Νομική φύση του ιδιωτικού συμφωνητικού επιμέλειας και επικοινωνίας με τα ανήλικα τέκνα και χρονική ισχύς απόφασης ασφαλιστικών μέτρων επικοινωνίας πριν το Ν. 4172/2013
Στην υπ’ αρ. 23/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αλεξανδρούπολης (που εκδόθηκε κατόπιν χειρισμού της υπόθεσης από το γραφείο μας εκπροσωπώντας την αιτούσα μητέρα – αποκλειστικός χειρισμός από τη δικηγόρο Θεώνη Κάδρα)
που εκδόθηκε κατόπιν αιτήσεως ανάκλησης προγενέστερης απόφασης ασφαλιστικών μέτρων του ίδιου Δικαστηρίου σχετικά με το δικαίωμα της επικοινωνίας του μη συνοικούντα πατέρα με τις ανήλικες κόρες του, κρίθηκε αφενός το ζήτημα της φύσης του ιδιωτικού συμφωνητικού περί επιμέλειας και επικοινωνίας που επικυρώνεται μαζί με την αίτηση συναινετικού διαζυγίου, και αφετέρου το ζήτημα της χρονικής ισχύος της απόφασης ασφαλιστικών μέτρων πριν το Ν. 4172/2013.
Συγκεκριμένα στην ως άνω απόφαση κρίθηκε ότι μέχρι το αμετάκλητο της απόφασης του συναινετικού διαζυγίου που επικυρώνει το υποχρεωτικά κατά το 1441ΑΚ συνυποβαλλόμενο προς επικύρωση ιδιωτικό συμφωνητικό επιμέλειας και επικοινωνίας των τέκνων είναι σε ισχύ η προγενέστερη εκδοθείσα απόφαση ασφαλιστικών μέτρων περί των ζητημάτων αυτών. Η απόφαση αυτή που ρυθμίζει προσωρινά την επικοινωνία γονέα με τέκνο, εκδοθείσα κατά τη διάσταση των συζύγων, αποβάλλει την ισχύ της σε περίπτωση λύσης του γάμου με διαζύγιο λόγω δημιουργίας νέας νομικής και πραγματικής κατάστασης όταν η απόφαση διαζυγίου καταστεί αμετάκλητη και όχι από την έκδοσή της (Ι.Χαμηλοθώρης, Ασφαλιστικά μέτρα, έκδ.2012, σελ.468).
Η συμφωνία των συζύγων για την επιμέλεια των ανηλίκων τέκνων τους και την επικοινωνία τους με αυτά, που λαμβάνει χώρα υποχρεωτικά απ αυτούς στα πλαίσια της έκδοσης συναινετικού διαζυγίου του άρθρου 1441 ΑΚ, αποτελεί ιδιόρρυθμη σύμβαση οικογενειακού δικαίου, ισχύει δε για χρόνο μετά τη λύση του γάμου και δεσμεύει αυτούς μέχρι να ρυθμιστεί δικαστικά η επιμέλεια και η επικοινωνία κατά την ΑΚ 1513 (Β. Βαθρακοκοίλη, Το Νέο Οικογενειακό Δίκαιο, έκδ.2000, Άρθρο 1441, σελ.524).
Επίσης, κρίθηκε ότι η προγενέστερη απόφαση των ασφαλιστικών μέτρων, της οποίας αιτούμασταν την ανάκληση λόγω μεταβολής των συνθηκών είχε εκδοθεί το Δεκέμβριο του 2012, χρονικό διάστημα που το άρθρο 693 παρ.1 ΚΠολΔ δεν έθετε ανώτατο όριο άσκησης τακτικής αγωγής, σε περίπτωση διατάξεως ασφαλιστικού μέτρου πριν την άσκηση της αγωγής για την κύρια υπόθεση. Δεν έθετε δηλαδή προθεσμία 30 ημερών από τη δημοσίευση της απόφασης, η παρέλευση της οποίας αίρει αυτοδικαίως το ασφαλιστικό μέτρο, όπως ισχύει σήμερα, μετά την τροποποίηση του άρθροα 693 παρ. 1 ΚΠολΔ με το άρθρο 105 παρ.3 του Ν.4172/2013, που ισχύει κατ’ άρθρο 112 του ιδίου νόμου από τις 23.07.2013, η δε Δικαστής που εξέδωσε την εν λόγω προγενέστερη απόφαση ασφαλιστικών μέτρων δεν είχε θέσει προθεσμία στους διαδίκους προς άσκηση τακτικής αγωγής για την κύρια υπόθεση επιμέλειας και επικοινωνίας με τα τέκνα τους, και μη έχοντας οι διάδικοι ασκήσει εισέτι αγωγή για την κύρια υπόθεση, έκρινε ότι βρίσκεται σε ισχύ η προγενέστερη απόφαση των ασφαλιστικών μέτρων, της οποίας αιτούμασταν την ανάκληση.
Θεώνη Κάδρα, Δικηγόρος
e-mail: info@efotopoulou.gr