνευ της παρουσίας του οικείου Οικονομικού Εφόρου απογραφής (βλ. ΣτΕ 2067/1995, δημ. ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).

Μαρία Τζαβέλα

Δικηγόρος, LL.M.

E-mail: maria@efotopoulou.gr

The post ΑΠΟΓΡΑΦΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑΣ ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΑΠΟΔΟΧΗ ΜΕ ΤΟ ΕΥΡΓΕΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΠΟΓΡΑΦΗΣ – ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΜΟΔΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΥ ΕΦΟΡΟΥ appeared first on efotopoulou.

Σχετικά με το ζήτημα της εγγύησης προβλέπεται ότι όταν παρέχεται εγγύηση στον καταναλωτή, ο προμηθευτής οφείλει να παρέχει αυτήν εγγράφως ή με άλλο τεχνικό μέσο αποτύπωσης που μπορεί να είναι διαθέσιμο και προσιτό στον καταναλωτή. Σε περίπτωση προμήθειας καινούργιων προϊόντων με μακρά διάρκεια ζωής (διαρκή καταναλωτικά αγαθά), η παροχή γραπτής εγγύησης είναι υποχρεωτική. Η εγγύηση πρέπει να περιλαμβάνει, με απλή, ευανάγνωστη και κατανοητή διατύπωση στην ελληνική γλώσσα, τουλάχιστον την επωνυμία και τη διεύθυνση του εγγυητή, το προϊόν στο οποίο αναφέρεται η εγγύηση, το ακριβές περιεχόμενο της, τη διάρκεια της και την έκταση της εδαφικής ισχύος της. Στην εγγύηση πρέπει να δηλώνονται, με σαφήνεια και πληρότητα, τα δικαιώματα που έχει ο καταναλωτής σύμφωνα με το εφαρμοστέο δίκαιο και να διευκρινίζεται ότι τα δικαιώματα αυτά δεν θίγονται από την εγγύηση. Η εγγύηση πρέπει να είναι σύμφωνη με τους κανόνες της καλής πίστης και να μην αναιρείται από υπερβολικές ρήτρες εξαιρέσεων. Η διάρκεια της εγγύησης πρέπει να είναι εύλογη σε σχέση με την πιθανή διάρκεια ζωής του προϊόντος. Ειδικά, για τα προϊόντα τεχνολογίας αιχμής, η διάρκεια της εγγύησης πρέπει να είναι εύλογη σε σχέση με το χρόνο κατά τον οποίο τα προϊόντα αυτά αναμένεται ότι θα παραμένουν σύγχρονα από τεχνολογική άποψη, αν ο χρόνος αυτός είναι συντομότερος από την πιθανή διάρκεια ζωής τους.

Περαιτέρω, εάν κατά τη διάρκεια ισχύος της εγγύησης εμφανισθεί στο προϊόν ελάττωμα και ο προμηθευτής αρνείται ή βραδύνει την επισκευή πέραν του αναγκαίου κατά περίπτωση χρόνου, ο καταναλωτής δικαιούται να ζητήσει την αντικατάσταση του προϊόντος με νέο ίσης αξίας και ποιότητας ή να υπαναχωρήσει από τη σύμβαση.

Αν ο απαιτούμενος χρόνος επισκευής υπερβαίνει τις δεκαπέντε (15) εργάσιμες ημέρες, ο καταναλωτής δικαιούται να ζητήσει την προσωρινή αντικατάσταση του προϊόντος για όσο χρόνο διαρκεί η επισκευή.

Να σημειωθεί, βέβαια, ότι σε κάθε περίπτωση επιφυλάσσεται η εφαρμογή των διατάξεων του Αστικού Κώδικα για την ευθύνη του πωλητή για πραγματικά ελαττώματα ή έλλειψη συνομολογημένων ιδιοτήτων.

Παραίτηση, φυσικά, του καταναλωτή από την προστασία του κατά τις διατάξεις του Νόμου περί προστασίας καταναλωτή, πριν από την εμφάνιση του ελαττώματος ή της έλλειψης της συνομολογημένης ιδιότητας, είναι άκυρη.

Ακόμα, λοιπόν, και να μην έχει προβλεφθεί συμβατικά η παροχή εγγύησης στους καταναλωτές με την αγορά του εκάστοτε προϊόντος, ο προμηθευτής υποχρεούται σε κάθε περίπτωση προς παροχή τέτοια διότι ισχύει αυτοδικαίως εγγύηση εκ του νόμου.

Αυτονόητο δε ότι η διάρκεια της εγγύησης θα αφικνείται τη χρονική στιγμή της παράδοσης του πωληθέντος πράγματος στον καταναλωτή, διότι δεν έχει κανένα νόημα να ξεκινάει η εγγύηση ενός προϊόντος από το χρόνο που προμηθεύεται στον έμπορο λιανικής από την κατασκευαστική εταιρία, γιατί ακριβώς αυτή (η εγγύηση) τίθεται για την προστασία του καταναλωτή και όχι του εμπόρου που το πουλά σε αυτόν, και ζήτημα προστασίας καταναλωτή γεννάται μόνο από τη χρονική στιγμή της αγοράς του εκάστοτε προϊόντος από αυτόν και σε καμία περίπτωση πιο πριν. Για τον ίδιο λόγο άλλωστε η διάρκεια της εγγύησης πρέπει να είναι εύλογη σε σχέση με την πιθανή διάρκεια ζωής του προϊόντος.

Αμυγδαλιά Τσιάρα, δικηγόρος

amygdalia@efotopoulou.gr

The post ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΓΓΥΗΣΗΣ ΕΝΟΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΙΚΟΥ ΑΓΑΘΟΥ appeared first on efotopoulou.