Η παραγραφή ως λόγος ανακοπής του 933 ΚΠολΔ
Σύμφωνα με την υπ’ αριθμ. 55/2026 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης: “Ειδικότερα, από τον συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 623, 626 παρ. 1 και 2, 628 παρ. 1α, 629 εδ. α και 633 του ΚΠολΔ προκύπτει, ότι το αντικείμενο της δίκης που ιδρύεται με την ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής είναι το έγκυρο ή μη της έκδοσης της τελευταίας (ΑΠ 667/2007 ΕλΔ/νη 2007-889, ΑΠ 536/1994 ΕΕΝ 1995-371, ΕφΑθ 5326/2007 ΕλΔ/νη 2008-1096 ΕφΘεσΙ637/2007 Αρμ 2008-433) . Με την κατά το άρθρο 632 και επ. του ΚΠολΔ ανακοπή κατά διαταγής πληρωμής προβάλλονται λόγοι, είτε κατά του κύρους της διαταγής για έλλειψη διαδικαστικής (τυπικής) προϋπόθεσης προς έκδοση είτε κατά της ύπαρξης της απαίτησης (ΟλΑΠ 10/1997, ΑΠ 15/2007 ΕλΔ/νη 2008-149, ΑΠ 376/2002 ΕλΔ/νη 2003-438).
Συνεπώς, ισχυρισμοί που δεν υπήρχαν κατά την έκδοση της διαταγής πληρωμής δεν επιδρούν στο έγκυρο της έκδοσης της, οπότε τα επιγενόμενα της έκδοσής της περιστατικά (π.χ. εξόφλησης, παραγραφής σε επιδικία κ.λ.π.) δεν μπορούν να αποτελέσουν λόγους της ανακοπής των άρθρων 632επ. του ΚΠολΔ, ούτε να προταθούν με οποιοδήποτε τρόπο στη σχετική δίκη, αφού εξ ορισμού δεν υπήρχαν κατά την έκδοση της διαταγής πληρωμής και άρα, κατά τα παραπάνω, δεν είναι λογικώς δυνατόν να επιδρούν στο έγκυρο της έκδοσης. Τα ως άνω επιγενόμενα της έκδοσης περιστατικά μόνο μέσω της κατά το άρθρο 933 του ΚΠολΔ ανακοπής κατά της εκτέλεσης μπορούν να προταθούν, αφού ο οψιγενής ισχυρισμός δεν μπορούσε αντικειμενικά να προταθεί στη δίκη επί της ανακοπής κατά της διαταγής πληρωμής και άρα δεν καταλαμβάνεται από το δεδικασμένο (βλ. ΑΠ 667/2007 ο.π, ΑΠ 1538/2004 ΕλΔ/νη 46-760, ΑΠ 201/2003 ΕλΔ/νη 45-417, ΕφΑθ. 5326/2007 ΕλΔ/νη 2008-1096 ΕφΛαμ206/2009 ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ).”
Ζέτα Μασσέλου, ασκ. δικηγόρος
info@efotopoulou.gr