Παθητική νομιμοποίηση στο δικόγραφο της ανακοπής

Επειδή, με την παράγραφο 7 του άρθρου 28 του ν. 2579/1998 (Α΄31), η οποία διατηρήθηκε σε ισχύ και μετά την έναρξη ισχύος του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας (άρθρο 285 παρ. 2 περ. ζ΄) [ΣτΕ 2808/2010], ορίζεται ότι: «Στις περιπτώσεις που υπηρεσίες του Δημοσίου, εφαρμόζοντας τις διατάξεις του ν.δ. 356/1974 (ΦΕΚ 190 Α΄), επιμελούνται για την είσπραξη εσόδων άλλων νομικών προσώπων, υπέρ των οποίων εφαρμόζονται οι διατάξεις αυτές, στις σχετικές δίκες που δημιουργούνται, δεν νομιμοποιείται να παρίσταται ως διάδικο το Δημόσιο, αλλά το ενδιαφερόμενο νομικό πρόσωπο». Περαιτέρω, στο άρθρο 221 του κυρωθέντος με το άρθρο πρώτο του ν. 2717/1999 (Α΄ 97) Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας ορίζεται ότι: «1…2. Το δικόγραφο της ανακοπής, εκτός από τα στοιχεία που προβλέπουν οι διατάξεις του άρθρου 45, πρέπει απαραιτήτως να μνημονεύει με ακρίβεια την προσβαλλόμενη πράξη και τον εκδότη της……» Εξάλλου, στο άρθρο 45 του ως άνω Κώδικα ορίζεται ότι: «1. Το δικόγραφο, εκτός από τα στοιχεία που απαιτούν ειδικότερες διατάξεις, πρέπει να προσδιορίζει σαφώς το είδος και το αντικείμενό του και να αναφέρει: α) το δικαστήριο στο οποίο απευθύνεται, β) τον τόπο και το χρόνο της σύνταξής του και γ) αν υποβάλλεται μεν από φυσικό πρόσωπο, το όνομα, επώνυμο, πατρώνυμο και την ακριβή διεύθυνση της κατοικίας και του χώρου εργασίας του ίδιου, …αν υποβάλλεται δε από νομικό πρόσωπο….. 2…..5… …» και στο αρ. 46 ότι: «Δικόγραφο, που δεν περιέχει τα προβλεπόμενα από τις παρ. 1 και 5 του προηγούμενου άρθρου στοιχεία, είναι άκυρο, εκτός αν αυτά προκύπτουν από την εκτίμηση του όλου περιεχομένου του». Ενώ στο άρθρο 222 ότι: «1. Ως προς την προδικασία που πρέπει να τηρηθεί εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις των άρθρων 126 έως και 131… 2. Ως προς την κύρια διαδικασία εφαρμόζονται αναλόγως οι διατάξεις των άρθρων 132 έως και 143.». Στο άρθρο 126 του ίδιου Κώδικα ορίζεται ότι: «1. Τα ένδικα βοηθήματα ασκούνται με δικόγραφο, ….» και στο άρθρο 128 ότι: «1. Αντίγραφο του δικογράφου που κατατέθηκε …., επιδίδεται, με τη φροντίδα της γραμματείας, στους καθ’ ων τούτο στρέφεται, …. Ειδικώς, αν πρόκειται για ένδικο βοήθημα που στρέφεται κατά πράξης οργάνου του Δημοσίου, με την οποία εγκρίθηκε πράξη νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, η επίδοση γίνεται και προς το νομικό πρόσωπο, καθίσταται δε διάδικος και αυτό. 2. Η γραμματεία φροντίζει, επίσης, ώστε να επιδοθούν κλήσεις προς τους διαδίκους για να παρασταθούν κατά τη συζήτηση της υπόθεσης στο ακροατήριο.. …». Επειδή, από το συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων, συνάγεται ότι, το κύρος του δικογράφου της ανακοπής, κατά πράξης του Δημοσίου που εκδόθηκε κατά τη διαδικασία είσπραξης εσόδου άλλου νομικού προσώπου (το οποίο και μόνον νομιμοποιείται, κατά την ανωτέρω διάταξη της παρ. 7 του αρ. 28 του ν. 2579/1998, να παρίσταται στη δίκη της ανακοπής), δεν εξαρτάται από τη ρητή μνεία του νομικού αυτού προσώπου, αλλά από τον προσδιορισμό του αντικειμένου της διαφοράς, από τον οποίο προκύπτει το νομικό πρόσωπο υπέρ του οποίου το Δημόσιο επιμελήθηκε την είσπραξη. Άλλωστε, η ανακοπή, ασκείται μόνο με κατάθεση του δικογράφου στη γραμματεία του αρμόδιου δικαστηρίου, χωρίς να απαιτείται κοινοποίησή της από τον ανακόπτοντα στον παθητικώς νομιμοποιούμενο διάδικο, προς τον οποίο, άλλωστε, διενεργούνται οι απαιτούμενες κοινοποιήσεις του δικογράφου της ανακοπής και της πράξης περί ορισμού δικασίμου με επιμέλεια της γραμματείας του διοικητικού δικαστηρίου. Συνεπώς, ο μη ορθός προσδιορισμός στο δικόγραφο της ανακοπής της αρχής η οποία νομιμοποιείται παθητικώς, δεν συνεπάγεται, υπό τις ανωτέρω προϋποθέσεις, την ακυρότητα αυτού, ενώ η παράλειψη ή η μη νόμιμη ενέργεια σε αυτήν των κοινοποιήσεων δεν συνεπάγεται το απαράδεκτο της ανακοπής, αλλά την αναβολή της συζήτησης, εφόσον δεν παραστεί κατ΄ αυτή εκπρόσωπός της ή παραστεί μεν, αλλά προβάλλει σχετική αντίρρηση (πρβλ. ΣτΕ 3514/2011, 3107/2006, 3310/1997, 4014, 2637/1996, 3485/1994)».

Λένα Πολύζου, δικηγόρος

Email: info@efotopoulou.gr