Συναίνεση βιολογικού πατέρα εκτός γάμου και μη αναγνωρισθέντος τέκνου προς υιοθεσία

Επειδή ως γονέας που πρέπει να συναινέσει θεωρείται το πρόσωπο που έχει συνδεθεί νομικά με το παιδί, δεν αρκεί ως υπόβαθρο για την συναίνεση η απλή βιολογική συγγένεια.

 

Έτσι, «δεν υπάρχει» ως γονέας (και δεν απαιτείται η συναίνεσή του) ο βιολογικός πατέρας παιδιού γεννημένου χωρίς γάμο που δεν έχει προβεί στην αναγνώρισή του (βλ. ενδεικτικά ΠολΠρΘεσ 1453/2007 Αρμ 2008.231). Επομένως, σύμφωνα με την κρατούσα άποψη στην θεωρία και στη νομολογία, δεν απαιτείται η συναίνεση του φυσικού πατέρα του εκτός γάμου και μη αναγνωρισθέντος τέκνου, καθόσον σε περίπτωση έλλειψης γάμου, δεν υπάρχει κατά νόμο πατέρας του τέκνου και ως εκ τούτου δεν τίθεται θέμα συναίνεσής του στην αιτούμενη υιοθεσία (βλ. και ΠολΠρΘεσ 9852/2001 Αρμ 2001.965, Κουνουγέρη – Μανωλεδάκη, Οικογενειακό Δίκαιο, β’ έκδοση 1998, τομ. β’, σελ. 287, Βαθρακοκοίλη, το νέο Οικογενειακό Δίκαιο, 2000, 1099).

Από την άλλη πλευρά ακόμη και αν η σύνδεση του παιδιού με τον πατέρα έγινε με δικαστική αναγνώριση της πατρότητας, στην οποία ο πατέρας αντιδίκησε, πρέπει να γίνει δεκτό ότι απαιτείται και η δική του συναίνεση, ανεξάρτητα αν του έχει ή όχι ανατεθεί η γονική μέριμνα (ΑΚ 1515 παρ. 3).

Παρ’ όλα αυτά έχει διατυπωθεί η άποψη και για λόγους απάλειψης των διακρίσεων των χωρίς γάμο γεννημένων γονέων, ότι είναι αναγκαίο, προκειμένου να μην υπάρχει παραβίαση της «οικογενειακής ζωής» κατά το άρθρο 8 της ΕΣΔΑ, να συναινεί στην υιοθεσία και ο απλώς βιολογικός πατέρας, που δεν έχει κανένα νομικό δεσμό με το παιδί, παρά μόνο μία de fact οικογενειακή σχέση μαζί του (βλ. και απόφαση Keegan εναντίον Ιρλανδίας [26-05-1994]).

 

Μαρία Τζαβέλα

Δικηγόρος, LL.M.

E-mail: info@efotopoulou.gr