Η απόρριψη του αιτήματος συνεκδίκασης (246 ΚΠολΔ) ως λόγος έφεσης

Σύμφωνα με το άρθρο 246 του ΚΠολΔ: «Το δικαστήριο  σε κάθε στάση της δίκης μπορεί, αυτεπαγγέλτως ή ύστερα από αίτηση κάποιου διαδίκου, να διατάξει την ένωση και τη συνεκδίκαση περισσότερων εκκρεμών ενώπιόν του δικών ανάμεσα στους ίδιους ή διαφορετικούς διαδίκους, αν υπάγονται στην ίδια διαδικασία και κατά την κρίση του διευκολύνεται ή επιταχύνεται η διεξαγωγή της δίκης ή επέρχεται μείωση των εξόδων».

Με τη διάταξη του άρθρου 246 του ΚΠολΔ, η οποία αποτελεί έκφανση της αρχής της οικονομίας της δίκης, με σκοπό τη διευκόλυνση ή επιτάχυνση της διεξαγωγής της δίκης ή την επέλευση μείωσης των εξόδων της δίκης, ή την αποτροπή αντιφατικών αποφάσεων ή ενίοτε την προαγωγή της ουσιαστικής δικαιοσύνης και της οποίας η εφαρμογή εκτείνεται και σε όλες τις ειδικές διαδικασίες, ακόμη και σε αυτές των ασφαλιστικών μέτρων και της εκούσιας δικαιοδοσίας, παρέχεται η ΕΥΧΕΡΕΙΑ και δεν καθιερώνεται υποχρέωση, η οποία είναι ανέλεγκτη, στο δικαστήριο να διατάξει αυτεπαγγέλτως ή μετά από αίτηση κάποιου από τους διαδίκους, σε κάθε στάση της δίκης, την ένωση και συνεκδίκαση περισσοτέρων εκκρεμών ενώπιον αυτού, όχι άλλου δικαστηρίου, μεταξύ των ίδιων ή διαφόρων διαδίκων, δικών αν υπάγονται στην ίδια διαδικασία.

Επομένως, οι εκκρεμείς υποθέσεις πρέπει να είναι ενώπιον του ίδιου δικαστηρίου, ενώ είναι ανεπίτρεπτη η συνεκδίκαση υποθέσεων διαφορετικών δικαστηρίων, ακόμη και εάν το ένα από αυτά είναι ανώτερο του άλλου ή άλλης δικαιοδοσίας. Δεν θα γίνει λοιπόν αίτημα συνεκδίκασης υπόθεσης που εκκρεμεί ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου και υπόθεσης ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου, διότι θεωρείται πως κάθε μια έχει τη δική της αυτοτέλεια.

 Ενόψει της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου για τη συνεκδίκαση ή όχι των δικών, όπου συντρέχουν οι προϋποθέσεις της ως άνω διάταξης, η, παρά την ύπαρξη αυτών, απόρριψης της αίτησης έστω και σιωπηρώς, δεν μπορεί να δημιουργήσει λόγο έφεσης για την ανατροπή της απόφασης, ούτε, ο κατ’ άρθρο 559 αρ. 9 αναιρετικός έλεγχος χωρεί, γιατί η αίτηση που έμεινε αδίκαστη είναι ενδοδιαδικαστική και δεν έχει ως αντικείμενο την παροχή δικαστικής προστασίας (βλ. Βαθρακοκοίλη, Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, Τόμο Β’, σελ.144).

Καταλήγουμε λοιπόν στο συμπέρασμα, πως σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης συνεκδίκασης βάσει του άρθρου 246 του ΚΠολΔ, ο διάδικος που θα ασκήσει έφεση και του οποίου το αίτημα απορρίφθηκε, δεν μπορεί να προβάλει ως λόγο έφεσης  την απόρριψη του ως άνω αιτήματός του και να καταλογίσει στην εκκαλουμένη απόφαση αυτό το σφάλμα διότι η διάταξη αυτή αποσκοπεί σε ενδοδιαδικαστική διευκόλυνση και όχι σε παροχή δικαστικής προστασίας. Εάν ωστόσο προβάλλει αυτό τον λόγο έφεσης, αυτός θα απορριφθεί από το δικαστήριο.

Μπασιαρίδου Κατερίνα, δικηγόρος

info@efotopoulou.gr

(Πηγή: Βασίλης Βαθρακοκοίλης, Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, Ερμηνευτική-Νομολογιακή Ανάλυση (κατ’ άρθρο), Τόμος Β’, άρθρα 221-477)