Πλαίσιο δικαιοδοσίας του παραπεμπτικού δικαστηρίου κατόπιν ασκηθείσας αναίρεσης σύμφωνα με τον ΚΠΔ. Συνέπειες καθολικής αναίρεσης αποφάσεως. Επανεξέταση όλης της υπόθεσης από το δευτεροβάθμιο δικαστήριο μετά την παραπομπή (ΑΠ 227/2010, δημ. ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ -1240/2007, δημ. ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ)
Σύμφωνα με το άρθρο 524 παρ. 2ΚΠΔ, αναιρεθείσης της αποφάσεως, εάν η νέα συζήτηση, διατάχθηκε συνεπεία αιτήσεως αναιρέσεως που έγινε μόνο από ή υπέρ του καταδικασθέντος, το δικαστήριο της παραπομπής έχει δικαιοδοσία να εξετάσει εξ υπαρχής την υπόθεση όταν η απόφαση αναιρέθηκε εξ ολοκλήρου, αν όμως η αναίρεση υπήρξε μερική, δεν θίγεται η απόφαση κατά τις λοιπές αυτής διατάξεις για τις οποίες έχει καταστεί αμετάκλητη. Ειδικότερα αν αναιρεθεί καταδικαστική απόφαση μόνο ως προς την διάταξή της, που αναφέρεται στην τέλεση μιας ορισμένης μόνο αξιόποινης πράξης, επί περισσοτέρων αξιοποίνων πράξεων, για τις οποίες καταδικάσθηκε ο κατηγορούμενος, συνακόλουθα δε και ως προς την ποινή αυτής και την συνολική γενικά ποινή, έχει κριθεί πλέον η ενοχή ως προς τις λοιπές αξιόποινες πράξεις. Το Δικαστήριο της ουσίας στο οποίο παραπέμπεται κατά το άρθρο 519ΚΠΔ, η υπόθεση, περιορίζεται στην εξέταση μόνο της αξιόποινης πράξης για την οποία έγινε η παραπομπή της υποθέσεως και δεν έχει εξουσία να ερευνήσει εκ νέου την ενοχή του κατηγορουμένου ως προς τις λοιπές αξιόποινες πράξεις για τις οποίες η κρίση περί ενοχής έχει καταστεί αμετάκλητη, αν δε το πράξει ιδρύεται ο λόγος αναιρέσεως για υπέρβαση εξουσίας (510 παρ. 1 Η’ΚΠΔ). Μετά την απόφαση επί της ενοχής για την πράξη, ως προς την οποία αναιρέθηκε η απόφαση, η οποία μπορεί να είναι και μια μερικότερη πράξη ενός κατ εξακολούθηση εγκλήματος, το δικαστήριο της παραπομπής προβαίνει σε νέα επιμέτρηση της ποινής για το συγκεκριμένο έγκλημα και στη συνέχεια στον καθορισμό νέας συνολικής ποινής, χωρίς να μπορεί να χειροτερεύσει τη θέση του κατηγορουμένου.
Επιπρόσθετα, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 519 και 524 τουΚΠΔ, επί καθολικής αναιρέσεως της αποφάσεως του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου, η υπόθεση επανακτά την εκκρεμότητά της και το δευτεροβάθμιο αυτό Δικαστήριο, στο οποίο παραπέμπεται υπόθεση, εξετάζει εξ αρχής την όλη υπόθεση, μέσα στα πλαίσια του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της εφέσεως, μη δεσμευόμενο από τα φερόμενα ως γενόμενα αποδεκτά πραγματικά περιστατικά, διότι με τη δημοσίευση της αναιρετικής αποφάσεως οι διάδικοι επανέρχονται στην κατάσταση που διατελούσαν μέχρι την έκδοση τη αποφάσεως που αναιρέθηκε, με μόνο τον περιορισμό που επιβάλλεται από το άρθρο 470ΚΠΔ, δηλαδή να μη χειροτερεύσει η θέση του κατηγορουμένου.
Κωνσταντίνα Β. Πουρνάρα
Δικηγόρος