Η δυνατότητα ένταξης στη διαδικασία εξαιρετέων απαιτήσεων (π.χ. του Δημοσίου) στις αιτήσεις που κατατέθηκαν προ του ν. 4336/2015, (ήτοι πριν την 14η-08-2015)
Λόγω του ότι σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 5 του ν. 4336/2015, ο οποίος τροποποίησε το ν. 3869/2010, προβλέπει ότι οι νέες ρυθμίσεις καταλαμβάνουν μόνο τις αιτήσεις που κατατίθενται μετά την εισαγωγή του ν. 4336/2015, δέον όπως ερευνηθεί πώς αντιμετωπίζονται πλέον οι εκκρεμείς υποθέσεις, στις οποίες δεν έχουν συμπεριληφθεί χρέη, τα οποία υπό το νέο καθεστώς θα μπορούσαν να υπαχθούν στη διαδικασία.
Με την παρ. 3 και 4 του άρθρ. 2 του ν. 4336/2015 προβλέπεται η δυνατότητα επανυποβολής της αίτησης, για να κατατεθεί η (νέα) αίτηση διεπόμενη από το ουσιαστικό δίκαιο του ν. 3869/2010 μετά την τροποποίηση εκ του ν. 4336/2015. Προϋπόθεση για τη δυνατότητα επανυποβολής είναι α) να έχει κατατεθεί η αρχική αίτηση πριν τις 14-08-2015 και να μην έχει συζητηθεί η αίτηση μέχρι την ίδια ημερομηνία ή να μην έχει επέλθει δικαστικός συμβιβασμός. Ουσιαστικά με τη διάταξη αυτή προβλέπεται κάτι το δικονομικώς αυτονόητο και ήδη προβλεφθέν εκ του ΚΠολΔ. Ο καταθέτων – ασκών οποιοδήποτε ένδικο βοήθημα (αγωγή ή και αίτηση( ενώπιον πολιτικού δικαστηρίου μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα παραίτησης από το δικόγραφο και να επανακαταθέσει το ίδιο ή άλλο δικόγραφο με ίδια ή άλλη ιστορική, νομική βάση και αίτημα (βλ. 741, 294 επ. ΚΠολΔ). Συνεπώς, δεν υπήρχε ανάγκη σχετικής μεταβατικής διάταξης στο άρθρο 2 παρ. 3, 4 του ν. 4336/2015.
Θέμα γεννάται στην περίπτωση που έχει ληφθεί προσωρινή διαταγή με το προηγούμενο δικόγραφο αιτήσεως, με την παραίτηση από το οποίο, κατ’ ουσίαν παύει και η ισχύς της προσωρινής διαταγής και θα πρέπει ο οφειλέτης να αιτηθεί εκ νέου με το νέο δικόγραφο. Η θεωρία[1], στο σημείο αυτό πρότεινε ορθότερη επιλογή την κατάθεση συμπληρωματικής αιτήσεως από πλευράς του οφειλέτη, στηρίζοντάς το στο ότι υπάρχει η ΥΑ 8986/14-10-2015, η οποία έχει ενσωματώσει ένα υπόδειγμα δικογράφου – αίτησης για «συμπλήρωση οφειλών». Από την άλλη όμως, η νομολογία[2], απορρίπτει την εν λόγω συμπληρωματική αίτηση, ως απαράδεκτη, κατόπιν αυτεπάγγελτης έρευνας, με την αιτιολογία, ότι εν προκειμένω συντρέχει εκκρεμοδικία, ήδη από την προηγούμενη κατάθεσης της πρώτης αίτησης περί υπαγωγής στο ν. 3869/2010.
Κωνσταντίνα Β. Πουρνάρα
Δικηγόρος
[1] Βενιέρης – Κατσάς, Εφαρμογή του Ν 3869/2010 για τα Υπερχρεωμένα Φυσικά Πρόσωπα, 20163, 200.
[2] Ειρ. 2744/2017, αδημ.