Κατά ποιας πράξης ασκείται η αίτηση ακύρωσης όταν προβλέπεται από το νόμο η άσκηση ενδικοφανούς προσφυγής;
Επειδή, τέλος, στο άρθρο 45 (παρ. 2) του π.δ/τος 18/1989 (ΦΕΚ 8 Α¨) ορίζονται τα εξής: «Η αίτηση ακυρώσεως είναι απαράδεκτη αν στρέφεται κατά εκτελεστής πράξης, κατά της οποίας προβλέπεται από το νόμο ενδικοφανής προσφυγή, που ασκείται κατά νόμο μέσα σε ορισμένη προθεσμία ενώπιον του οργάνου που έχει εκδώσει την πράξη ή άλλου οργάνου και καθιστά δυνατή την επανεξέταση της υπόθεσης κατ’ ουσίαν. Στην περίπτωση αυτή η αίτηση ακυρώσεως επιτρέπεται μόνο κατά της πράξης που εκδίδεται επί της προσφυγής. Αν παρέλθει η προθεσμία που τάσσει τυχόν ειδικώς ο νόμος για την έκδοση αποφάσεως επί της ανωτέρω προσφυγής ή, σε περίπτωση που δεν τάσσεται τέτοια προθεσμία, αν παρέλθει άπρακτο τρίμηνο από την υποβολή της προσφυγής, η αίτηση ακυρώσεως ασκείται κατά της τεκμαιρόμενης, από την πάροδο της προθεσμίας, απορρίψεως της προσφυγής. Με την αίτηση ακυρώσεως που ασκήθηκε κατά της τεκμαιρόμενης απόρριψης λογίζεται ότι συμπροσβάλλεται και η απόφαση επί της προσφυγής που τυχόν εκδόθηκε οποτεδήποτε έως τη συζήτηση. Η απόφαση αυτή μπορεί πάντως και αυτοτελώς να προσβληθεί με αίτηση ακυρώσεως». Από τον συνδυασμό των άρθρων 4 του π.δ/τος 61/1999 αφενός και 45 (παρ. 2) του π.δ/τος 18/1989 αφετέρου, που παρατίθενται ανωτέρω, προκύπτει ότι στην περίπτωση άσκησης της προβλεπόμενης ενδικοφανούς προσφυγής κατά πράξης με την οποία απορρίπτεται αίτημα ασύλου, ως μόνη εκτελεστή, προσβαλλομένη με αίτηση ακυρώσεως, πράξη λογίζεται, εφόσον δεν έχει εκδοθεί ρητή πράξη επί της προσφυγής, η τεκμαιρομένη, λόγω παρόδου της ειδικώς τασσόμενης προθεσμίας των ενενήντα ημερών (ή των τριάντα ημερών στην περίπτωση των πράξεων που εκδίδονται με την ταχύρρυθμη διαδικασία), απόρριψη της προσφυγής (βλ.ΣτΕ 1653/2010, 1463/2010, 4154/2009). Επειδή, με τα δεδομένα αυτά και ενόψει των διατάξεων που προπαρατέθηκαν, η προσβαλλόμενη, με την κρινόμενη αίτηση (υπ` αριθ. πρωτ. 95/116352/15-11-2007), απόφαση του Προϊσταμένου του Κλάδου Ασφαλείας και Τάξης του Αρχηγείου της Ελληνικής Αστυνομίας, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα να αναγνωρισθεί η αιτούσα ως πρόσφυγας και να της χορηγηθεί πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα, προσβάλλεται απαραδέκτως, διότι υπόκειται στην, κατ’ άρθρο 4 (παρ.4) του π.δ/τος 61/1999, ενδικοφανή προσφυγή, η απόφαση επί της οποίας θα ήταν και η μόνη παραδεκτώς, από άποψη εκτελεστότητας, προσβαλλόμενη πράξη (ΣτΕ 1522/2009, 3077/2007, 1166/2013 ΔΕΦ ΑΘ (ΑΚΥΡ).
Λένα Πολύζου
Δικηγόρος
Email: info@efotopoulou.gr