Ειρηνοδικείο Αμαρουσίου 1157/2017 (αδημ., απόφαση από υπόθεση του γραφείου μας) – ρύθμιση χρεών καρκινοπαθούς δανειολήπτριας (πρώην μικρεμπόρου – μοδίστρας) και εξαίρεση από την εκποίηση της μοναδικής πρώτης κατοικίας της – υψηλό κόστος διαβίωσης λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας της ιδίας και του συζύγου της
- Πραγματικά περιστατικά υπόθεσης επί της οποίας εκδόθηκε η υπ’ αρ. 1157/2017 απόφαση του Ειρηνοδικείου Αμαρουσίου, βλ. το κείμενο της απόφασης πατώντας εδώ):
Η αιτούσα, έγγαμη και ηλικίας 61 ετών, διατηρούσε από 1-1-1990 μέχρι και 7-6-2013 ατομική επιχείρηση με κύρια δραστηριότητα την κατασκευή γυναικείων ενδυμάτων με σύστημα φασόν με εργαστήριο και την επιδιόρθωση ενδυμάτων, ενοικιάζοντας έναν ημιυπόγειο χώρο περίπου 50 τ.μ., χωρίς να απασχολεί προσωπικό, καθώς εργαζόταν η ίδια και ο σύζυγός της. Λόγω της εμφάνισης σοβαρών προβλημάτων υγείας από το 2013 (καρκίνωμα ρινοφάρρυγα με εγκεφαλικές μεταστάσεις της ιδίας, λόγω του οποίου της αναγνωρίστηκε ποσοστό αναπηρίας 80%, και καρκίνου στο ορθό του συζύγου της) περιήλθε σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής, καθώς αναγκάστηκε να διακόψει την ατομική της επιχείρηση. Τόσο η ίδια, όσο και ο σύζυγός της έχουν έκτοτε υποβληθεί σε χειρουργικές επεμβάσεις και υποβάλλονται σε ακτινοθεραπείες και χημειοθεραπείες. Λόγω του ότι είναι αμφότεροι καρκινοπαθείς, τα μηνιαία έξοδά τους έχουν αυξηθεί κατακόρυφα, ενώ τα εισοδήματά που λαμβάνουν από τις συντάξεις τους δεν επαρκούν για την αποπληρωμή των δόσεων προς τους Πιστωτές.
- Τελικά το Δικαστήριο έκρινε:
Τα έσοδα από την ατομική επιχείρηση της αιτούσας δεν ήταν τέτοιου ύψους που να της προσδίδουν εμπορική δραστηριότητα, η δε επιχείρηση στεγαζόταν σε πολύ μικρό χώρο (ημιυπόγειο 50 τ.μ.) που δεν έφερε ιδιαίτερο εξοπλισμό, ενώ δεν απασχολούσε προσωπικό (καθώς εργαζόταν η ίδια με τον σύζυγό της). Συνεπώς, σύμφωνα με την κρίση του Δικαστηρίου, παρ’ όλο που κατά σύνηθες επάγγελμα η αιτούσα ασκούσε εμπορικές πράξεις, το κέρδος της από αυτή τη δραστηριότητα αποτελούσε προϊόν σωματικής καταπόνησης της ιδίας και της οικογένειάς της. Ενόψει αυτών, οι δραστηριότητές της, της προσέδωσαν την ιδιότητα της μικρεμπόρου, η οποία δεν εμποδίζει την υπαγωγή της στις διατάξεις του Ν. 3869/2010.
Το Δικαστήριο δέχθηκε επίσης ότι λόγω του η αιτούσα και ο σύζυγός της είναι καρκινοπαθείς, αντιμετωπίζουν υψηλά έξοδα διαβίωσης (μόνο για ιατρικά έξοδα δαπανούν το μήνα 800 ευρώ). Από τον Φεβρουάριο του 2017 ξεκίνησε να λαμβάνει σύνταξη η ίδια ποσού 1.230 ευρώ, και ποσού 571 ευρώ ο σύζυγός της. Λόγω του υψηλού κόστους διαβίωσης που πηγάζει από τα ιατρικά έξοδα του ζευγαριού (ποσού 1.550 ευρώ μηνιαίως), το Δικαστήριο έκρινε ότι θα πρέπει να ρυθμιστούν οι οφειλές της αιτούσας ως εξής: 1) επί μία τριετία (δηλ. 36 μήνες) δίνοντας μηνιαία δόση 200 ευρώ (συμμέτρως στους Πιστωτές της) και 2) επί 180 μήνες δίνοντας μηνιαία δόση 287,21 ευρώ για την διάσωση της πρώτης κατοικίας της (δηλαδή θα καταβάλλει το διάστημα αυτό ποσό που δεν θα υπερβαίνει το 80% της αντικειμενικής αξίας της πρώτης κατοικίας της), με περίοδο χάριτος 3 ετών για να μην συμπέσει η πρώτη ρύθμιση με την δεύτερη, με σκοπό την απαλλαγή της με την τήρηση των όρων της ρύθμισης, εξαιρουμένης της εκποίησης της κύριας κατοικίας της.
Μαρία Τζαβέλα
Δικηγόρος, LL.M.
E-mail: info@efotopoulou.gr