Ορισμένο αίτησης Ν. 3869/2010 – περιεχόμενο του προτεινόμενου σχεδίου διευθέτησης των οφειλών
Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 1 και 4 παρ. 1 του ν. 3869/2010 σαφώς προκύπτει ότι, για το ορισμένο της αίτησης ρύθμισης οφειλών υπερχρεωμένου φυσικού προσώπου, ο αιτών οφειλέτης πρέπει να εκθέτει σε αυτή ότι είναι φυσικό πρόσωπο, στερούμενο πτωχευτικής ικανότητας, ότι έχει ληξιπρόθεσμα χρέη προς τρίτους, τα οποία υπάγονται στις ρυθμίσεις του νόμου, ότι περιήλθε σε μόνιμη αδυναμία πληρωμής αυτών των χρεών, ότι απέτυχε η προσπάθεια εξωδικαστικού (ήδη προδικαστικού) συμβιβασμού με τους πιστωτές του, και ότι δεν έχει υπάρξει άλλη απαλλαγή από τα χρέη του στο παρελθόν με βάση το νόμο. Επιπλέον, πρέπει να εκθέτει ποιοι είναι οι πιστωτές του, με πλήρη στοιχεία, ποιες είναι οι απαιτήσεις τους κατά κεφάλαιο, τόκους και έξοδα, να περιγράφει την οικογενειακή, του κατάσταση (έγγαμος, άγαμος, διαζευγμένος, εάν έχει προστατευόμενα μέλη, τα οποία υποχρεούται εκ του νόμου να διατρέφει), τα εισοδήματα του ίδιου και της συζύγου του και τα περιουσιακά του στοιχεία. Τέλος, πρέπει να περιλάβει στην αίτησή του σαφές και ορισμένο σχέδιο διευθέτησης των οφειλών του, που να περιέχει ρύθμιση για όλους τους πιστωτές και τις απαιτήσεις τους, αίτημα δικαστικής ρύθμισης των οφειλών του, επί αποτυχίας δικαστικού συμβιβασμού και διάσωσης (εξαίρεσης από την εκποίηση) της κύριας κατοικίας του. Πλέον των ανωτέρω ουδέν έτερο στοιχείο απαιτείται για την πληρότητα της εν λόγω αίτησης (ΜονΠρωτΝαυπλ 694/2016, ΜονΠρωτΛαμ 65/2016, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, Αθ. Κρητικός, Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων, έκδοση 2016, σελ. 115 επ.).
Ειδικότερα, η παράλειψη αναφοράς στην αίτηση του οφειλέτη αξιόλογων περιουσιακών στοιχείων και εισοδημάτων αποτελεί θέμα που αφορά όχι στην κατά νόμο πληρότητα της αίτησης, αλλά στην ειλικρίνεια του περιεχομένου της, η οποία προβλέπεται και ρυθμίζεται από το άρθρο 10 του ν. 3869/2010. Σύμφωνα με την τελευταία αυτή διάταξη, η παράβαση του οφειλέτη είναι νομικά αξιόλογη, εφόσον στηρίζεται σε δόλο ή βαριά αμέλεια του οφειλέτη και προβάλλεται με αίτηση οποιουδήποτε πιστωτή, η οποία πρέπει να υποβληθεί μέσα σε ορισμένη προθεσμία. Επομένως, απαιτείται η προβολή τέτοιας αίτησης του πιστωτή να διατυπώνεται κατά τρόπο σαφή και ορισμένο, δηλαδή να αναφέρεται ποια συγκεκριμένα περιουσιακά στοιχεία παρέλειψε ο αϊτών οφειλέτης να διαλάβει στην αίτησή του (βλ. ΜονΠρωτΣύρου 110/2015, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, Αθ. Κρητικό, ό.π., υπό άρθρο 4, αριθμ. 205 και 207, σελ. 182-183).
Τέλος, αναφορικά με το σχέδιο ρύθμισης των οφειλών που προτείνει ο οφειλέτης, τούτο διαμορφώνεται κατά την ελεύθερη κρίση του, καθόσον δεν επιβάλλεται από το νόμο κάποιο ελάχιστο περιεχόμενο ή περιορισμός. Έτσι, αρκεί το σχέδιο να έχει έστω κάποιο περιεχόμενο-αίτημα, το οποίο πρέπει να καταλαμβάνει όλους τους πιστωτές που υπάγονται στη διαδικασία. Δεν είναι, όμως, απαραίτητο να αναφέρεται συγκεκριμένο ποσό που θα καταβάλλεται μηνιαίως στους πιστωτές ούτε υποχρεούται ο οφειλέτης να επιμερίσει επακριβώς το προτεινόμενο ποσό που θα καταβληθεί στους πιστωτές του και να προβεί σε λεπτομερή καταγραφή των καταβολών, ούτε να αναλύσει τον τρόπο μέσω του οποίου θα μπορέσει να τηρηθεί το προτεινόμενο σχέδιο αποπληρωμής των χρεών, αλλά αρκεί και απλή αναφορά σε μηνιαία καταβολή ή σε αδυναμία καταβολής (βλ. I. Βενιέρη-Θ. Κατσά, Εφαρμογή του ν. 3869/2010 για τα υπερχρεωμένα φυσικά πρόσωπα, έκδοση 3η, παρ. 505-509, σελ. 246-248, Αθ. Κρητικό, ό.π., υπό άρθρο 8, αριθμ. 71, σελ. 335).
Μαρία Τζαβέλα
Δικηγόρος, LL.M.
E-mail: info@efotopoulou.gr