Στερητική αναδοχή χρέους. Προϋποθέσεις και τύπος.

Από τις διατάξεις των άρθρων 471 και 477 ΑΚ συνάγεται ότι στερητική αναδοχή χρέους συνιστά η συναπτόμενη με το δανειστή ρητή ή σιωπηρή σύμβαση, μέσω της οποίας κάποιος αναδέχεται ξένο χρέος, ούτως ώστε να υπεισέλθει αυτός στη θέση του οφειλέτη και ο τελευταίος να απαλλαγεί. Τούτο πρέπει να προκύπτει σαφώς εκ της συμβάσεως, διά της οποίας ορισμένο πρόσωπο υπόσχεται την εκπλήρωση αλλότριου χρέους, διότι διαφορετικά, κατά τη ρύθμιση του άρθρου 477 ΑΚ, ο οφειλέτης δεν απαλλάσσεται, αλλά παράγεται πρόσθετη ενοχή του υποσχεθέντος την εκπλήρωση ξένου χρέους, ο οποίος ευθύνεται εις ολόκληρον με τον οφειλέτη, οπότε πρόκειται περί σωρευτικής αναδοχής χρέους. Από τη διάταξη του άρθρου 471 ΑΚ δεν προβλέπεται τύπος ως προς τη σύμβαση στερητικής αναδοχής χρέους, με συνέπεια να τυγχάνει κατ’ αρχήν, σύμφωνα με το άρθρο 158 ΑΚ, άτυπη (βλ. ΑΠ 1770/2014, ΕφΠειρ 822/2014, ΤΝΠ ΝΟΜΟΣ, 21/2017 ΠΠΡ ΠΑΤΡΩΝ ( 693179). Αν όμως η τήρηση του τύπου επιτάσσεται από το αντικείμενο της δικαιοπραξίας (π.χ. 369 ΑΚ «Εμπράγματες συμβάσεις για ακίνητο» κατά την οποία οι συμβάσεις που έχουν αντικείμενο τη σύσταση, μετάθεση, αλλοίωση ή κατάργηση εμπράγματων δικαιωμάτων πάνω σε ακίνητα απαιτείται να γίνονται ενώπιον συμβολαιογράφου), ο τύπος αυτός πρέπει να  τηρηθεί και για την από την αναδοχή υποχρέωση, ενώ αν η τήρηση του τύπου επιβάλλεται από το είδος της δικαιοπραξίας ή από την αιτία της (π.χ. επί δωρεάς κατά την ΑΚ 498, στην εγγύηση κατά την ΑΚ 849), η αναδοχή υποχρέωσης που δημιουργείται από τέτοια δικαιοπραξία μπορεί να γίνει άτυπα, γιατί με την αναδοχή δεν δημιουργείται νέα υποχρέωση, αλλά συνεχίζεται η προϋπάρχουσα (Β. Βαθρακοκοίλης, ΕρΝομΑΚ, άρθρο 471, σελ. 644-645).

Λένα Πολύζου, δικηγόρος,

Email: info@efotopoulou.gr